29/11/08

Γλυκά ψέματα

Αλήθειες και ψέματα...

Κοινό χαρακτηριστικό η κουραστική επανάληψη. Εμμονές και στοιχεία ψυχαναγκασμού που είναι αδύνατον να περάσουν απαρατήρητα. Κύκλοι αέναοι γύρω από τα ίδια πτώματα. Πτώματα εποχών και ιδεών τις οποίες αναθεματίζουν σα να είναι επικίνδυνα ολοζώντανες μπροστά τους. Τις ξορκίζουν. Αλλά είναι γεννήματά τους αυτοί οι ίδιοι.

Οι ίδιοι και οι ίδιοι.

Αλληλοευλογούνται και αλληλοδοξάζονται. Φταίνε μόνο διότι είναι είναι πολύ μπροστά για να τους καταλάβει η απαίδευτη και ανώριμη πλειοψηφία. Κι όμως! Δίπλα σε αυτήν, οι προοδευτικοί και ανοικτόμυαλοι αποτελούν την ελπίδα. Διότι αποτελούν το (ασήμαντο συνήθως) ακροατήριό τους.

Η κατάντια της κοινωνίας μας δε θα μπορούσε να φανεί καλύτερα, παρά από αυτούς τους ανθρώπους που χαρακτηρίζονται "πνευματικοί". Σε ποιον επιδίδουν τα διαπιστευτήρια πνευματικότητάς τους είναι αδύνατον να μάθουμε. Αλλά δεν τους απασχολεί. Έχουν ο ένας τον άλλον. Και όλοι μαζί την ίδια πίστη στην απόλυτη και ακλόνητη γνώση, την απόλυτη και ακλόνητη αλήθεια. Και φυσικά την αποκλειστικότητά της.

Δεν είναι όμως το μόνο που μοιράζονται. Είναι κοινά τα θύματα της δηλητηριώδους γραφίδας τους, γνωστές οι πηγές του κακού.

Η χούντα. Όχι απλά ως πηγή όλων των δεινών της κοινωνίας, αλλά ως ζώσα απειλή. Ναι. Το πρώτο φάντασμα, η πρώτη νεκρανάσταση. 30 και πλέον χρόνια μετά, η μικρή αυτή ομάδα των ηλιθίων φαντάζει ως μέγιστη απειλή. Ούτε η πιο ισχυρή ηγετική ομάδα, ούτε η πιο λαοπρόβλητη ηγεσία δε θα ήλπιζε να διατηρήσει ανέγγιχτη την ισχύ της τόσα χρόνια μετά. Κι ας εκμεταλλεύθηκε την εκρυθμία και την ανοχή. Κι ας έχει μείνει ορφανή η αιματηρή κληρονομιά της. Τους προκαλεί τον ίδιο τρόμο, όπως και τότε. Και σε έναν αρρωστημένο εναγκαλισμό την κρατούν ζωντανή, ολοζώντανη μπροστά τους... εμποδίζοντας την αποδοκιμασία της λήθης να κλείσει το φέρετρο... Και αποπροσανατολίζοντας. Ή αυτό επιδιώκουν;

Ξεπροβάλλουν όμως και οι ηθικοί αυτουργοί. Ο βασιλιάς, ο Μητσοτάκης... Ποιος άραγε ακόμα εκφραστής των αντιπάλων παρατάξεων; Αυτές οι αντικειμενικές πένες ουδέποτε προβληματίστηκαν για τα ιστορικά γεγονότα και τα ιστορικά ψέματα που δηλητηρίασαν και εκτροχίασαν ολόκληρη τη χώρα, για να την οδηγήσουν στο μαύρο 67. Ένας ανένδοτος αγώνας ανοησίας που δεν πρόκειται να σταματήσει όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Ποιοι όμως περιστοιχίζουν τους Απριλιανούς; Μα φυσικά! Οι βαρυφορτωμένοι με τα χρυσάφια και τα ασήμια ιεράρχες. Χαμογελούν για τις φωτογραφίες και έχουν, ίσως, και πολύ διάβασμα για να ξέρουν τι συνέβαινε τότε. Αλλά οι φωτισμένοι ταγοί μας ξεχνούν αυτούς που λείπουν από το πλάνο. Αυτούς που έδιναν μάχες από... τη Σουηδία και τον Καναδά υπέρ της Δημοκρατίας. Από την ασφάλεια της εξορίας. Της γεμάτης ανέσεις και πολυτέλειες εξορίας.

Δέσμιοι των αξεπέραστων εμμονών τους. Δεν παραλείπουν να επικαλούνται ο ένας την αυθεντία του άλλου. Σα μια παράφωνη χορωδία να αλληλοσυμπληρώνονται σε διπλανές σελίδες εφημερίδων μεγάλης κυκλοφορίας. Να μονοπωλούν την πνευματικότητα ολόκληρων πόλεων σε στημένα αφιερώματα. Να αλληλοπροωθούνται, με την προβολή ασήμαντων εντύπων ως αριστουργημάτων εγνωσμένης και αυταπόδεικτης αξίας, ως εκφραστές κινημάτων με υποστηρικτές μετρημένους στα δάκτυλα και, φυσικά, έρχεται πάντοτε η ώρα τους, έτσι νομίζουν: πρωτοβουλίες πολιτών, συμμαχίες, ενώσεις και εκλογικά ποσοστά με πολλά μηδενικά, γιατί η κοινωνία είναι απροετοίμαστη και ανώριμη, ο λαός εγκλωβισμένος στο ψευτοδίλημμα του δικομματισμού... και η συνέχεια μπορεί να είναι μακρά.

Πόσες και πόσες φορές δε μας δίνεται η ευκαιρία να διαπιστώσουμε αυτήν την ψυχαναγκαστική εμμονή! Οι αυτόκλητοι σωτήρες θα μάς αποκαλύψουν την αλήθεια. Για τα χρυσά εγκόλπια των ιερέων (κι ας αγνοούν οι θλιβεροί ότι είναι πάμφθηνα και, φυσικά, κάθε άλλο παρά χρυσά) που "προκαλούν" το λαϊκό αίσθημα. Οι ίδιοι, σε καιρό κρίσης, κάνουν χωρίς ενοχές επίδειξη του πλουτισμού τους. Αλλά, φυσικά, ο αντίλογος είναι έτοιμος και στερεότυπος: αυτοί δεν ανέλαβαν τον ρόλο του σεμνού υπηρέτη του Κυρίου, του εγκρατούς και ηθικολόγου. Όμως, πασιφανώς δεν είναι αυτοί που σκανδαλίζονται, ούτε συγχρωτίζονται με αυτούς που σκανδαλίζονται. Ποιοι όμως είναι αυτοί που πραγματικά σκανδαλίζονται από την από ετών φαντεζί εκκλησιαστική "μόδα";

Δε θα παραλείψουν να στηλιτεύσουν και τις "από άμβωνος" (μέχρι εκεί φτάνουν οι γνώσεις τους...) παρεμβάσεις. Δικαίως δε φείδονται καυστικών σχολίων και δε μετρούν τα λόγια τους στις επιθέσεις εναντίον της Εκκλησίας. Οι αφορμές και οι αιτίες, ναι, είναι πολλές. Εσκεμμένα όμως αγνοούν το πνευματικό της έργο, που δε "γράφει" όσο τα κηρύγματα του Ανθίμου, και που είναι αυτό που της έχει εξασφαλίσει το αιώνιο κοινό της, όσο χαμηλά κι αν πέσουν οι υπηρέτες της... Εκείνοι υπηρετούν την αλήθεια. Θα μας ανοίξουν τα μάτια. Κανένα κρυφό σχολειό, κανένα λάβαρο στην Αγία Λαύρα, σφαγές κάναμε εμείς και όχι οι Τούρκοι το 22, αφού είμαστε άλλωστε μία χώρα με ξεκάθαρα επεκτατική πολιτική και σωρεία επιθετικών ενεργειών τα τελευταία χρόνια!

Αναμασούν τις ίδιες ανοησίες.

Με τα άλλα ψέματα, όμως, δεν πρόκειται ποτέ να ασχοληθούν. Δε θα ασχοληθούν με τον "Εθνάρχη" και τον ρόλο του στην καταστροφή. Δε θα αναψηλαφήσουν κριτικά τον επιζήμιο ρόλο της παράταξής τους μετά τον πόλεμο. Ούτε βέβαια την "προσφορά" του πιο σύγχρονου "ηγέτη" τους, που απέβαλε κάθε ίχνος ηθικής και δικαιοσύνης από τον κοινωνικό ιστό της χώρας στα χρόνια της πρωθυπουργίας του. Και θα ψέξουν τον "γκαντέμη" και τον "κινέζο" για την αναλγησία τους και την αδιαφορία για το λαϊκό αίσθημα. Δε θα παραλείψουν τη γραφική καρικατούρα ενός νομάρχη, στο μύλο του οποίου ρίχνουν αδιάκοπα νερό.

Αλλά ποιος θα τολμήσει; Αυτά τα θλιβερά εμέσματα θα ανακυκλώνουν τις "αλήθειες" τους. Η εκκλησία, το κρυφό σχολειό, ο επεκτατισμός και ο μιλιταρισμός, η ρατσιστική και ξενοφοβική κοινωνία... Ξανά και ξανά. Πένες ψυχαναγκαστικά αδύναμες να αντιληφθούν και να αφουγκραστούν.

Βρήκαν και την ταμπέλα τους: οι χρήσιμοι ηλίθιοι. Έτσι νομίζουν ότι τους βλέπουν. Όχι. Δεν είναι χρήσιμοι, αν και θα μπορούσαν. Και φυσικά δεν είναι ηλίθιοι. Μέσα στην απογύμνωση της παιδείας, την αποχαύνωση, την δυσλειτουργική σκέψη, είναι απλά επικίνδυνοι.

...

Αύριο, Κυριακή, οι εφημερίδες θα γεμίσουν ξανά τις σελίδες τους με τα πονήματα της ίδιας θλιβερής ελίτ, μιας κατευθυνόμενης ιντελιγκέντσιας. Με εξαιρέσεις φωτεινές μα ελάχιστες, οι ίδιες λέξεις με άλλα γράμματα, τα ίδια κόμπλεξ με αυτοκρατορικό ύφος, που δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Βυθίστε το χέρι στην τσέπη. Αυτό έχει σημασία. Αν τους ενδιέφερε η αλήθεια δε θα καταδέχονταν να αμείβονται από αυτούς που υπηρετούν τα συμφέροντα. Και να βρίσκονται τα "ευαγγέλιά" τους δίπλα στα μεγάλα ψέματα: τις "βαλίτσες με ονοματεπώνυμο", την υπόθεση Ζαχόπουλου, τη βασισμένη σε φήμες και εικασίες σκανδαλολογία.

Αλλά αυτά είναι μικρά, πολύ μικρά, αθώα και γλυκά ψεματάκια...