18/9/07

Όχι κι άλλη γκάφα με την Παιδεία

Μούδιασα όταν άκουσα ότι ο καθ'όλα σεβαστός κύριος Κωστής Χατζηδάκης, απερχόμενος Ευρωβουλευτής, θεωρείται το φαβορί για το Υπ.Ε.Π.Θ. Δε νομίζω ότι ο κ. Χατζηδάκης εκτός του αμφιλεγόμενου χαμόγελού του έχει να επιδείξει τίποτα περισσότερο. Υποτίθεται ότι είναι κοντά στον Πρόεδρο. Η λογική "κλίκας" όμως είδαμε σε τι οδήγησε: έτσι ετέθη η κ. Γιαννάκου στο κυβερνητικό σχήμα, ως πολιτική φίλη του Πρωθυπουργού, και παρέμεινε αμετακίνητη. Παρά την κατακραυγή για τους χειρισμούς της και την προδιαγεγραμμένη εκλογική αποτυχία της (αφού δεν εξελέγη βουλεύτρια), ακόμα και μέχρι χθες οι εφημερίδες (π.χ. Καθημερινή Κυριακής) έφεραν τον κ. Καραμανλή να επιθυμεί σφόδρα την αξιοποίησή της στη νέα Κυβέρνηση!

Η κ. Γιαννάκου δεν αποδοκιμάσθηκε επειδή προκάλεσε κοινωνικές αντιδράσεις. Αυτό θα ίσχυε αν ζητούσε τις ψήφους των αριστερών. Αποδοκιμάστηκε επειδή απέτυχε να προωθήσει τις υπεσχημένες μεταρρυθμίσεις στον ζωτικότατο για την Κυβέρνηση τομέα ευθύνης της, με τις παλινωδίες περί δημοσίου διαλόγου και τη χρονοτριβή που άφησε την πρωτοβουλία των κινήσεων και τη νίκη των εντυπώσεων στη μειοψηφία των διαδηλωτών. Σημειώνω πως οι δυσανάλογα έντονες αντιδράσεις που συνάντησε η κ. Γιαννάκου απετέλεσαν όχι εμπόδιο αλλά ευκαιρία προώθησης όσο το δυνατόν γενναιότερων μέτρων, αφού ήδη η πολιτική και κοινωνική ζημία είχε φθάσει στο μέγιστο. Η θητεία της σημαδεύτηκε και από τις γκάφες με τα βιβλία Ιστορίας, όπου έδειξε και πάλι την ατολμία της, ωστόσο όσοι γνωρίζουν από "μέσα" τα της εκπαίδευσης την κατηγορούν κυρίως για διοικητική ανεπάρκεια, με πλέον γνωστό παράδειγμα τα όσα συνέβησαν στις Πανελλαδικές.

Ο κ. Χατζηδάκης φαίνεται ιδανικός συνεχιστής της καταστροφικής θητείας Γιαννάκου, τη στιγμή που το λαϊκό μήνυμα για επιτάχυνση των αλλαγών δεν αφήνει περιθώρια λαθών. Το μόνο προσόν του είναι και πάλι ότι διατηρεί καλές σχέσεις με τον κ. Καραμανλή... Όπως η κ. Γιαννάκου. Προέρχεται και από την Ευρωβουλή, όπως η κ. Γιαννάκου! Και ο πολιτικός του λόγος δεν ξεχώρισε για τίποτε...

Τρεις επιλογές υπάρχουν για τον Πρωθυπουργό, αν πράγματι ενδιαφέρεται όσο υποστηρίζει για την Παιδεία:

Η πρώτη είναι η επιστράτευση ενός ισχυρού ονόματος που θα έχει το περιθώριο ελιγμών. Αφού ο κ. Παυλόπουλος φέρεται να εγκαταλείπει το Εσωτερικών μοιάζει ιδανικός, για να τονισθεί ακριβώς με την τοποθέτηση ενός "πρωτοκλασάτου" η σημασία που δίνεται στην Παιδεία.

Δεύτερη επιλογή είναι η αναβάθμιση ενός εκ των επιτυχημένων υφυπουργών. Για παράδειγμα αδυνατώ να αντιληφθώ γιατί ο κ. Μπέζας ή ο κ. Στυλιανίδης (που μάλλον θα εκλεγεί στη Ροδόπη) δεν υπολογίζονται ως υποψήφιοι, ειδικά όταν πρόκειται για νέους ανθρώπους που φαίνεται πως διαθέτουν ικανότητες. Αν δεν επιβραβευθούν οι "πετυχημένοι" ποιοι θα επιβραβευθούν; Και δεν ήσαν και πολλοί στην πρώτη τετραετία...

Τέλος, υπάρχει και η περίπτωση της τοποθέτησης νέου προσώπου. Εδώ ο καθένας μπορεί να σκεφτεί δέκα διαφορετικά ονόματα.

Θεωρώ πάντως απαράδεκτο να σχηματίζεται Κυβέρνηση με άλλα πλην των ποιοτικών κριτηρίων. Η λογική να βολέψουμε τους πολιτικούς μας φίλους ή να τηρήσουμε ισορροπίες δε δείχνει σοβαρότητα και θα ανακόψει τη νέα αισιοδοξία που έφερε στη ΝΔ η συντριπτική εκλογική νίκη.

Ειδικά στην Παιδεία, με το άρθρο 16, την ουσιαστική συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα των ΑΕΙ και ΤΕΙ που επιτέλους πρέπει να διεξαχθεί, αλλά και τα ζητήματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που δεν εθίγησαν καθόλου, επιβάλλεται η επιλογή του Υπουργού να γίνει με σύνεση και προσοχή, ώστε να έρθουν αποτελέσματα και μάλιστα γρήγορα.

3 σχόλια:

Θέμης Λαζαρίδης είπε...

Από όλα τα ονόματα που αναφέρατε ο Χατζηδάκης είναι ο καλύτερος.

dimane είπε...

Δε σκόπευα να σχηματίσω Κυβέρνηση! Επεσήμανα την ανάγκη να επιλεγούν οι Υπουργοί με βάση το τι έχουν να επιδείξουν.

Φυσικά, αν δεν τους δοθούν ευκαιρίες αυτό είναι αδύνατον. Το συγκεκριμένο Υπουργείο όμως έχει ιδιαιτερότητες και θα ήταν λάθος η επιλογή να γίνει με βάση το ποιος γράφει στις κάμερες.

Ευλογώ και τα γένια μου: ο κ. Στυλιανίδης ήταν ένα από τα ονόματα που ανέφερα και ανέλαβε το Υπ.Ε.Π.Θ. Άρα η προσέγγισή μου μάλλον πλησίαζε περισσότερο στη λογική του κ. Καραμανλή από τις δημοσιογραφικές "πηγές".

Χειρουργος είπε...

Νομίζω την αδικείς τη Γιαννάκου λίγο.
Κάθισε στην πιο δύσκολη καρέκλα.
Επιφορτίστηκε έναν πολύ δύσκολο ρόλο και σίγουρα ότι έκανε το έκανε σε συνδυασμό με τις προσταγές Καραμανλή, και το γεγονός ότι επεδίωκε την μετρίαση των αρνητικών εντυπώσεων της σύγκρουσης με την αιμοβόρα κάστα των εκπαιδευτικών.