15/5/09

Δε βρέχει κύριε Καραμανλή!

Δε θέλω σε καμία περίπτωση να κατηγορηθώ για εμπάθεια. Αν όχι ο,τιδήποτε άλλο, η περιπέτεια της υγείας της δεν το επιτρέπει. Όμως υπάρχουν και ορισμένα πράγματα που είναι απαράδεκτο να αγνοούμε.

Η κ. Μαριέττα Γιαννάκου, όπως όλα δείχνουν, θα αποτελέσει την επικεφαλής του ψηφοδελτίου της ΝΔ για τις Ευρωεκλογές. Εάν η φημολογία αποδειχθεί ακριβής θα πρόκειται για μία ακόμη απόδειξη της αποκοπής του κόμματος και του κ. Καραμανλή από τη λαϊκή βάση της Νέας Δημοκρατίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η θέση της Ευρωβουλεύτριας για την κ. Γιαννάκου θα έπρεπε να θεωρείται πισωγύρισμα. Εξελέγη στην Ευρωβουλή το 1984 και το 1989 (ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου, μάλιστα), και μέχρι το 1990, οπότε ανέλαβε το υπουργείο Υγείας επί Μητσοτάκη. Το 1999 είχε επιστρέψει στα έδρανα του Ευρωκοινοβουλίου, μέχρι το 2000 όμως, όταν και εξελέγη στην Α' Αθηνών, για δεύτερη φορά (η πρώτη το 1993). Το 2004 επενεξελέγη και έγινε υπουργός Παιδείας. Με μεγάλο κομμάτι του πολιτικού της βίου να έχει αφιερωθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και προφανή την επιθυμία της για επιστροφή στην εγχώρια πολιτική σκηνή, μόνο απορία θα έπρεπε να προκαλεί το ότι φέρεται να έχει αποδεχθεί τη σχετική πρόταση του κ. Καραμανλή.

Μέχρι τις επόμενες Εθνικές εκλογές, προφανώς. Είναι κάτι παραπάνω από πιθανό η κ. Γιαννάκου να περιληφθεί εκ νέου στα ψηφοδέλτια της ΝΔ όταν η κυβερνητική θητεία ολοκληρωθεί, πρόωρα ή όχι. Με το ευρωψηφοδέλτιο να ανοίγει την πόρτα για τη μεγάλη επιστροφή, τα σημαντικά θέματα ανακύπτουν προς συζήτηση.

Η κ. Γιαννάκου αποδοκιμάστηκε με τον πλέον εκκωφαντικό τρόπο από το εκλογικό σώμα της περιφέρειάς της. Η μη εκλογή της υπήρξε από τις μεγάλες εκπλήξεις των εκλογών του 2007. Το ξαναγράφω: Οι εκλογές έγιναν στις 16 Σεπτεμβρίου του 2007! Έχουμε κάτι παραπάνω από ενάμιση χρόνο, μόλις, να μας χωρίζει από τις εκλογές, δεν έχουμε καν φτάσει στα μισά της κυβερνητικής θητείας -και όμως. Η βούληση των εκλογέων έχει προλάβει να γραφτεί στα παλαιότερα των πρωθυπουργικών υποδημάτων.

Ο Πρωθυπουργός ουδέποτε, λέει, έπαψε να εκτιμά την κ. Γιαννάκου. Οι πάντα πρόθυμες πένες την έφερναν ως υποψήφια (εξωκοινοβουλευτική) υπουργό στον πρόσφατο ανασχηματισμό. Το έργο της συνέχισε να υμνείται!

Ας μιλήσουμε και για το έργο της. Η πολυδιαφημισμένη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση υπήρξε τόσο ατελής και πρόχειρη, όσο δειλή και άτολμη. Σε τίποτα δε βελτιώθηκε η παρεχόμενη εκπαίδευση, σε καμία βαθμίδα της, έστω και αν κάποιες αλλαγές κινήθηκαν προς τη σωστή κατεύθυνση.

Τα ημίμετρα που επεξεργαζόταν η ομάδα των συνεργατών της επί χρόνια ήσαν γνωστά. Υπό τον φόβο του πολιτικού κόστους η κ. Γιαννάκου 2 χρόνια δεν τολμούσε να τα φέρει προς ψήφιση, με το πρόσχημα του καρκινοβατούντος "διαλόγου". Εκείνα τα 2 χρόνια τα Πανεπιστήμια αφέθησαν έρμαια της αλητείας.

Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη αποτυχίας της εκπαιδευτικής πολιτικής της κ. Γιαννάκου από τις εκ νέου εξαγγελίες μεταρρυθμίσεων και την εκκίνηση νέων διαλόγων από τους δύο διαδόχους της. Πρόκειται για την πλέον ξεκάθαρη ομολογία αποτυχίας.

Κι όμως, στη χαζοχαρούμενη δημοκρατία μας αντί η κ. Γιαννάκου να αποδοκιμασθεί ως υπεύθυνη για την ολοκληρωτική διάλυση των Πανεπιστημίων, τελικά πλήρωσε περισσότερο την ανόητη και προσβλητική για κάθε ψηφοφόρο της ΝΔ στάση της με το βιβλίο της Ιστορίας της Στ' Δημοτικού, το οποίο, ως μη ώφειλε, έσπευσε να στηρίξει -αν και ανοσιούργημα του ΠαΣοΚ! Μέσα στην παραζάλη του "μεσαίου χώρου", ο συνωστισμός των παπούδων μας στην προκυμαία της Σμύρνης έπληττε βαθύτατα τα ιερά και τα όσια μιας ολόκληρης ιδεολογίας. Και η κ. Γιαννάκου πήγε σπίτι της, σε αντίθεση με άλλους αποτυχημένους υπουργούς (π.χ. Πολύδωρας).

Σήμερα, και στον βαθμό που η φημολογία αληθεύει, η επιλογή του κ. Πρωθυπουργού είναι βαθύτατα αντιδημοκρατική. Ο λαός έκρινε την κ. Γιαννάκου. Η πολιτική δεν μπορεί να ασκείται στο επίπεδο της προσωπικής συμπάθειας και να αγνοούνται οι ψηφοφόροι. Η κ. Γιαννάκου μόλις πριν ενάμιση χρόνο απέτυχε να εκλεγεί στη Βουλή. Δεν αδικήθηκε, ο λαός έτσι αποφάσισε. Και η πατερναλιστική προσέγγιση ότι ο Καραμανλής ξέρει καλύτερα από τον λαό δεν αληθεύει για λόγους προκλητικά εμφανείς.

Όμως τα πραγματικά ερωτήματα είναι άλλα:
Πότε ένας πολιτικός καταλαβαίνει ότι δεν έχει τίποτα άλλο να προσφέρει;
Πότε καταλαβαίνει ότι πρέπει να αποσυρθεί;
Πότε καταλαβαίνει ότι δε βρέχει, αλλά τον φτύνουν;

Δεν υπάρχουν σχόλια: