5/4/09

Η θέση των καθηγητών

Ο σύλλογος καθηγητών του Γενικού Λυκείου Λευκίμμης μου απέστειλε με e-mail δελτίο τύπου το οποίο εξέδωσε σχετικά με τη γνωστή υπόθεση του μαθητή, στην οποία αναφέρθηκα στην προηγούμενη ανάρτηση. Όπως πάντοτε, όταν υπάρχει τοποθέτηση των άμεσα ενδιαφερομένων, έτσι και τώρα, και με δεδομένη την αδιαφορία των λαλίστατων κατά τα άλλα ΜΜΕ για τη θέση των εκπαιδευτικών, δημοσιεύω το σύνολο του κειμένου:


ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΛΕΥΚΙΜΜΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τις τελευταίες ημέρες αρκετά από τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με την υπόθεση μαθητή του σχολείου μας, ο οποίος επανεντάχτηκε στην Α΄ τάξη μετά από φοίτησή του στην Γ΄ Λυκείου. Λέχθηκαν πολλά ανεύθυνα και ανακριβή από διάφορες πλευρές, σπιλωθήκαν προσωπικότητες και συνειδήσεις και ουδείς δυστυχώς αναζήτησε την αλήθεια, ουδείς θέλησε να ασχοληθεί με αυτήν.

Εμείς υπεύθυνα οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την αλήθεια με όσο πιο λίγα λόγια είναι δυνατόν.

Το έτος 2006-2007 ο μαθητής φοιτούσε στην Α΄ τάξη του σχολείου μας. Η φοίτηση του, όπως και άλλων συμμαθητών του, με σχετική πράξη του συλλόγου στην καθιερωμένη συνεδρίαση του Μαΐου, κρίθηκε ανεπαρκής καθώς οι απουσίες του μαθητή είχαν υπερβεί το προβλεπόμενο εκ του νόμου όριο.

Περί τα τέλη Αυγούστου του 2007 κοινοποιείται στο σχολείο δια της Διευθύνσεως Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Ιωανίννων περί αναστολής της σχετικής πράξης του Συλλόγου των διδασκόντων του σχολείου μας, που αφορούσε το χαρακτηρισμό φοίτησης του μαθητή. Έτσι ο μαθητής προσήλθε στις εξετάσεις της Α΄ τάξης το Σεπτέμβριο μήνα. Ο μαθητής πέρασε με επιτυχία τις εξετάσεις, η δε επιείκεια των καθηγητών του ήταν δεδομένη, όπως προκύπτει από τον έλεγχο επίδοσης του μαθητή. Το σχολικό έτος 2007-2008 ο μαθητής φοίτησε κανονικά στη Β΄ τάξη και κατά το τρέχον σχ. έτος 2008-2009.

Στις 20-2-2009 μας κοινοποιήθηκε από το Υπ.Ε.Π.Θ., (Ενιαίος Διοικητικός Τομέας Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης, Δ/νση Σπουδών Τμήμα Γ) δια της Δ/νσεως Β/θμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας η τελεσίδικη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Ιωαννίνων, με την οποία κληθήκαμε να εφαρμόσουμε τη δικαστική απόφαση με την οποία απορριπτόταν η αίτηση των κηδεμόνων του μαθητή (με την οποία ζητούσαν ακύρωση της πράξης των διδασκόντων που αφορούσε το χαρακτηρισμό φοίτησης του υιού τους). Ουσιαστικά, δηλαδή, η απόφαση δικαιώνει το σύλλογο διδασκόντων του Γενικού Λυκείου Λευκίμμης ως προς την απόφαση που αφορούσε τη φοίτηση του μαθητή στο σχολείο το σχολ. έτος 2006-2007.

Επειδή δεν είμαστε νομικοί προβήκαμε άμεσα σε ερώτημα στο Υπ.Ε.Π.Θ. (Ενιαίος Διοικητικός Τομέας Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης, Δ/νση Σπουδών Τμήμα Γ), δια της Δ/νσεως Β/θμιας Εκπαίδευσης Κέρκυρας, και ζητήσαμε διευκρινήσεις σχετικά με το σε ποια τάξη θα εντάξουμε το μαθητή. Το Υπ.Ε.Π.Θ., (Ενιαίος Διοικητικός Τομέας Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης, Δ/νση Σπουδών Τμήμα Γ) μας απάντησε υπενθυμίζοντάς μας τη σχετική νομοθεσία σύμφωνα με την οποία «οι δικαστικές αποφάσεις είναι άμεσα εκτελεστές και ανατρέχουν στο χρόνο τέλεσης της πράξης». Παράλληλα με το ίδιο έγγραφο δινόταν η δυνατότητα στο σύλλογο των διδασκόντων για λόγους επιείκειας και παιδαγωγικούς λόγους να δεχτεί να συνεχίσει ο μαθητής το τρέχον σχολικό έτος τη φοίτηση του στην Α΄τάξη, αντί να επαναλάβει την Α΄τάξη από το επόμενο σχολικό έτος.

Ακριβώς αυτό έπραξε ο σύλλογος των διδασκόντων.

Μετά έναν και πλέον μήνα κύκλοι του Υπουργείου, που καθώς δηλώνουν δε γνώριζαν την υπόθεση, δια των τηλεοπτικών μέσων αναγγέλλουν την απόφαση του Υπουργείου για ένταξη του μαθητή στην Γ΄τάξη, θεωρώντας την απόφαση του συλλόγου διδασκόντων δεδομένη τυπική διαδικασία. Επικαλούμενοι, επιπλέον, σχετική γνωμοδότηση που αναφέρεται στη «διακριτική ευχέρεια» του συλλόγου διδασκόντων «να ανακαλέσει ενόψει των νέων πραγματικών δεδομένων την αναμφισβήτητα νόμιμη πράξη του». (Δηλαδή ναι μεν καλώς πράξατε, αλλά…)

Και φυσικά υπάρχουν «νέα δεδομένα». Νέες ύβρεις, νέες ψυχολογικές πιέσεις, νέες σπιλώσεις συνειδήσεων…

Κάτω από ένα τέτοιο κλίμα καλούνται οι καθηγητές του σχολείου να εκπληρώσουν το παιδαγωγικό τους έργο. Ταπεινωμένοι και υποταγμένοι στις βουλήσεις της επικοινωνιακής τακτικής. Περνώντας στους μαθητές τους το μήνυμα: «κοιτάτε, όλοι είσαστε ίσοι απέναντι στο το νόμο, αλλά αν διαθέτετε και μερικά χρήματα και μία πράξη προσωρινών ασφαλιστικών μέτρων που εύκολα εξασφαλίζεται, αν κάνετε χρήση του ακριβοπληρωμένου τηλεοπτικού χρόνου υπερέχετε σαφώς των άλλων». Εξ άλλου όλα σ’ αυτό τον τόπο γίνονται δια τηλεοπτικών ανακοινώσεων.

Τι θα πουν στους άλλους δεκατρείς συμμαθητές του ανωτέρω μαθητή, που απορρίφθηκαν με την ίδια «αναμφισβήτητα νόμιμη πράξη» του συλλόγου των διδασκόντων; Μα αυτοί ήταν παιδιά άλλου θεού. Δεν διέθεταν χρήματα οι γονείς τους ή δεν είχαν καν γονείς ενδεχομένως. Καλά να πάθουν, απαντά κανείς εκ του μακρόθεν.

Κι εμείς πώς θα αντικρίσουμε αυτούς τους μαθητές μας;

Και ποιος να νοιαστεί για αυτό;

Και ποια σημασία έχει εξάλλου;

Και το μήνυμα περνάει πανελλαδικά: «Μάθετε τα γράμματα έξω από τα σχολεία. Ε, τι χρειάζονται κι αυτά; Και στο σπίτι το ίδιο είναι. Με λίγα ευρουλάκια κάνεις μία αναστολή και μετά την υπόθεση την αναλαμβάνουν τα κανάλια. Ε, άντε και μία γνωμοδότηση. Από την Α΄ στη Γ΄!. Πάντα υπάρχουν παράθυρα». Οι αριθμοί έχασαν την απολυτότητα τους. Τι 114, τι 118, τι 218; Ε, και λίγο παραπάνω, τι πειράζει ; Το ίδιο είναι. Και ποιος θα ορίσει το ύψος του πήχη των απουσιών; Η υποκειμενική επιείκεια φυσικά. Και το μπαλάκι στους κάτω. Σε αυτούς που προσπαθούν βλακωδώς ακόμα να «κρατούν Θερμοπύλες».

Κι ύστερα. Τι χρειαζόμαστε εμείς οι δάσκαλοι του δημόσιου σχολείου; Άντε το πολύ κάποιους επιτηρητές, όχι απαραίτητα εκπαιδευτικούς.

Σίγουρα έτσι όλοι βολευόμαστε.

Όλοι, εκτός από την παιδεία.


Ενδεχομένως το παραπάνω δελτίο τύπου να έχει εκδοθεί εδώ και αρκετές ημέρες και να μην το είχα αντιληφθεί, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Ευχαριστώ τους καθηγητές του σχολείου για την επισήμανση για έναν σημαντικότατο λόγο: διότι οι μόνοι πραγματικά ανθρωπιστικοί λόγοι έχουν να κάνουν με αυτούς: Τήρησαν και εφήρμοσαν τον νόμο. Και γι' αυτό λοιδωρήθηκαν! Πραγματικά η θέση στην οποία έχουν περιέλθει κάθε άλλο παρά αξιοζήλευτη είναι.

Δείτε τις νέες πτυχές της υπόθεσης όπως πλέον προκύπτουν:

Η απάντηση του υπουργείου όταν έγιναν αρχικά δεκτά τα ασφαλιστικά μέτρα ήταν ότι οι δικαστικές αποφάσεις είναι άμεσα εκτελεστέες. Το υπουργείο σήμερα άλλαξε γνώμη, και η τελεσίδικη απόφαση παρανόμως ανατράπηκε. Μια απόφαση που άμεσα έπρεπε να εκτελεστεί!

Τους ανθρωπιστικούς και παιδαγωγικούς λόγους το υπουργείο τους είχε εξαντλήσει στον αρχικό χειρισμό της τελεσίδικης απόφασης: Επέτρεψε ο μαθητής να ενταχθεί στην Α' Λυκείου, εν μέσω της σχολικής χρονιάς, για να μη χάσει και όλη τη φετινή χρονιά του, και να μπορέσει να προαχθεί από την Α' στη Β' Λυκείου φέτος τον Ιούνιο. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο εν λόγω μαθητής έπρεπε να παρακολουθήσει όλη την Α' Λυκείου από την αρχή, του χρόνου; Από την αρχή του χαρίστηκαν, αλλά αυτό δεν έφτανε.

Τον ρόλο των ΜΜΕ τον περιγράφουν αναλυτικά οι καθηγητές του σχολείου και τον έχω ήδη επισημάνει. Αλλά το τι λέγεται και τι γράφεται δε θα είχε καμία σημασία, αν η πολιτική ηγεσία αυτής της χώρας δε χαρακτηριζόταν από φαιδρότητα, ανικανότητα, ευκαιριακού χαρακτήρα και αποκλειστικά επικοινωνιακή πολιτική. Όσα έρθουν κι όσα πάνε, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Και το χειρότερο όλων είναι ότι αγνοούν την ίδια την ύπαρξη συνεπειών! Να δούμε τι θα κάνουν τώρα που (με μαθηματική ακρίβεια) τέτοιες προσφυγές θα πολλαπλασιαστούν, μετά το επιτυχές προηγούμενο. Αλλά οι του υπουργείου κοιμούνται όρθιοι.

Έχουν ανοίξει και τον διάλογο για την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος... Για να διδάξουν ότι οι νόμοι υπάρχουν για να παραβιάζονται, ότι οι εκπαιδευτικοί και η διδασκαλία περιττεύουν και ότι μόνο με απατεωνιές μπορείς να προκόψεις, σε μια χώρα όπως την έχουν καταντήσει.

Κλείνοντας, πιάνομαι από μία φράση του δελτίου τύπου και λέω τούτο προς τους καθηγητές του σχολείου:

Συνεχίστε να φυλάτε Θερμοπύλες. Οι μόνες "Θερμοπύλες" που μας έχουν απομείνει έχουν ένα όνομα: Αξιοπρέπεια. Μην αφήσετε πέντε γελοίους να αμφισβητήσουν τη δική σας.

Συνεχίστε να κάνετε τη δουλειά σας.

Συνεχίστε να τηρείτε τον νόμο και μην υποκύπτετε στην παραβίαση του αλλά, κυρίως, στην παραβίαση της λογικής στην οποία σας εξαναγκάζουν.

Είμαστε λίγοι. Είμαστε αδύναμοι. Αλλά είμαστε μαζί σας.

2 σχόλια:

john anast είπε...

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ. Όμως περνάει ασχολίαστη ουσιαστικά η ευθύνη της δικαιοσύνης, η οποία και είναι κατα τη γνώμη μου η πηγή του κακού. Όταν η δικαιοσύνη αναστέλει την ισχύ της απόφασης του συλλόγου, λαμβάνει υπόψη της το πρόβλημα που μπορεί να δημιουργηθεί, όταν θα εκδώσει απόφαση; Προφανώς και δεν την απασχολεί. Είναι δυνατόν προβλήματα τέτοιου τύπου να φτάνουν σε δικαστήρια για να επιλυθούν; Η αιτία δεν είναι άλλη από μια ατέρμονη γραφειοκρατία στην οποία προστίθεται η έλειψη απλών μηχανισμών συντονισμού και ελέγχου. Από εκεί και μετά πρέπει απλοί εργαζόμενοι (καθηγητές) και άσχετοι στην ουσία υπεύθυνοι (πολιτικοί και υπάλληλοι υπουργείων) να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. Τι περιμένεις να κάνει ένας πολιτικός κάτω από την πίεση των ΜΜΕ, τριών καταλήψεων, πέντε διαδηλώσεων και ενός σημαντικότατου διαλλόγου για την παιδεία; Μήπως δεν είναι φανερό για ποιο λόγο ένα τέτοιο θέμα έφτασε στα αθηναικά ΜΜΕ τώρα; Οι δάσκαλοι έπραξαν νόμιμα. Οι πολιτικοί έπραξαν ορθά ως πολιτικοί: ζύγισαν τα κέρδη και τα οφέλη, το πολιτικό προσωπικό του υπουργείου ερμήνευσε σωστά. Αυτοί που δεν έκαναν σωστά την δουλειά τους είναι οι δικαστικοί. Αυτοί οι οποίοι είναι ακριβοπληρωμένοι, ακριβοθώρητοι, αλλά στην ουσία άσχετοι και αδιάφοροι...

dimane είπε...

Επειδή με τις αιτήσεις για ασφαλιστικά μέτρα έχω μια εμπειρία (και από την επικαιρότητα, αλλά και προσωπική) σε αυτό θα συμφωνήσω. Τα δικαστήρια όταν βλέπουν να απουσιάζει το Δημόσιο (εικάζω ότι, όπως συνηθίζει σε τέτοιες περιπτώσεις, το Δημόσιο απουσίαζε από την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων), αρχικά δικαιώνουν τον ενάγοντα, χωρίς να μπουν στην ουσία της υπόθεσης.

Ωστόσο, ο τελευταίος που θα δικαιολογούσα είναι ο υπουργός. Οι πολιτικοί κρίνονται ακριβώς από τέτοιες υποθέσεις, όπου φαίνεται η αξία τους. Ο κ. Σπηλιωτόπουλος αυθαιρέτησε και παρανόμησε. Ή ακόμα χειρότερα έχει θέσει στην ευχέρεια των καθηγητών να παρανομήσουν!

Σαφώς και είναι δική του η μεγαλύτερη ευθύνη.

Αλλά τα όσα γράφετε συνοψίζουν τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα: ρεπορτάζ στις τηλεοράσεις, δυο καταλήψεις, δέκα τσιρίδες και οι δημοσκοπήσεις που μας φέρνουν πίσω, αρκούν για να γράψουμε τον νόμο και τη λογική στα παλιά μας τα παπούτσια.