25/3/09

Μετά το μετάνιωσαν

Άλλη μία πολύ ενδιαφέρουσα εκπομπή του κ. Βαξεβάνη με θέμα επετειακό: τον πατριωτισμό, την ιστορική αλήθεια, την προπαγάνδα... Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν πολλές (αντικρουόμενες) απόψεις. Ωστόσο, δυστυχώς, πίσω από τη φαινομενικά αντικειμενική παρουσίαση, η "μοντέρνα", πολιτικά ορθή και σουλουπωμένη εκδοχή της Ιστορίας κυριάρχησε.

Καλεσμένοι μεταξύ των άλλων οι κ.κ. Δήμου και Τατσόπουλος, συγγραφείς, και η κ. Ρεπούση... Το τι θα μας έλεγαν από πριν γνωστό: Στις 25 Μαρτίου 1821 στην Αγία Λαύρα δεν ήταν κανείς. Κρυφό σχολειό δεν υπήρξε, διότι δεν υπήρχε λόγος να υπάρξει. Δεν έχουμε σχέση με τους αρχαίους Έλληνες -Έλληνες μας βάφτισαν οι ξένοι, που άλλωστε μας ελευθέρωσαν, υπό την πίεση της διεθνούς κοινής γνώμης. Και ένα σωρό ακόμα.

Όλα αυτά διατυπωμένα αξιωματικά, ως κοινά αποδεκτές αλήθειες! Χωρίς ίχνος ιστορικής τεκμηρίωσης και ενώ δευτερόλεπτα μετά οι (πραγματικοί) ιστορικοί και άλλοι σχετικοί επιστήμονες, όπως οι Σαρρής, Καργάκος και Χολέβας, επιχειρηματολογούσαν επί της ουσίας. Ενώ π.χ. ο φωτεινός παντογνώστης κ. Δήμου με ύφος χιλίων καρδιναλίων μας γνωστοποιούσε ότι η Αγία Λαύρα ήταν "κλειστή" στις 25 Μαρτίου, ο Χολέβας επιδείκνυε γαλλική εφημερίδα της εποχής που, όχι μόνο αναφερόταν στο γεγονός, αλλά περιελάμβανε και την ομιλία του παλαιών Πατρών Γερμανού! Ναι, κάποιος Γάλλος δημοσιογραφίσκος δεν είχε τίποτα καλύτερο να γράψει και αποφάσισε να τα κατεβάσει από το κεφάλι του -διότι η αξιοπιστία του άρθρου αμφισβητείται... Από ποιον άραγε;

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της εκπομπής ήταν ακριβώς η αντίθεση ανάμεσα στον αστήρικτο λόγο των "συγγραφέων", απέναντι σε αυτόν των ιστορικών. Ό,τι και να πω δεν έχει νόημα: Απέναντι στην επιστημονική κατάρτιση και την επιχειρηματολογία, είχαν να αντιπαρατάξουν τον φανατισμό και την στα όρια του παθολογικού εμμονή τους. Αυτόκλητοι υπερασπιστές της ιστορικής αλήθειας... Ο Δήμου έφτασε στο σημείο να δηλώσει ότι είναι περισσότερο Έλληνας, διότι βλέπει και προσπαθεί να διορθώσει τα λάθη των υπολοίπων! Κατεβείτε από 'κει πάνω, αξιότιμε κύριε.

Δεν έχει νόημα να αρνούμαστε ότι στην ιστορία ο ηρωισμός και οι άλλες αρετές των Ελλήνων υπερτονίζονται. Και η υπερβολή φυσικά υπάρχει. Αλλά κανένας λαός δεν ασχολείται με το πόσο κακός είναι. Ούτε διαθέτουμε όλοι πρόσβαση στις πρωτογενείς ιστορικές πηγές και γνώση του υποβάθρου ώστε να τις ερμηνεύσουμε. Γιατί όμως ένας "συγγραφέας", όπως ο Δήμου, γνωρίζει περισσότερα από τους κατ' εξοχήν ειδικούς, όπως ο Καργάκος, και λένε αντίθετα πράγματα; Ανάμεσα στους δύο ποιος μοιάζει πιο αξιόπιστος;

Εγώ πάλι έχω μερικές αφελείς απορίες.

Αφού η περίοδος της τουρκοκρατίας χαρακτηριζόταν από τέτοια ανεκτικότητα απέναντι στο διαφορετικό και τέτοια ευρύτητα πνεύματος, ποια κληρονομιά έχει αφήσει; Όχι στην Ελλάδα, γενικότερα. 400 χρόνια σε μια Αυτοκρατορία σπαρμένη από εκπαιδευτικά ιδρύματα, οι Τέχνες και τα Γράμματα πρέπει να γνώρισαν πρωτοφανή άνθηση. Όχι; Στο κάτω-κάτω οι Οθωμανοί ήταν πρωτοπόροι: Είχαν ιδρύσει τα πρώτα Εσπερινά σχολεία για να εξυπηρετούν τους εργαζόμενους. Μας το αποκάλυψε η κ. Ρεπούση με αφορμή το "Φεγγαράκι μου λαμπρό", αφού το τραγουδάκι έχει ιστορική βάση: οι μαθητές το πρωί δούλευαν και σχολείο πήγαιναν το βράδυ.

Και ερωτώ: Σε ποια δραστηριότητα ήταν απασχολημένοι μέχρι τη δύση του ηλίου οι εξάχρονοι της εποχής; Διότι αυτό μάλλον καταπιεστικό μου ακούγεται και δεν πολυταιριάζει σε αυτόν τον παράδεισο των Οθωμανών. Και από ποιο από τα πολλά επιστημονικά ιδρύματα είχαν αποφοιτήσει οι δάσκαλοί τους, αφού "του Θεού τα γράμματα" δεν τους τα μάθαιναν οι ιερείς;

Σχολεία για τα ελληνικά γράμματα υπήρχαν και λειτουργούσαν ελεύθερα. Γιατί οι γονείς μας συνομιλούσαν με τους παπούδες τους στα τούρκικα; Τι κράτησε ζωντανή την Ελλάδα στις ψυχές αυτών των ανθρώπων;

Κάποιοι εργάζονται συστηματικά για την αποδόμηση της εθνικής ταυτότητας. Δε με ενδιαφέρει σε τι αποσκοπούν -και μόνο το ό,τι παραμένουν στην επικαιρότητα, αποκτούν αναγνωρισιμότητα εν όψει των εκλογών ή (χειρότερα) αυτοανάγονται σε σύμβολα ιδεολογικών αγώνων για να εξασφαλίσουν την πενιχρή ακαδημαϊκή τους εξέλιξη αρκεί, δε χρειάζεται να κρύβουν κάποια συνωμοσία. Αυτό που με εξοργίζει είναι ότι το επιτυχές της προσπαθείας τους βασίζεται στην ασθενή ιστορική μνήμη όλων μας. Αλλά και στην απουσία κοινής λογικής.

Διότι, αν ο κ. Δήμου έχει δίκιο, και Έλληνες μας βάφτισαν οι ξένοι ενώ μέχρι τότε ήμασταν "Ρωμιοί", η λογική ζητά απάντηση στο απλούστερο των ερωτημάτων: Γιατί σε καμία γλώσσα του κόσμου δε μας αποκαλούν Έλληνες (Hellas, Hellenes), αλλά Γραικούς (Greece, Greeks), ενώ οι ίδιοι οι Τούρκοι, ενώ τον όρο Ρωμιός τον έχουν διατηρήσει (π.χ. ο Πατριάρχης αποκαλείται "των Ρωμιών" και φυσικά όχι Οικουμενικός), μας αποκαλούν Yunan (σα να λέμε Ίωνες); Άγγλοι, Γάλλοι και Ρώσοι είχαν αποφασίσει αρχικά να τονώσουν το εθνικό μας φρόνημα και μετά το μετάνιωσαν;

Σκόρπιες σκέψεις, ενός αγανακτισμένου ανθρώπου που εξακολουθεί να νιώθει αηδία μπροστά σε κάθε εθνικιστική υπερβολή, η οποία είναι περισσότερο επικίνδυνη από κάθε γραφικό και τις αηδίες που αραδιάζει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: