12/4/08

Ας κοπάσουν οι χοροί

Η επιλογή του βέτο στη σύνοδο κορυφής του Βουκουρεστίου αποτελούσε μονόδρομο για την ελληνική Κυβέρνηση -και όχι επειδή την επέτασσαν τα εθνικά συμφέροντα. Η εσωτερική πολιτική πραγματικότητα ήταν αυτή που την κατέστησε τη μόνη ρεαλιστική επιλογή. Όχι βέβαια η από debate δέσμευση του Πρωθυπουργού, ούτε οι προς τον ΛΑΟΣ πιθανές διαρροές. Μία Κυβέρνηση θα έπεφτε: χωρίς το βέτο η δική μας, μετά το βέτο των Σκοπίων. Ο κ. Καραμανλής απλά επέλεξε να μην αυτοκτονήσει πολιτικά. Τίποτα το σπουδαίο δεν επέτυχε, αλλά μάλλον επέλεξε το αυτονόητο, για λάθος ίσως λόγους.

Από την άλλη το αυτονόητο πολλές φορές δεν είναι και τόσο αυτονόητο. Θα πρέπει να είναι κατ' επάγγελμα ψεύτης όποιος έστω και για μια στιγμή δε σκέφτηκε ότι σε αντίστοιχη θέση μία Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, με εξωτερική πολιτική τύπου Κ. Σημίτη - Γ. Παπανδρέου, δε θα είχε προετοιμάσει από καιρού τον ελληνικό λαό για την από την ενδιάμεση συμφωνία προβλεπόμενη δέσμευση της Ελλάδος να μην εμποδίσει την είσοδο των Σκοπίων σε διεθνείς οργανισμούς λόγω της περί το όνομα διένεξης. Προσωπικά δεν έχω ουδεμία αμφιβολία, όσο αβάσιμη κι αν είναι μία τόσο υποθετική εκτίμηση: θα έμπαιναν στο ΝΑΤΟ ως πΓΔΜ και οι... "διαπραγματεύσεις" για το όνομα (δε) θα συνεχίζονταν.

Με το βέτο οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Τα Σκόπια εγκλωβίστηκαν στην ίδια αδιέξοδη πολιτική που ακολουθούσε η Ελλάδα μέχρι το Βουκουρέστι -ίσως να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται ότι το ζήτημα πρέπει να επιλυθεί. Ακόμη και αν ολόκληρο το σύμπαν τους αναγνωρίσει ως Μακεδονία, το εύθραυστο κρατίδιο θα στερείται του πλέον πολύτιμου δεκανικιού του, της ΕΕ, αν δεν τα βρει με την Ελλάδα. Εάν μάλιστα συνυπολογίσει κανείς την αποκάλυψη ότι η Ελλάς πρότεινε στα Σκόπια παραμονές του Βουκουρεστίου την (χιουμοριστική) ονομασία "Δημοκρατία των Σκοπίων (Μακεδονία)" (αμετάφραστο άραγε;), θα καταλήξει μάλλον στο συμπέρασμα ότι η ελληνική διπλωματία έχει πια προσαρμοστεί στους όρους του παιχνιδιού που ο κ. Νίμιτς από ετών επέβαλε.

Στην πραγματικότητα μια ολόκληρη σχολή σκέψης έχει συντριβεί. Το κλασικό δίλημμα "συμβιβασμός ή απομόνωση" έπαψε να υφίσταται -και μάλλον η Ελλάς έχει υπερεκτιμήσει τις αμερικανικές "πλάτες" των Σκοπίων. Τι αμερικανικά "αντίποινα" έχουμε να φοβηθούμε; Θα αναγνωρίσουν οι ΗΠΑ τα Σκόπια ως Μακεδονία; Θα λάβουν φιλοτουρκικές θέσεις; Δε θα μας στηρίξουν στο Κυπριακό και τα άλλα εθνικά θέματα; Μόνο που τα έχουν ήδη κάνει όλα αυτά...

Ελλάς και ΗΠΑ δεν είναι πλέον συμμαχικές χώρες. Όχι διότι ξαφνικά εμφάνισε έξαρση ο αντιαμερικανισμός στην Ελλάδα -τίποτε δεν είναι τυχαίο-, αλλά για τον απλούστερο των λόγων: οι ΗΠΑ δεν έχουν κοινά συμφέροντα με τη χώρα μας. Το να προσβλέπουμε στη στήριξή τους λόγω των... ισχυρών ιστορικών δεσμών των δύο χωρών είναι αφελές. Τίποτα δεν έχουμε να φοβηθούμε. Το πολύ να μας κόψουν από πελάτες αμυντικών συστημάτων και να μας εντάξουν στον άξονα του κακού -κάτι που θα μας βλάψει τόσο όσο και το προτεινόμενο σκοπιανό μποϊκοτάζ των ελληνικών προϊόντων.

Οι πανηγυρισμοί για το αυτονόητο γενικότερα δεν έχουν νόημα. Όμως ειδικά στο συγκεκριμένο ζήτημα ο προβληματισμός είναι εντονότατος λόγω της επικράτησης των ακραίων φωνών στη γειτονική χώρα, με αποτέλεσμα την απουσία καλόπιστου συνομιλητή από την άλλη πλευρά. Η διένεξη για την ονομασία δύσκολα θα διευθετηθεί όσο ο αμερικανικός παράγων "φυτιλιάζει" τα Σκόπια, αντί να πιέζει προς συμβιβασμό.

Η αλήθεια είναι ότι η πΓΔΜ υπήρξε το χαϊδεμένο παιδί των ΗΠΑ. Ωστόσο η απουσία σοβαρής πολιτικής (και) σε αυτό το θέμα από την Κυβέρνηση Μπους φαίνεται από το πόσο εύκολα απεμπόλισε το μόνο μέσο πίεσης που διέθετε: οι ΗΠΑ ήδη από το 2004 έχουν αναγνωρίσει την πΓΔΜ ως Μακεδονία. Με αυτήν την αψυχολόγητη ενέργεια (που υπήρξε μάλλον η... πρώτη κίνηση τού κ. Μπους μετά την επανεκλογή του!) αφενός προκάλεσαν την αγανάκτηση του ελληνικού λαού καθιστώντας αδύνατη νέα υποχώρηση της ελληνικής πλευράς, αφετέρου απήλλαξε το βέτο από τις όποιες δυσμενείς επιπτώσεις θα μπορούσε να έχει. Σκεφθείτε μόνο πόσο διαφορετική θα ήταν η θέση του κ. Καραμανλή αν την επομένη του βέτο οι ΗΠΑ αναγνώριζαν σε "αντίποινα" τα Σκόπια ως Μακεδονία. Θα ήταν ένα σοβαρό πλήγμα και, άρα, ένα δυνατό διαπραγματευτικό χαρτί, το οποίο πούλησαν οι Αμερικανοί λόγω της ανυπαρξίας σοβαρής στρατηγικής τους.

Στους μήνες που ακολουθούν χρειάζονται προσεκτικοί χειρισμοί. Η Ελλάς δεν έχει πλέον περιθώριο οπισθοχωρήσεων και (ναι!) βρίσκεται σε θέση ισχύος. Εάν τα Σκόπια επιθυμούν να παίξουν τον ρόλο του διωκώμενου από μία... φασιστική (!) ελληνική Κυβέρνηση ας το κάνουν. Ίσως χρειστούν κι αυτά καμιά δεκαπενταριά χρόνια για να ξεκολλήσουν από τις εμμονές τους και να αποκαταστήσουν την επαφή τους με την πραγματικότητα. Μέχρι τότε οι πανηγυρισμοί θα φαντάζουν ανώφελοι. Το ζήτημα παραμένει, συνεχίζει να εκθέτει την Ελλαδα και συνεχίζει να πληγώνει την αξιοπρέπεια των Ελλήνων.

7 σχόλια:

john anast είπε...

ΣΥμφωνώ μαζί σου στα περισσότερα σημεία.
Να συμπληρώσω μόνο πως πιστεύω ότι η Ελλάδα κέρδισε κάτι ακόμη από τα πρόσφατα γεγονότα (και εγώ μαζί). Πιστεύω πως καταλάβαμε ότι ο φανατισμός, η αδιαλλαξία και ο συναισθηματισμός δεν χωράνε στη διπλωματία. Θέλει ψυχραιμία και ήπιους τόνους. Θέλει να αναζητάς συμμάχους με βάση τα κοινά συμφέροντα και όχι με την συμπάθεια. Θέλει να διαμαρτύρεσαι αλλά να μην βγαίνεις στα πεζοδρόμια και να γκαρίζεις.
Πιστεύω πως πολλοί Έλληνες πλέον το κατάλαβαν αυτό.

dimane είπε...

Βέβαια. Και δεν είναι τυχαίο ότι η αλλαγή της πολιτικής μας από τη θέση "όχι Μακεδονία ή παράγωγα" στη "σύνθετη ονομασία για πάσα χρήση" γίνεται ανεκτή πια από μεγάλο κομμάτι του λαού, χωρίς τους μαξιμαλισμούς του παρελθόντος, που μας έβλαψαν αποδεδειγμένα.

Μόνο η ψύχραιμη και ρεαλιστική προσέγγιση των προβλημάτων μπορεί να οδηγήσει σε λύση τους. Και αυτό ισχύει γενικότερα.

Απόστολος είπε...

αγαπητοί φίλοι,

επιτρέψτε μου να διαφωνήσω -εν μέρει-
Σίγουρα πρέπει να αφήσουμε πίσω μας τις ακρότητες και να είμαστε ψύχραιμοι.

Όμως...
θέτω το εξής ερώτημα: Η τουρκική διπλωματία, η οποία ουδόλως χαρακτηρίζεται από ψυχραιμία κι από έλλειψη φανατισμού, έχει πετύχει περισσότερα ή λιγότερα από την δική μας διπλωματία;

Έπειτα είναι και το άλλο: Η παγκόσμια πολιτική χαρακτηρίζεται από ηθική, ή μήπως από άκρατο αμοραλισμό, στενά συνδεδεμένο με την ικανοποίηση εθνικο-οικονομικών συμφερόντων;

Δεν λέω -προς Θεού- να γίνουμε Τούρκοι ή Αμερικάνοι. Ας γίνουμε όμως τουλάχιστον Έλληνες.

john anast είπε...

Απόστολε, δεν θα ελεγα οτι η τουρκική διπλωματία δεν ειναι ψύχραιμη, καθε άλλο θα έλεγα. Έχει παγιωμένη στρατηγική εδω και χρόνια χωρίς υφέσεις και εξάρσεις. ΔΟυλεύουν με σύστημα, γεγονός που προυποθέτει ψυχραιμία.

john anast είπε...

Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση

Ανώνυμος είπε...

Επιστρατεύουν τον Μ. Αλέξανδρο σε σποτ!

Και με τηλεοπτικά σποτ που εμφανίζουν τον Μέγα Αλέξανδρο να επιτίθεται στα... Γαυγάμηλα επιχειρεί τώρα η κυβέρνηση των Σκοπίων να «συνεπάρει» τους πολίτες της, παραλληλίζοντας τις επιτυχείς μάχες του στρατηλάτη με αυτήν που δίνεται αυτές τις μέρες για τη διεκδίκηση του ονόματος Μακεδονία. «Πιστεύω στον εαυτό μου, πιστεύω στη νίκη, εσύ είσαι η Μακεδονία», φέρεται να λέει ο Μέγας Αλέξανδρος στο σποτ, ακολουθούμενος από μακεδονική φάλαγγα σαν να καλεί εμμέσως τους Σκοπιανούς να είναι σε επαγρύπνηση λίγο πριν από την επίθεση...

http://www.youtube.com/watch?v=SRevveqFltU
*Ο Μέγας Αλέκος ομιλεί στα ... ντόπια!

http://www.youtube.com/watch?v=WZwgl9-G00Q
*Όλα τα λεφτά είναι το όνομα της ... Κλεοπάτρας στα κυριλλικά υπό τους ήχους του Παπαθανασίου (Μιλάμε για κλοπή σε όλα τα επίπεδα!) Α, ναι και ο Πούτιν είναι επίγονος του μεγάλου στρατηλάτη...

http://www.youtube.com/watch?v=KMkVYLqoTf4

*Άθελά του κι εδω ο Πούτιν ξαναπαίζει τον ρόλο του. Εδώ εκπροσωπείται από το πλήρωμα ενός υποβρυχίου που αναδύεται ... στην Makedonija!
Α, ναι η διαφήμιση γυρίστηκε για λογαριασμό της Cosmofon, θυγατρική της Cosmote στην πΓΔΜ...

Ανώνυμος είπε...

Έλα Αλέκο…

Τι εθνικότητας ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος?

ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ???

http://www.youtube.com/watch?v=ykwmS0ZUqq4

Λυπάμαι πολύ!

ΧΑΣΑΤΕ