12/3/09

Θα μας χάσουνε οι δορυφόροι;

Άλλη μία ακτιβιστική καρικατούρα, η "Ώρα της Γης", έρχεται να επαναφέρει στο προσκήνιο τη σκοπιμότητα "συμβολικών" ενεργειών με στόχο (υποτίθεται) την ευαισθητοποίηση των πολιτών γύρω από μείζονα κοινωνικά θέματα. Στις 28 Μαρτίου σβήνουμε, λέει, για μία ώρα τα φώτα... Πλήθος πολιτών και "φορέων" σπεύδουν να δηλώσουν συμμετοχή σε αυτήν την πρωτοβουλία. Και φυσικά, εκατοντάδες blogs, όπως ο καλός παρουσιαστής της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ έσπευσε να προσθέσει. Βέβαια. Οι bloggers δεν απουσιάζουν ποτέ από ανούσιες κινήσεις, που όμως "γράφουν". Δείχνουμε για μία ώρα την περιβαλλοντική μας ευαισθησία, αποτινάσσουμε τις ενοχές για όσα δεν κάνουμε όλες τις υπόλοιπες ώρες, όλων των υπολοίπων ημερών και ξεμπερδέψαμε.

Αλήθεια, τι πρόκειται να βγει από την Ώρα της Γης; Θα ωφεληθεί το περιβάλλον; Προφανώς και όχι. Θα αποκτήσουν οι Έλληνες οικολογική συνείδηση; Προφανέστερα όχι. Θα ελαττωθεί έστω και λίγο η προχειρότητα και η ανευθυνότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε τα περιβαλλοντικά ζητήματα; Προφανέστατα όχι... Αν πριν από 6 χρόνια ανάβαμε τα φώτα στα μπαλκόνια μας αποδοκιμάζοντας την εισβολή στο Ιράκ, για να "μας δουν οι δορυφόροι", ίσως για αυτήν τη μία ώρα να μας χάσουνε... Κάτι είναι κι αυτό.

Σε μία χώρα που οι πολίτες και να θέλουν αδυνατούν να ανακυκλώσουν...

Σε μία χώρα που εκμεταλλεύεται ελάχιστα τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας, κι ας σκάει από ήλιο και αέρα...

Που το, οικολογικότερο από το πετρέλαιο, φυσικό αέριο, είναι ακριβότερο και χρειάζεται δαπανηρές εγκαταστάσεις για τα παλαιά κτίσματα...

Που οι καυστήρες φυσικού αερίου για την παροχή ζεστού νερού για λουτρό είναι έτσι κατασκευασμένοι ώστε ατελείωτα κυβικά ύδατος να χαραμίζονται...

Που οι πράσινες στέγες αποτελούν ένα σύντομο ανέκδοτο...

Που κάθε οικογένεια έχει από δύο αυτοκίνητα και τα ΜΜΜ κάνουν ό,τι μπορούν για να μην τα προτιμάμε...

Σε αυτήν τη χώρα,
τίποτα καλύτερο και ουσιαστικότερο δεν μπορέσανε να σκεφτούνε;


Το βράδυ της 28ης Μαρτίου συμμετέχω κι εγώ στην Ώρα της Γης. Ανάβοντας όλα τα φώτα, βάζοντας το ψητό στο φούρνο, κάνοντας την μπουγάδα στο πλυντήριο.

Γιατί τα προβλήματα δε λύνονται με "συμβολικές" κινήσεις που δε συμβολίζουν τίποτα.

2 σχόλια:

john anast είπε...

Πολύ σωστά. Κινησεις εντυπωσιασμού και μόνο. Κινήσεις που σκοπό έχουν να προβάλλουν κάποιους ανθρώπους για την δήθεν οικολογική τους ευαισθησία.
Ειναι σαν κάτι φιλανθρωπικές δεξιώσεις όπου μαζεύονται για να συπαρασταθούν στους φτωχούς και πεινασμένους, αλλά τρώνε τον αγλέορα και τα σπάνε μέχρι το πρωι. Η υποκρισία στο μεγαλείο της.
Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η έκφραση του Σουφλιά ("εγώ έμαθα να αγαπώ τη φύση στο χωριό και όχι στο Κολωνακι"). Νομίζω λέει πολλά για τον πολεμο που δέχεται από το συγκρότημα του Αλαφούζου.

dimane είπε...

Πραγματικά, το συγκρότημα Αλαφούζου παίζει (ειδικά τα τελευταία 2-3 χρόνια) περίεργα παιχνίδια. Αυτόνομο υπουργείο Περιβάλλοντος, υπερπροβολή της τάχα πλειοψηφικής τάσης για κυβερνήσεις συνεργασίας, οι επαναλαμβόμενοι επικήδειοι του δικομματισμού. Είδαμε και την προκοπή με τα αυτόνομα υπουργεία (π.χ. Τουρισμού, Αιγαίου, παλιά με το Δημοσίας Τάξεως). Ή σα να μην ξέρουν έμπειροι αναλυτές ότι καθώς οι εκλογές πλησιάζουν οι ψηφοφόροι (καλώς ή κακώς) γυρνάνε στα δύο μεγάλα μαντριά.

Είναι θαυμάσια για τη λειτουργία του πολιτεύματος η κριτική. Και απολύτως θεμιτή, επιθυμητή και αναμενόμενη, σε μια κυβέρνηση που απογοήτευσε, πρωτίστως αυτούς που την εμπιστεύθηκαν. Πρόκειται όμως για καλόπιστη κριτική;

Προφανώς οι προσδοκίες ορισμένων (όχι τόσο πολιτικές, όσο επιχειρηματικές) δεν ικανοποιήθηκαν στον επιθυμητό βαθμό...