7/9/07

Debate: Εγώ δε βαρέθηκα!

Αλλά αναμφίβολα δεν έγινα σε τίποτα σοφότερος. Ας δούμε εν ολίγοις ορισμένα σημεία:

Ο Πρωθυπουργός εμφανίστηκε εξαιρετικά άνετος και για ακόμη μια φορά απέδειξε ότι διαθέτει επικοινωνιακό χάρισμα. Το μήνυμα ήταν citius, altius, fortius πάμε για μεταρρυθμίσεις, παρά τις αδυναμίες που αναμφίβολα εμφανίσαμε και τα λάθη μας (τα οποία βέβαια δε συγκεκριμενοποιούμε...).
Ενδιαφέρον είχε το ξεκάθαρο όχι στο ΛΑΟΣ για συγκυβέρνηση και το μήνυμα στους ψηφοφόρους του: συσπείρωση και νέα εντολή ή αστάθεια.
Ξεχωριστή στιγμή, οι "ταραξίες". Η αντιπάθεια που τρέφω προς την πολιτική ορθότητα με κάνει να παραδεχθώ τη γενναιότητα του χαρακτηρισμού, παρά την εξαναγκαστική προσπάθεια μαζέματος που ακολούθησε. Είναι αυτό που όλοι σκεφτόμαστε: ό,τι βαφτίζεται αγωνιστικό κίνημα δεν είναι απαλλαγμένο από κακοποιά στοιχεία, που δεν έχουν θέση στη δημοκρατία. Το ερώτημα είναι άλλο: του ξέφυγε ή εντασσόταν στη στρατηγική συσπείρωσης των συντηρητικότερων ψηφοφόρων;
Τέλος, έχω την αίσθηση ότι ο κ. Καραμανλής εμφανίστηκε ως ο Έλληνας Σαρκοζί! Με αποφασιστικότητα, κινούμενος και χειρονομώντας συνεχώς, θύμισε τον αεικίνητο Γάλλο Πρόεδρο. Το ίδιο και οι "ταραξίες", τον χαρακτηρισμό του κ. Σαρκοζί για τα αντίστοιχα κινήματα στη Γαλλία. Το αν θα αποβεί προς όφελός του μένει να αποδειχθεί.
Πάντως υπήρξε αρκετά ουσιαστικός στις απαντήσεις του, ειδικά για κάτι που μεγάλη μερίδα της εκλογικής του βάσης ήθελε να ακούσει: το βέτο στα Σκόπια, με το οποίο καπέλωσε τον κ. Καρατζαφέρη.

Ο κ. Παπανδρέου, σε μία προσπάθεια μάλλον διαχείρισης ήττας, θέλοντας να ανεβάσει τη συσπείρωση και τα ποσοστά με το βλέμμα στην επόμενη μέρα, ήταν γνωστό ότι θα ανέβαζε τους τόνους. Ωστόσο, θα μπορούσε να το κάνει απαντώντας και στις ερωτήσεις: για τις γκρίζες ζώνες απάντησε με τις ασύμμετρες απειλές, για το άρθρο 16 κανείς δεν κατάλαβε τι είπε, για οικονομία και διοίκηση δεν απάντησε. Οι επικοινωνιολόγοι δεν ξέρω τι έχουν να πουν, η δική μου εντύπωση είναι πως όχι μόνο ελκυστικός δεν έγινε, αφού επί της ουσίας δεν απάντησε σε τίποτα, αλλά μάλλον ξύπνησε έτι περαιτέρω τα αντιΠασοκικά αισθήματα στους ταλαντευόμενους ψηφοφόρους. Οι απαντήσεις του για κάθε απλό πολίτη ένα μόνο χαρακτηρισμό αντέχουν: άρες, μάρες, κουκουνάρες.

Η κ. Παπαρήγα ήταν όπως την περιμέναμε, αλλά προσπάθησε να απενοχοποιήσει την ψήφο στο ΚΚΕ διευκρινίζοντας ότι δε σημαίνει αμέσως-αμέσως και κομμουνιστικοποίηση του ψηφοφόρου. Προφανώς η τακτική αυτή σχετίζεται με την ανάδειξη του ΚΚΕ ως του κυρίου αποδέκτη των ψήφων διαμαρτυρίας.

Απορία μου προξενεί η προσέγγιση ορισμένων δημοσιογράφων που εκτίμησαν ότι ο κ. Αλαβάνος βγήκε κερδισμένος. Πέρα από τον εκνευρισμό που επέδειξε στις δύο πρώτες ερωτήσεις, δε νομίζω ότι είχε να κομίσει κάτι το ιδιαίτερο.

Ο κ. Καρατζαφέρης απέτυχε να πλήξει τον Πρωθυπουργό, αλλά γράφει καλά στην τηλεόραση. Δε νομίζω ότι κέρδισε κανενός την καρδιά με τις μανούβρες του.

Ως λάτρης της πολιτικής ουσίας, στέφω ανεπιφύλακτα νικητή του debate τον κ. Παπαθεμελή. Απαντούσε στις ερωτήσεις και με έπεισε ότι αξίζει μία θέση στο πολιτικό σύστημα. Επέμεινε στην πολιτική του ταυτότητα και στη συνέπεια των θέσεων του, αλλά η μεγάλη του αδυναμία φάνηκε: δεν είναι τηλεοπτικός και για τα ελληνικά μέτρα η εξαιρετική του παρουσία δύσκολα θα τον ωφελήσει εκλογικά. Το (μείζονος επικοινωνιακής σημασίας) δίλεπτο λογίδριο το οποίο δεν κατάφερε να εκμεταλλευθεί είναι χαρακτηριστικό. Σε μία Βουλή που έχουν θέση οι Ορφανός, Γκερέκου, Πετραλιά και ενδεχομένως οι Λιάγκας, Σαρρή, Καϊλή και τόσοι άλλοι, είναι απλά απίστευτο ότι δε θα βρει θέση ο συγκεκριμένος πολιτικός άνδρας.

Τελικά, δε νομίζω ότι θα αλλάξει κάτι αυτή η συζήτηση. Αλλά νομίζω ότι ο κ. Καραμανλής έπεισε περισσότερο ότι παραμένει ο μόνος αξιόπιστος ηγέτης, ενώ η σύγκριση με έναν ελλειμματικό αρχηγό αντιπολίτευσης, που αρκέστηκε στο να ψελλίζει έτοιμες από τον κ. Λαλιώτη ανούσιες απαντήσεις, είναι σαρωτική.
Καρατζαφέρης και Αριστερά ήταν προβλέψιμοι, σε αντίθεση και πάλι με τον Πρωθυπουργό που απάντησε σε δύο ερωτήσεις όπου θα περιμέναμε να τοποθετηθεί γενικώς και αορίστως: για Σκόπια και μετεκλογική συνεργασία. Ο κ. Παπαθεμελής πιστεύω ότι αξίζει του σεβασμού ενός πολιτικού συστήματος που πλέον τον έχει ξεπεράσει. Δυστυχώς.

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Καραμανλής : γκάφα για τους ταραξίες φοιτητές και με μειωμένο πρωθυπουργικό προφίλ

Παπανδρέου : βελτιωμένος και κυβερνητικός

Αλαβάνος : όλα τα λεφτά

Αλέκα : no comment

Καρατζαφέρης : ο ίδιος

Παπαθεμελή(ς) : απόψε ένας ναύτης το κορμί μου αμελεί

dimane είπε...

Το κυβερνητικός για τον Παπανδρέου το προσπερνώ. Ο κυβερνήτης λύνει προβλήματα, δεν τα αποφεύγει. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος δυσαρέσκειας προς τον Καραμανλή.

Το όλα τα λεφτά για τον Αλαβάνο με αφήνει με απορία. Από πού προέκυψε;

Απευθυνόμενος σε οποιονδήποτε γοητεύτηκε από τον στερεότυπο λόγο του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, θα ήθελα να ακούσω ορισμένα πράγματα ως προς το τι καινούριο και ωφέλιμο μας είπε.

Ανώνυμος είπε...

Ο Καραμανλής σεμνός και ταπεινός με κάνα 2 χοντράδες και ένα κόμπο στο λαιμό.
Ο Παπανδρέου ανανεωμένος, άνετος, άμεσος και σίγουρος για τον εαυτό του. Ο καλύτερος απ'όλους.
Ο Αλαβάνος απλός και άνετος όπως πάντα αλλά δε με έπεισε...
Η Παπαρήγα στον κόσμο της.
Ο Καρατζαφέρης επικοινωνιακός.
Ο Παπαθεμελής ήταν μαζί τους;

Ανώνυμος είπε...

Καραμανλής: Άνετος και βαρύς αλλά επίσης ητοπαθής, φοβισμένος, μπερδεμένος.

Παπανδρέου: Πάρα πολύ καλός Δυναμικός, Άμεσος, με σιγουριά και ευθύτητα. Με επιχειρήματα και με άμεσες και σωστές απαντήσεις.

Αλαβάνος: Αρκετά καλός, απλός αλλά όχι πειστικός.

Παπαρήγα: Στον κόσμο της!!!!

Καρατζαφέρης: No comment!!!
Παπαθεμελής: No comment!!!!

Panos S. είπε...

Αν και με debates δε παίρνεις εκλογές, οι Παπανδρέου και Αλαβάνος ήταν οι πλέον σαφείς και πειστικοί... και δεδομένων των συνθηκών έκλεψαν τις εντυπώσεις!