12/5/09

Τα άσφαιρα πυρά του Κωστή Στεφανόπουλου

Η δημόσια τοποθέτηση του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Στεφανόπουλου, παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ της χώρας με τις αναμενόμενες υπερβολές. Πυρά εξαπολύθηκαν, βόμβες έσκασαν και βαρυσήμαντες παρεμβάσεις-τομή στο πολιτικό σκηνικό βάζουν τα πράγματα στη θέση τους.

Ο κ. Στεφανόπουλος δε μου είναι συμπαθής, όχι λόγω της πολιτικής του σταδιοδρομίας, αλλά λόγω του τρόπου με τον οποίον ήσκησε τα καθήκοντα του Προέδρου. Το παράδοξο είναι ότι θεωρηθηκε από όλους εξαίρετος Πρόεδρος -ακόμη και από όσους τον χαρακτήριζαν κάποτε ακροδέξιο. Αυτό είναι το πρόβλημα: στην προσπάθειά του να είναι αρεστός, όχι μόνο υπέπεσε σε ιδεολογικές εκπτώσεις (δικαίωμά του άλλωστε), αλλά υιοθέτησε ως πρακτική του την αποστασιοποίηση από τα πολιτικά δρώμενα. Στο διάστημα 1995-2005 εδόθησαν στον κ. Στεφανόπουλο άπειρες αφορμές για δημόσιες παρεμβάσεις επί της ουσίας. Η σιωπή του, ωστόσο, υπήρξε εκκωφαντική και ο λόγος του ουδέποτε ξέφυγε από το αναμενόμενο.

Η μόνη φορά που τόλμησε ήταν ενώπιον του Κλίντον, με τους βομβαρδισμούς στη Σερβία. Επέκρινε την υπερδύναμη ξέροντας, ωστόσο, ότι εκφράζει το λαϊκό αίσθημα. Ο κ. Κλίντον χάζευε την ίδια ώρα το μενού της δεξίωσης... Από την άλλη, η υπερβολή μας γύρω από το συγκεκριμένο πρόσωπο έφτασε στο σημείο όχι απλά το κείμενο εκείνης της ομιλίας να περιληφθεί στην ύλη των Κειμένων Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στα σχολεία, αλλά να ασκηθεί και κριτική όταν κάποια χρονιά δεν περιελήφθη στην... εξεταστέα ύλη!!! Ωσαν να επρόκειτο για το μεγαλύτερο λογοτεχνικό αριστούργημα της νεότερης ελληνικής γραμματείας...

Δε θα βάλω στο στόχαστρο σήμερα τον κ. Στεφανόπουλο. Άλλωστε κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει μαζί του ότι οι ένοχοι πρέπει να τιμωρούνται, ότι οι θεσμοί κακοποιούνται, ότι οι Κυβερνήσεις πρέπει να αγνοήσουν το πολιτικό κόστος. Το πρόβλημα είναι και πάλι ότι κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει μαζί του... Επιβάλλεται κάποια στιγμή να πάψουμε να ανακαλύπτουμε εκ νέου και να διαπιστώνουμε συνεχώς τα αυτονόητα.

Κανένας από εμάς δεν υπήρξε επί σειρά ετών βουλευτής, υπουργός, κομματάρχης και Πρόεδρος -ο κ. Στεφανόπουλος ήταν. Ακόμη και εάν δε συναισθάνεται ότι μέρος της ευθύνης για την κατάντια του πολιτικού συστήματος βαραίνει και τον ίδιο, είναι εμφανές ότι δεν έκανε και τίποτε για να την ανατρέψει.

Από τις διαπιστώσεις και τα ευχολόγια έχουμε χορτάσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: