8/8/07

Άσυλο ανιάτων (1)

Ένα από τα θέματα που με κάνουν και απορώ, κυριολεκτικά από μικρό παιδί, είναι το περίφημο πανεπιστημιακό άσυλο. Ένα αδιανόητο για οποιαδήποτε σοβαρή και αξιοπρεπή δημοκρατία νομοθέτημα, έναν νόμο ο οποίος καταργεί ουσιαστικά τους υπόλοιπους, τουλάχιστον εντός οριοθετημένων χώρων.

Το ζήτημα προέκυψε πολλές φορές κατά τη διάρκεια των φοιτητικών "κινητοποιήσεων" του τελευταίου έτους. Η πιο πρόσφατη όμως επαναφορά του στην επικαιρότητα προ ολίγων ημερών, με την (σπανίας γενναιότητας) απόφαση προληπτικής άρσης του ασύλου στο Πανεπιστήμιο Κρήτης κατά τη διάρκεια του Αυγούστου, αν και η πλέον ενθαρρυντική, φρονώ πως αποτελεί τη σοβαρότερη αφορμή προβληματισμού. Ο λόγος είναι οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν.

Ποιο το σκεπτικό της απόφασης; Ότι για το διάστημα που οι εργασίες του ΑΕΙ έχουν διακοπεί, η εφαρμογή του ασύλου χωρίς να προστατεύει καμία ελευθερία και την άσκηση κανενός δικαιώματος (αφού δεν επιτελείται διδακτικό έργο) απλά θα μετέτρεπε το ναό -υποτίθεται- της γνώσης σε ναό των ναρκωτικών, με εξασφαλισμένο το ακαταδίωκτο. Η επίκληση του ισχύοντος νόμου, που προβλέπει την παρέμβαση της Αστυνομίας όταν διαπιστώνονται εγκληματικές ενέργειες, αν και πέρα για πέρα βάσιμη, είναι πέρα για πέρα υποκριτική. Ποιος εν μέσω θέρους θα καλούσε την Αστυνομία; Για να μην εξετάσουμε την προθυμία ή όχι των αστυνομικών να παρέμβουν εντός του χώρου του ασύλου...

Προσωπικά είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι θα προτιμούσαν να τριγυρνούν γύρω από το ορμητήριο του σεϊχη Σαντρ γυμνοί και κραδαίνοντας μια φωτογραφία του Πλανητάρχη, παρά να εισέλθουν στο χώρο των ΑΕΙ και ΤΕΙ για να οδηγήσουν στο αυτόφωρο όποιον παρανομεί. Όχι τόσο λόγω των βίαιων εγκληματιών που θα πρέπει να εξοντώσουν ή της αντίστασης που θα πρέπει να κάμψουν, όσο φοβούμενοι το τι θα ακολουθήσει. Κλαυθμός και ολοφυρμός για τις νεκρές ακαδημαϊκές ελευθερίες, αγανάκτηση και οργή για την αστυνομική αυθαιρεσία, υποσχέσεις για υπεράσπιση μέχρις εσχάτων του ασύλου από τις "αδέσμευτες" νεολαίες της Αριστεράς και της Προόδου.

Πέραν των αντιδράσεων της ΠΟΣΔΕΠ, έχουμε και όσα γράφει ο κ. Κουράκης στην Αυγή (σχετικά με πρόταση συναδέλφου του για την ασφάλεια στα Πανεπιστήμια):
Η πρόταση του κοσμήτορα της Πολυτεχνικής Σχολής για τη δημιουργία αστυνομίας του Πανεπιστημίου από υπαλλήλους του ΑΠΘ, οι οποίοι θα μπορούν να καλούν την αστυνομία να εισβάλει στον πανεπιστημιακό χώρο για να συλλάβει άτομα που παρανομούν -πέρα από τις προθέσεις- είναι όχι μόνον αφελής, αλλά και επικίνδυνη. Με λίγα λόγια αναθέτει την κατάργηση του ασύλου σε υπαλλήλους "αστυνομικούς", χωρίς συνεδρίαση και απόφαση των αρμοδίων αρχών του πανεπιστήμιου. Και όλα αυτά τη στιγμή που είναι γνωστό ότι όταν τελούνται κακουργήματα στο χώρο του πανεπιστημίου, η αστυνομία μπορεί, κάνοντας χρήση των νόμων που υπάρχουν, να επεμβαίνει και να συλλαμβάνει τους παρανομούντες. Η πρόταση αυτή του κοσμήτορα σε συνδυασμό με την πρόταση του πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης για κατάργηση του ασύλου για ένα μήνα, δείχνει ότι η λογική της αστυνόμευσης και της "τάξης" εξακολουθεί ακόμη να εδράζεται στη σκέψη καθηγητών, σε πλήρη αναντιστοιχία με την προσπάθεια για την ανάληψη της ευθύνης για την περιφρούρηση του πανεπιστημίου από τους ίδιους τους φοιτητές και τη διοίκηση του ιδρύματος.

Με την πρόταση ούτε εγώ συμφωνώ. Τα δύο σημεία που επισημαίνω έχουν ενδιαφέρον. Η υποκριτική (ως προανέφερα) επίκληση του νόμου (κατά το δοκούν φυσικά, αφού ο ίδιος νόμος δίνει το δικαίωμα στο Πρυτανικό Συμβούλιο του Π.Κ. να άρει προσωρινά το άσυλο -αλλά η ΠΟΣΔΕΠ εξανίσταται) ο οποίος ποτέ δεν έχει εφαρμοσθεί και, κυρίως, η φύλαξη του Πανεπιστημίου από τους φοιτητές.

Άντε και κατάπιαμε το παραμύθι ότι οι εξωπανεπιστημιακοί κάνουν τις ζημιές (γιατί αυθόρμητα σκέπτομαι πως θα βάλουμε το λύκο να φυλά τα πρόβατα). Οι φοιτητές με ποια αρμοδιότητα θα φυλάνε τα αφύλακτα; Με ποια εκπαίδευση; Με ποιο νομικό καθεστώς; Αν διαπιστώσουν παρανομία πώς θα παρέμβουν προς φύλαξιν του Πανεπιστημίου;

Όχι αγαπητοί κύριοι. Η δουλειά των φοιτητών είναι να σπουδάζουν και να μαθαίνουν. Όχι να αστυνομεύουν. Να γίνουν χρήσιμοι πολίτες και επιστήμονες. Όχι κουτσαβάκηδες. Αν κάποιος τραυματισθεί κατά την "υπεράσπιση" ποιος θα τον γλιτώσει; Ο κ. Κουράκης που (κατά δήλωσίν του) δεν ασκεί κλινικό έργο;

Το άσυλο δεν προστατεύει πλέον τίποτα και κανέναν. Έχει μετατρέψει τα Πανεπιστήμια σε άσυλα ανιάτων οπισθοδρομικών που έχουν απωλέσει προ πολλού την επαφή με την πραγματικότητα. Κατ' επίφασιν προοδευτικοί, εκφράζουν ό,τι χυδαιότερα συντηρητικό υπάρχει. Αλλά δεν αποτελεί το σοβαρότερο πρόβλημα της Τριτοβάθμιας εκπάιδευσης. Το σοβαρότερο πρόβλημα είναι πως οι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι έχουν μετατρέψει το ιερό λειτούργημά τους σε πάρεργο το οποίο χρησιμοποιούν ως μέσο ανέλιξης σε άλλους τομείς. Αντί να ασχολούνται με τους φοιτητές τους ασχολούνται με την προσωπική τους προβολή και με "ακτιβισμούς" που εξυπηρετούν έναν και μόνο στόχο: το να παραμείνει το ονοματάκι τους γραμμένο στο μυαλό των ψηφοφόρων.

Στο θέμα του ασύλου θα επανέλθω με περισσότερα.

1 σχόλιο:

Θέμης Λαζαρίδης είπε...

Καλώς ήρθατε στη μπλογκόσφαιρα.

Συμφωνούμε για το άσυλο.

Ελάτε και από τα μέρη μας, έχουμε καλή παρέα:

http://greekuniversityreform.wordpress.com/

http://axiologisibouleytwn.wordpress.com/