7/2/08

Μικρός απολογισμός

Μετά από 6 μήνες παρουσίας αυτού του ιστολογίου ουσιαστικά αισθάνομαι για πρώτη φορά την ανάγκη να αναφερθώ σε καθαρά προσωπικά ζητήματα.

Έχοντας μακρά εμπειρία στον χώρο των blog με την ιδιότητα του αναγνώστη κυρίως και λιγότερο του σχολιαστή, οι λόγοι που με οδήγησαν στη δημιουργία του "Ελληνική Πολιτική" ήταν δύο.

Ο πρώτος είναι σχεδόν αυτονόητος: να γράψω όσα δεν έγραψε κάποιος άλλος και ήθελα να δω γραμμένα. Ως μία ιδιότυπη "ψυχοθεραπεία" και εξομολόγηση, τα blog λειτουργούν άψογα. Γράφεις ό,τι θέλεις, αδειάζεις τη σκέψη σου, ξεσκάς. Οι πολιτικές συζητήσεις είναι βαριές για συγγενείς και φίλους. Έτσι το απεριόριστο θεωρητικά κοινό του διαδικτύου αποτελεί τον καλύτερο ακροατή με τον οποίο μπορείς να ανταλλάξεις θέσεις και απόψεις.

Αυτό ακριβώς το τελευταίο σημείο αποτελεί τον δεύτερο και κυριότερο λόγο ύπαρξης του ιστολογίου: η δημόσια συζήτηση, η ανταλλαγή σκέψεων, η πολιτική κουβέντα -από το επίπεδο "καφενείου" μέχρι το πιο υψηλό επίπεδο διαλόγου. Σε αυτόν τον τομέα το blog απέτυχε.

Θέλω να πιστεύω ότι διατήρησα μία σοβαρότητα. Το να μοντάρω εικονίτσες, να αναρτώ φτιαχτά (υποτίθεται χιουμοριστικά, στην πραγματικότητα κακοήθη) βιντεάκια, να χρησιμοποιώ ως έμβλημα τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ να δύει ή έναν αναποδογυρισμένο πυρσό, ήταν το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Αδιαφόρησα για όσα συνήθως βασανίζουν τους "bloggers", δηλαδή τα hits και οι εισερχόμενοι σύνδεσμοι, γι' αυτό ούτε άρχισα tour σχολίων σε περισσότερο ή λιγότερο φιλικά ιστολόγια για να κάνω αισθητή την παρουσία μου, ούτε αμόλησα 800 συνδέσμους σε άλλα blog ώστε να με ανιχνεύσουν και να φιλοτιμηθούν να ανταπαντήσουν με σύνδεσμο. Για την ακρίβεια ούτε καν οι στενότεροι συγγενείς και φίλοι δε γνωρίζουν για την ύπαρξη αυτού του ιστολογίου -ο ένας και μοναδικός φίλος που το ξέρει είναι ένα τεχνολογικό μαμούθ χωρίς πρόσβαση στο internet! Ο λόγος απλός: ήθελα πάση θυσία να αποφύγω τη μετατροπή του blog σε γιάφκα ομοϊδεατών.

Τα περισσότερα από τα "δημοφιλή" ιστολόγια σε αυτό ακριβώς εξελίσσονται. Σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Δημιουργείται ένας σκληρός πυρήνας αναγνωστών - σχολιαστών, οι οποίοι είναι πάντοτε σε επιφυλακή για να κατασπαράξουν όποιον αγαθό αποτολμήσει να εκφράσει άποψη μη συνάδουσα προς τα ιερά και τα όσια του συγγραφέα.

Συμπεριφέρθηκα μάλλον με αφέλεια. Με τρόπο πολλές φορές έντονο, αλλά ποτέ κακοπροαίρετο, χρησιμοποίησα το ελεύθερο διαδικτυακό βήμα για να διατυπώσω τις θέσεις και προτάσεις μου. Όπως προανέφερα, κυριότερη επιδίωξη μου δεν αποτέλεσε η αυτοϊκανοποίηση της ανάγνωσης όσων ο ίδιος έγραψα. Όσο ανισόρροπο κι αν ακούγεται, υπήρξαν και πολλές περιπτώσεις που κι εγώ ο ίδιος απόρησα ξαναδιαβάζοντας αργότερα μερικές αναρτήσεις. Διότι δε χρησιμοποίησα λόγο επιτηδευμένο ούτε προκατασκευασμένο, αλλά ελεύθερο. Κάθε ανάρτηση ήταν αποτέλεσμα συσσωρευμένων αισθημάτων και σκέψεων, με αποτέλεσμα να χάνει την αξία της εκτός του συγκεκριμένου περιβάλλοντος στο οποίο αναφερόταν.

Αντιθέτως η επιδίωξή μου ήταν η συγκέντρωση σχολίων, αρνητικών! Εάν ήθελα να μαζέψω επαίνους δεν είχα παρά να προσελκύσω τους "ομοϊδεάτες" και να αλληλοεπιβραβευόμαστε. Εγώ έκανα το ανάποδο. Περίμενα τα αρνητικά σχόλια, τις αντίθετες σκέψεις. Πίστεψα σε όσα βαρύγδουπα διατυμπανίζονται για τα social media, από ανθρώπους που ελάχιστη σχέση φαίνεται ότι έχουν με αυτά. Ζήτησα σκέψεις και ιδέες. Έλαβα κακεντρέχεια. Υπήρξα πάντοτε πρόθυμος για συζήτηση, αποζήτησα τον σχολιασμό των post σε αντίθεση με την πάγια τακτική των περισσοτέρων. Με εξαίρεση συγκεκριμένες ειδικές περιπτώσεις δε λογόκρινα σχόλια και ήμουν διαθέσιμος για να απαντήσω και να διευκρινίσω.

Ήξερα ότι αυτό το ιστολόγιο δε θα ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές, διότι ήταν διαφορετικό, και σε φιλοσοφία και σε περιεχόμενο, από τα περισσότερα άλλα. Για την ακρίβεια εξεπλάγην από το πλήθος των hits που σίγουρα ξεπέρασαν κάθε δική μου προσδοκία. 4500. Χωρίς να έχω εφημερίδες και περιοδικά για να αυτοπροβάλλομαι, χωρίς να διαφημίζομαι σε fora, χωρίς να χώνομαι ιδιαίτερα σε άλλα ιστολόγια. Και χωρίς να επιδιώκω να με εντοπίσει κάποιο κόμμα για να αποκατασταθώ...

Είναι διαφορετικό αυτό το blog γιατί αντιτίθεται προς την κυρίαρχη ψευτοπροοδευτική ιδεολογία του διαδικτύου. Ούτε έβγαλα καταγγελτικές κραυγές, ούτε υποστήριξα ανόητες πρωτοβουλίες του τύπου να ανάψουμε τα φώτα για να διαμαρτυρηθούμε για τον πόλεμο ή να μαζευτούμε στην Πλατεία Αριστοτέλους και το Σύνταγμα φορώντας λαχανί καπέλα και μαύρα σώβρακα για να απαιτήσουμε την αναδάσωση και να αποδείξουμε ότι συγκροτούμε "κίνημα". Μεγαλύτερη ανοησία από αυτό το "κίνημα" χωρίς σαφή προσανατολισμό και χωρίς καμία συνοχή δεν υπάρχει.

Δεν κακίζω όσους στήριξαν τέτοιες πρακτικές. Απλά τις εντάσσω στη σφαίρα των γραφικοτήτων που πλήττουν ένα ανερχόμενο και ανώριμο μέσο επικοινωνίας (και ενημέρωσης). Ένα μέσο που πολλάκις επεσήμανα ότι, παρά το γεγονός ότι εκφράζει τον καθένα από μας, ορισμένες φορές δημιουργεί μία εικονική πραγματικότητα η οποία πόρρω απέχει από την αλήθεια.

Με αυτά τα δεδομένα και γνωρίζοντας ότι απευθύνομαι σε περιορισμένο κοινό απλά ήλπιζα ότι μέσα στο χάος του διαδικτύου θα βρεθούν 5-10 άνθρωποι να μιλήσουμε σοβαρά. Διαπίστωσα ότι αυτοί βεβαίως και υπάρχουν, αλλά οι υπόλοιποι είναι περισσότεροι. Αυτοί που χωρίς να δείχνουν καμία διάθεση να συνομιλήσουν περιορίζονται σε κακοήθειες, ειρωνείες και υποτιμητικά σχόλια. Προσπάθησα κάθε κουβέντα μου να την τεκμηριώνω. Ε, λοιπόν αυτό ήταν το μέγα λάθος. Διότι τις κατά ρυπάς βολές για την αβασιμότητα των επιχειρημάτων τις δέχθηκα πρώτα από ανθρώπους της λογικής "δικαίωμά μου να γράφω τη γνώμη μου για όσα γράφεις, έτσι σκέτα και χωρίς επιχειρήματα αν έτσι κρίνω"!!! Τελικά έπρεπε να κόβω κάθε αντίθετο σχόλιο και να μη νοιάζομαι και πολύ...

Σε αυτούς τους έξι μήνες ασχοληθήκαμε με πολλά από τα θέματα της επικαιρότητας. Αν για κάτι είμαι περήφανος είναι ότι κατά τεκμήριο περιέσωσα την αντικειμενικότητά μου: Προεκλογικά το URL περιελήφθη σε forum φίλων του ΠΑΣΟΚ στην κατηγορία "blog με συμπεράσματα που αν τα δεχθεί κανείς θα ψηφίσει ΝΔ" (κατά... σύμπτωση άρχισα αίφνης να δέχομαι μπαράζ πανομοιότυπων σχολίων για το πόσο καλά ψέλλισε στο debate ο Παπανδρέου και αναγκάστηκα προσωρινά να ενεργοποιήσω τον μετριασμό σχολίων -πράγμα για το οποίο ακόμη και μέχρι τώρα λυπάμαι). Στη συνέχεια προφανώς προσχώρησα στο ΠΑΣΟΚ, αφού κατέκρινα με σθένος την ατολμία και την απραξία της ΝΔ. Έπειτα (ξανά) υπονόμευσα την ενότητα του ΠΑΣΟΚ αφού επέμεινα στο προφανές, ότι δηλαδή ο Πρόεδρός του είναι ανεπαρκής. Τότε έγινα... φιλοβενιζελικός. Μόνο που δεν έκανα τίποτα πέρα από το να δημοσιοποιώ τις σκέψεις και τα σχόλια ενός απλά κάπως μορφωμένου Έλληνα πολίτη, που ξέρει πολύ καλά ότι δεν είναι σε θέση κανέναν να επηρεάσει.

Δύο όμως ήταν οι κορυφώσεις ανοησίας. Ζητώ συγγνώμη για τον τόνο και για τη λέξη που χρησιμοποιώ, αλλά η ευγένεια εκλαμβάνεται ως υποτονικότητα, αδυναμία και απειρία. Δεν ήταν λίγες οι φορές που πατερναλιστικά οι καλοί και έμπειροι "bloggers" φρόντισαν να με ανακαλέσουν στην τάξη επειδή, λέει, δεν είμαι συνηθισμένος στη λειτουργία του συγκεκριμένου μέσου. Με κάθε σεβασμό στις παλιοσειρές, και η σαχλαμάρα έχει τα όρια της.

Όταν χαρακτήρισα αυτοκαταστροφική την ευθεία αντιπαράθεση Παπανδρέου - Βενιζέλου λόγω της άμεσης εκλογής Προέδρου από τη βάση του ΠΑΣΟΚ, καταγγέλθηκα ως υπονομευτής των δημοκρατικών διαδικασιών. Εξέφρασα "αντιδημοκρατικές" και "ελιτίστικες" απόψεις! Δεν ξέρω αν υπονόμευσα και το ίδιο το πολίτευμα, πάντως ήμουν μέρος οργανωμένου σχεδίου. Το ίδιο και σήμερα. Τον Νοέμβριο με πανικόβαλε η εκλογή του Γιωργάκη, σήμερα του Αλεξάκη. Η τοποθέτηση μιας μαριονέτας στην ηγεσία του Συνασπισμού φοβίζει υποτίθεται. Και η "αντιτσιπρική υστερία" πλήττει, λέει, και αυτό το blog. Κι ας έχουμε πήξει από ύμνους προς το πρόσωπο του νέου θείου βρέφους σε όλα τα ΜΜΕ -και στα ιστολόγια, ναι.

Αφού λοιπόν έμαθα ότι ενεργώ βάσει σχεδίου, ότι υπηρετώ σκοτεινά συμφέροντα εναντίον του Παπανδρέου και του Τσίπρα (εν αγνοία μου προφανώς) και ότι ο λόγος μου είναι αστήρικτος, όπως επισημαίνουν άνθρωποι οι οποίοι ενέδυσαν ιδεολογικά την απροθυμία και ανυπαρξία επιχειρηματολογίας και σχολιασμού επί της ουσίας, ένα έχω να πω: Είναι βαθιά νυχτωμένοι όσοι νομίζουν ότι στα blog γίνεται κάτι το ιδιαίτερο. Διότι οι περισσότεροι έχουν μάθει μόνο να μιλάνε, όχι να διαβάζουν. Χωρίς να είναι σε θέση να κατανοήσουν τα απλά νοήματα μιας ανάρτησης (δε νομίζω δα ότι είμαι σε θέση να γράψω και τίποτε πολύπλοκο) είναι έτοιμοι να εξαπολύσουν τα πυρά τους. Όχι όμως στον πάντα ανοιχτό χώρο των σχολίων, αλλά σε ουδέτερους ή φιλικούς προς αυτούς χώρους. Και όταν αγανακτείς και διαμαρτύρεσαι γίνεσαι γραφικός ή απλά αγνοείς τους κανόνες των "social media". Ίσως. Εκτός των social media αυτό θα λεγόταν "τα αγαθά και συμφέροντα".

Εντός αυτών η πρακτική αυτή εξακολουθεί να μου φαίνεται τζάμπα μαγκιά. Όποιος διαφωνεί έχει δύο οδούς να ακολουθήσει. Η μία είναι η αδιαφορία. Δε μ' αρέσεις, δεν ασχολούμαι μαζί σου, τελεία. Η άλλη είναι η επισήμανση των διαφωνιών σου και η συζήτηση. Το να λέμε και να γράφουμε τις σαχλαμάρες μας, αλλά να μην είμαστε ανοικτοί σε αντίλογο είναι μια πρακτική που ο καθένας μπορεί να αξιολογήσει όπως νομίζει. Εγώ ουδέποτε διεκδίκησα το αλάθητο.



Ένας κύκλος κλείνει. Το blog φυσικά δεν πρόκειται να διακόψει τη λειτουργία του (δεν ξέρω βέβαια αν θα έλειπε και σε κάποιον, σε μια τέτοια περίπτωση), αλλά προσωπικοί, πρακτικοί καλύτερα λόγοι, δε μου επιτρέπουν να συνεχίσω την τακτική ενημέρωσή του. Έτσι οι αναρτήσεις θα είναι αραιές και άτακτες. Για μένα η περίοδος που ακολουθεί είναι εξαιρετικά δύσκολη. Έχω πολύ σοβαρότερα πράγματα να κάνω από το να ασχολούμαι με ολιγόφρονες οι οποίοι βλέπουν παντού φαντάσματα.

Η πίστη μου στον δημόσιο διάλογο όμως παραμένει ακλόνητη, όσο μικρή κι αν ήταν η ανταπόκριση που βρήκα. Γι' αυτόν τον λόγο θεωρώ απαράδεκτο κάτι που θα αναγκασθώ να κάνω για το επόμενο διάστημα, μέχρι την τακτοποίηση των θεμάτων μου: Λόγω αδυναμίας πρόσβασης στο Διαδίκτυο, αλλά κυρίως λόγω της έλλειψης χρόνου, η επιμέλεια του blog είναι αδύνατη. Έτσι, και επειδή δε θα έχει νόημα, αλλά κυρίως για να μη μετατραπεί σε χώρο δωρεάν διαφημίσεων, θα υποχρεωθώ να κλειδώσω τον χώρο των σχολίων. Ούτως ή άλλως τις διαφωνίες τους ορισμένοι μόνο εκεί δεν καταδέχθηκαν να γράψουν.

Αργά ή γρήγορα φυσικά θα επανέλθω, διότι πάνω και πέρα απ' όλα η ιδιότυπη αυτή επαφή εξακολουθεί να με ευχαριστεί. Μέχρι τότε, και για όσο ακόμη έχω τη δυνατότητα να απαντήσω, θα χαρώ να ακούσω τις σκέψεις και τα σχόλιά σας. Διότι κουβέντα μπορεί να γίνει μόνο μεταξύ ανθρώπων που διαφωνούν. Όχι μεταξύ όσων ευλογούν τα γένια τους.

10 σχόλια:

manitari tou bounou είπε...

Σε συμπάθησα ακόμη περισσότερο με τις σκέψεις σου και πρακτική σου. Απλά ο χώρος αυτός των ιστολογίων δίνει πιο πολλές (καλές0 δυνατότητες απ' αυθτές πουν πρεριγράφεις.

Δίνει δηλα΄δη και τις ευκαιρίες όχι για ο οϊδεάτες, αλλά για πλεκόμενες ιιδές ποικιλότρα. και αυτό είναι μια αλλη γευση της αλήθειας...

Christos Moissidis είπε...

Αγαπητέ μου φίλε, πόσες αλήθειες λες...

Ήθελα μόνο να γνωρίζεις ότι το ίδιο ακριβώς αισθάνονται και άλλοι άνθρωποι... αλλά, όπως και να το κάνουμε, ποτέ η ποιότητα δεν συμβάδιζε με την ποσότητα!

Κάθε φωνή, κάθε σκέψη είναι χρήσιμη! Να είσαι σίγουρος, όταν διατυπώνεις κάτι σημαντικό, πάντα υπάρχει ο "κατάλληλος" άνθρωπος για να το δεχτεί και για να το μελετήσει...

akindynos είπε...

Ελπίζω να αποκατασταθούν σύντομα όλες οι συνθήκες, υποκειμενικές και αντικειμενικές, που θα σου επιτρέψουν να ασχοληθείς πάλι με το μπλογκ απερίσπαστος.

dimane είπε...

Για μένα αυτά τα 3 σχόλια είναι τα πιο σημαντικά όλου του 6μήνου. Και δεν μπορείτε να καταλάβετε πόσο κουράγιο μου δίνουν.

Μου θυμήσατε κάτι πολύ σημαντικό, που παρέλειψα στον κάπως φορτισμένο "απολογισμό". Ότι υπάρχουν στον χώρο των ιστολογίων και πραγματικά αξιόλογοι άνθρωποι. Με θέσεις που αξίζει κανείς να τους αφιερώσει λίγο χρόνο -όχι για να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει. Για να προβληματισθεί. Από εκεί κι έπειτα είναι ήδη ωφελημένος. Ναι, δίνει πολλές δυνατότητες ο χώρος. Όμως (όπως πάντα) αυτοί που φωνασκούν υπερκαλύπτουν τις νηφάλιες φωνές.

Όπως είπα, για μένα ξεκινά μια πολύ δύσκολη και πιεσμένη περίοδος. Ελπίζω ότι μετά από λίγο καιρό θα δοθεί και πάλι η δυνατότητα να τα ξαναλεμε.

lazopolis είπε...

Ορισμένες μετα-παρατηρήσεις:

Κατ'αρχάς ελπίζω κι εγώ αυτό που ελπίζει ο ακίνδυνος, παρ'ότι δε σε διάβαζα, και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου δεν πρόκειται να σε διαβάσω στο μέλλον: διότι ακόμα κι αν εμένα δε μου κάνεις για συνομιλητής, σίγουρα κάνεις σε πολλούς άλλους. Οι πολιτισμένοι συνομιλητές είναι κακό να εκλίπουν από την μπλογκόσφαιρα, όπου και όπως κι αν τοποθετούνται σε επίπεδο αρχών.

Δεύτερον, είναι μια καλή γενικά πρακτική (αλλά σε καμία περίπτωση απαραίτητο), όταν χρησιμοποιείς quoted φράσεις να παραπέμπεις στην πηγή τους. Δεν προσπαθώ να παραδώσω μαθήματα κανενός είδους - απλώς αν είχες σύνδεσμο ή trackback στη συζήτηση στο buzz (εδώ) θα είχα δεί το ποστ σου πιο γρήγορα.

Τρίτον, λες,

"Διότι τις κατά ρυπάς βολές για την αβασιμότητα των επιχειρημάτων τις δέχθηκα πρώτα από ανθρώπους της λογικής "δικαίωμά μου να γράφω τη γνώμη μου για όσα γράφεις, έτσι σκέτα και χωρίς επιχειρήματα αν έτσι κρίνω"!!! "

Κατά ριπάς σημαίνει παραπάνω από μια βολή, ενώ εγώ το μόνο που έγραψα είναι οτι η κριτική σου μου φαίνεται ρηχή. Αυτό είναι μια βολή, χοντρή ίσως, αλλά μια.

Στην ουσία, τώρα, με εγκαλείς (και τους υπόλοιπους υποθέτω) οτι σου κάνω κριτική χωρίς επιχειρήματα. Αληθές. Αλλά όχι μεμπτό.

Είναι σωματικά αδύνατο να κάνει κανείς συζήτηση με επιχειρήματα με όλους όσους διαφωνεί.

Συνεπώς αναγκάζεται κανείς να κάνει τις επιλογές του. Ολιγοετής εμπειρία σε δικτυακές συζητήσεις με έμαθε οτι με μερικές κατηγορίες ανθρώπων (η κατηγοριοποίηση γίνεται στη βάση των επιχειρημάτων, και, όπως κάθε διαδικασία κατηγοριοποίησης, προφανώς υποπίπτει σε λάθη) δεν έχει νόημα να ξεκινάω κάν τη συζήτηση. Προσπαθώ να πειθαρχώ σε παρόμοια συμπεράσματα γιατί γλιτώνουν τσάμπα κόπο από όλους μας. Δεν τα καταφέρνω πάντα, ιδίως όταν προκαλούμαι ή όταν έχω ξυπνήσει στραβά.

Προφανώς ανήκεις στην κατηγορία αυτή και αυτό το συμπέρανα διαβάζοντας διαγώνια τα άρθρα σου για το Χριστόδουλο και τους ήρωες των Ιμίων.

Αυτό, τώρα, γιατί με υποχρεώνει να σιωπώ όταν μάλιστα σχολιάζω σε περιβάλλον που (ίσως λανθασμένα) θεωρώ οτι αντιλαμβάνεται το μήκος κύματος στο οποίο σχολιάζω; Αντιθέτως, θα το έβρισκα αγενές να σχολιάσω εδώ χωρίς επιχειρήματα. Το οτι το buzz είναι πιο δημοφιλής χώρος από ότι το δικό σου ή το δικό μου μπλογκ είναι μια άλλη ιστορία. Το οτι κάποιοι (μάλλον κανείς, αλλά τέλος πάντων) λανθασμένα θα διαβάσουν το απαξιωτικό μου σχόλιο και θα κρίνουν τα κείμενά σου χωρίς να τα διαβάσουν, είναι κι αυτό μια άλλη ιστορία για την οποία δεν ευθύνομαι εγώ (αλλά εκείνοι).

Με άλλα λόγια προσπαθώ να πώ οτι ανάμεσα στην αδιαφορία και την εμπεριστατωμένη κριτική υπάρχουν χιλιάδες διαβαθμίσεις. Θα πρέπει να αναγνωρίσεις το δικαίωμα όλων μας να επιλέγουμε με ποιά από αυτές θα αντιδράσουμε κατά περίπτωση. Εξάλλου, οι σχολιαστές με εμπεριστατωμένη κριτική σπανίζουν και δεν σου χαρίζονται (λόγω τεκμηρίου σοβαρότητας) - πρέπει να τους κερδίσει κανείς στα διάφορα φόρα.


Τέλος η γνώμη μου είναι οτι οι περισσότερες διαπιστώσεις σου για τα social media και τον τρόπο που λειτουργούν είναι προβληματικές. Αν το μόλις 6μηνο εγχείρημά σου θεωρείς οτι ήταν ανεπιτυχές, για αυτό δεν φταίει οτι διατήρησες κάποια σοβαρότητα (είναι άλλωστε δύσβατος ο δρόμος της αρετής), ούτε φταίνε τα ιστολογικά γκρουπούσκουλα που φαντάζεσαι οτι υπάρχουν.

Ακόμα πιο τέλος, η πρόταση


"Είναι βαθιά νυχτωμένοι όσοι νομίζουν ότι στα blog γίνεται κάτι το ιδιαίτερο."

είναι βέβαιο οτι είναι λανθασμένη.

Rodia είπε...

Ξερεις, το πρωτο εξαμηνο ειναι καθοριστικο. Δεν ξερω τι συμβαινει και εκει πανω με ειχε πιασει και μενα μια μανια να τα κλεισω τα ρημαδια! (εχω και μπολικα μπλογκ)
Αλλα το ξανασκεφτηκα και συνεχιζω ακαθεκτη μεχρι τωρα. Απλα, μειωσα το ρυθμο αναρτησης ποστ, καθως και τη σοβαροτητα. Μου αρεσει το μπλογγινκ τελικα και αποφασισα να μη παθιαζομαι και πολυ, ωστε να συνεχιζω να μοιραζομαι και να σκορπιζομαι...
Α! δεν παιρνω τπτ τοις μετρητοις, βασικη συνταγη! ;-)
Ενας σκοπελος ειναι, θα περασει.

Κ Ο Υ Ρ Α Γ Ι Ο ! ! ! :-)

dimane είπε...

@ lazopolis

Εάν ήθελα να εμπλακώ σε προσωπική αντιπαράθεση μαζί σου θα είχα συνεχίσει να αναρτώ σχόλια στο buzz απευθυνόμενα ειδικά σε σένα και απαντώντας σε όσα έγραφες. Μετά το ένα σχόλιό μου που σε αφορούσε διαπίστωσα ότι δεν έχει νόημα να συνεχίσω.

Αν έχεις σε κάτι δίκιο αυτό είναι ότι δεν έβαλα το link προς τον χώρο σχολίων του buzz. Το έκανα εσκεμμένα, ακριβώς διότι ο απολογισμός είχα προ πολλού αποφασίσει να είναι η τελευταία ανάρτηση, πριν την αναγκαστική αποχή από το blog. Δε σχετιζόταν με μία αντιπαράθεση, αλλά με την εξάμηνη εμπειρία (αυτό είναι προφανές νομίζω). Άθελά σου ίσως μου έδωσες την καλύτερη ατάκα για να περιγράψω έναν συγκεκριμένο τύπο "σχολιαστών".

Δε νομίζω ότι η συγκεκριμένη φράση ξεχειλίζει σοφίας, εν πάση περιπτώσει, αφού θεώρησες σκόπιμο να διεκδικήσεις την πατρότητά της, αποδέχομαι ειλικρινά ως δίκαιο τον ψόγο σου στο εν λόγω θέμα.

Επαναλαμβάνω ότι το τελευταίο που θα επιθυμούσα θα ήταν να εμπλουτισθεί μία ανώφελη αντιπαράθεση στο buzz με τα σχόλια των αναγνωστών του blog. Και ότι ο απολογισμός δεν αφορά προσωπικά σε εσένα, ούτε έχει άμεση σχέση με τα σχόλιά σου. Γι' αυτό και δεν επιδίωξα να τον εντοπίσεις.

Άλλωστε και η πρότασή μου που χαρακτήρισες λανθασμένη, είναι προφανές ότι δε διατυπώνεται αυθαίρετα, αλλά αποτελεί την αίσθηση που έχω αποκομίσει τόσο από το 6μηνο συγγραφής, όσο και από τα έτη ανάγνωσης των blog. Δεν τη διατυπώνω ως απαρασάλευτη αλήθεια, αλλά αποτελεί τη δική μου εμπειρία, λανθασμένη ή όχι.

Το ίδιο ισχύει και με τις ριπές. Δε σε αφορούσαν προσωπικά.

Είναι πάντως όμορφο πράγμα η γλώσσα. Παρά το ότι χτένισα πολλές φορές το κείμενο οι ρυπές μου ξέφυγαν. Και άθελά μου δημιούργησα ένα λογοπαίγνιο με τους ρύπους... Λέξη που εκφράζει τι ακριβώς νομίζω για τα βιαστικά και αυθαίρετα σχόλια.

"ούτε φταίνε τα ιστολογικά γκρουπούσκουλα που φαντάζεσαι οτι υπάρχουν"
Τουλάχιστον εγώ δε φαντάζομαι οργανωμένα σχέδια υπονόμευσης και συνωμοσίες. Κάτι είναι κι αυτό.

Να είσαι πάντα καλά.


@ rodia

Ευχαριστώ, το χρειάζομαι!

Πάντως οι λόγοι "ανωτέρας βίας" που επικαλούμαι για την προσωρινή διακοπή της ενημέρωσης του ιστολογίου είναι πέρα για πέρα υπαρκτοί. Άλλωστε, η μόδα επιτάσσει την επίκληση λόγων... "υγείας" στον ρόλο ψεύτικων δικαιολογιών!!!

Λόγω ιδιοσυγκρασίας δεν ήταν δυνατό να "αποσυρθώ" επειδή κάποιοι (τη γνώμη των οποίων ελάχιστα εκτιμώ) με κριτικάρισαν -το αντίθετο μάλλον.

Αυτό το "χόμπυ" εξακολουθεί να μου προσφέρει ευχαρίστηση. Γι' αυτό και θα το συνεχίσω, όταν βέβαια μου το ξαναεπιτρέψουν οι υποχρεώσεις μου.

dimane είπε...

@ lazopolis

Κοίτα τι θα μου ξέφευγε...

"διαβάζοντας διαγώνια τα άρθρα σου για το Χριστόδουλο και τους ήρωες των Ιμίων"

Να τι εννοούσα όταν έγραφα για ψευτοπροοδευτισμό. Μία αναφορά σε εκλιπόντα ιερέα που επί μία δεκαετία πρωταγωνίστησε (με τα θετικά και τα αρνητικά του) και σε 3 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους για μία πατρίδα που υπάρχει και λειτουργεί όπως την ξέρουμε ήταν αρκετή για να χαρακτηρισθώ ακατάλληλος για συζήτηση και, να υποθέσω, οπισθοδρομικός;

Ο Χριστόδουλος ήταν μία προσωπικότητα που άξιζε και αξίζει σεβασμού και τιμής. Η συγκεκριμένη ανάρτηση κάθε άλλο παρά αγιογραφία του ήταν.

Όσο για τα Ίμια, αν είναι δείγμα συντηρητισμού η αναφορά, πραγματικά δεν ξέρω τι πρέπει να πω. Όταν όμως το ίδιο το Κράτος απουσιάζει, υποκαθίσταται από τους πλέον ακατάλληλους (μία σοβαρή επίσημη εκδήλωση μνήμης δε θα άφηνε χώρο σε κανέναν ακραίο για συγκεντρώσεις και φασαρίες -οι οποίες χρειάζονται δύο, όμως).

Τιμώ κάθε άνθρωπο που αγαπά και υπηρετεί αυτή τη χώρα. Και, με κάθε σεβασμό, νομίζω ότι το πρόβλημα υπάρχει όταν αυτό δε συμβαίνει.

ion είπε...

Η blogoσφαιρα είναι ουσιαστικά βλακόσφαιρα γι' αυτό αν την πήρες στα σοβαρά καλά κάνεις και νιώθεις απογοητευμένος απο το επίπεδο. Τα μπλογκς είναι ηλεκτρονικά κοινόβια που αποκλείουν το διαφορετικό. Ο όρος ψευτοπροοδευτικά τους ταιριάζει απόλυτα.

Δημοκρατία δεν είναι να εκφράζεται μια άποψη αλλά να συζητιέται. Την εκφράζω και στο μπαλκόνι μου αν είναι. Πρόκειται για επίφαση δημοκρατικότητας, ψευδαίσθηση ελευθεριας της έκφρασης, σαλαμοποίηση και εξίσωση των ανούσιων με τα ουσιώδη. Πρώτο σε hits είναι ιστολόγιο το οποίο έβριζε χυδαία τον Χριστόδουλο την μέρα της κηδείας του και άντε τώρα εσύ να γράψεις κάτι και να συζητηθεί σοβαρά εκει μέσα. Και πόσα ακόμη τέτοια παραδείγματα.

Τεσπα καλή δύναμη σε ότι ακολουθεί στην ζωή σου και να γράφεις. Εμείς σε διαβάζουμε

dimane είπε...

Με το εύστοχο (όπως πάντα) σχόλιο του ion κατεβάζουμε τα ρολά.

Καλή τύχη σε όλους και εις το διαδικτυακώς επανιδείν!