21/5/09

Τα πράσινα παπαγαλάκια της βαρβαρότητας

Ο βερμπαλισμός των κομμάτων που διατρανώνουν την πίστη τους στα αριστερά ιδεώδη είναι γνωστός. Οι λέξεις επανάσταση, αντίσταση, πάλη και σωρεία άλλων μεγαλοστομιών χρησιμοποιούνται με τέτοια συχνότητα που, αν δεν είχαν προ πολλού χάσει τη σημασία τους, θα αναρωτιόταν κανείς για το μέγεθος του χάους που επικρατεί σε αυτή τη χώρα. Σήμερα, μετά την ανοησία που ο αρχηγός του ΠαΣοΚ ξεστόμισε ("Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα"), αναρωτιόμαστε για το μέγεθος του χάους που επικρατεί στον εγκέφαλο των στελεχών του κόμματος.

Δε θα πάψω να υπενθυμίζω ότι ο κ. Παπανδρέου χρήστηκε πρόεδρος του ΠαΣοΚ ευαγγελιζόμενος έναν νέο πολιτικό πολιτισμό, κόσμιο ύφος αντιπαράθεσης και ουσιαστικό διάλογο για τα προβλήματα του τόπου. Εκτός των άλλων οι υψηλοί τόνοι σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζουν στη φυσιογνωμία και την προσωπικότητά του. Όμως είναι πλέον πασίδηλο ότι ο Παπανδρέου αντί να αντιμετωπίσει τον αμοραλισμό του κόμματός του, για τον οποίο σκληρά τιμωρήθηκε από τον λαό σε δύο εθνικές αναμετρήσεις, αντί να αλλάξει το ΠαΣοΚ, επέτρεψε στο σύστημα να αλλοιώσει τον ίδιο.

Το ατόπημα στο οποίο ο κ. Παπανδρέου υπέπεσε είναι μέγιστο. Όχι μόνο διότι δείχνει πώς η επιθυμία του για νίκη και εξουσία τον έχουν μετατρέψει στο πέρασμα του χρόνου σε διαμαρτία του εαυτού του, ούτε διότι προσέβαλε τα δύο τρίτα του εκλογικού σώματος (μη σοσιαλιστές δεν είναι μόνο οι δεξιοί, αλλά και οι κομμουνιστές και πλείστοι όσοι εκ των κεντροαριστερών). Όσοι ενετάχθησαν στις τάξεις των βαρβάρων υπό του κ. Παπανδρέου ελάχιστα ενδιαφέρονται για τη γνώμη του αρχηγού του ΠαΣοΚ, πολλώ δε μάλλον ήκιστα προσβεβλημένοι εκτιμώ ότι αισθάνονται. Θα είναι δε ψεύτης όποιος υποστηρίξει ότι οι προεκλογικές τακτικές του ΠαΣοΚ 30 χρόνια τώρα χαρακτηρίζονται από ηπιότητα και σεβασμό στον αντίπαλο. Ούτε καν έκπληκτος δεν μπορεί να μείνει πια κανείς.

Το ατόπημα του κ. Παπανδρέου είναι ότι με τον αφορισμό του αυτόν φαίνεται η ελάχιστη επαφή που έχει με τον λαό και την κοινωνία. Σε μία δύσκολη περίοδο για την Ελλάδα ο κόσμος έχει ανάγκη από ουσιαστικό προγραμματικό λόγο. Άλλωστε το ΠαΣοΚ είναι που έχει επιδιώξει να προσδώσει στην αναμέτρηση των Ευρωεκλογών έντονα χαρακτηριστικά εθνικής αναμέτρησης, με στόχο να καταδείξει δυσαρμονία μεταξύ εκλογικού σώματος και κυβερνητικών επιλογών. Αφού δίνουν χαρακτήρα εθνικών εκλογών, καιρός είναι να μιλήσουν για τα προβλήματα του τόπου.

Αντ' αυτού ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ κινείται με λογική προηγουμένων δεκαετιών. Η φιλοσοφική συζήτηση για τη σοσιαλιστική ιδεολογία ελάχιστα ενδιαφέρει τον κόσμο -άλλωστε η απάντηση του διλήμματος έχει δοθεί εδώ και χρόνια. Μεταξύ των άλλων, και σε περισσότερες από τις μισές εκλογικές αναμετρήσεις της μεταπολίτευσης...

Είναι εξαιρετικά πιθανό το ΠαΣοΚ να επαναφέρει και άλλα, πάντα επίκαιρα, συνθήματα -"Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει δεξιά", "Έξω οι βάσεις του θανάτου"- και να αναπτύξει και άλλες εξ ίσου σύγχρονες θέσεις του.

Όμως το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου αδυνατεί να αντιληφθεί το κλίμα των εκλογών φαίνεται και από τα προεκλογικά σποτ του κόμματός του. Ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ φιγουράρει σε όλα όσα έχω δει μέχρι στιγμής -αν δεν απατώμαι είναι και ο μόνος αρχηγός που έχει εμφανιστεί στην τηλεοπτική καμπάνια του κόμματός του, μπορεί όμως και να σφάλλω.

Από πότε ο κ. Παπανδρέου αυταπατάται ότι αποτελεί το ισχυρό χαρτί του ΠαΣοΚ και ότι, βλέποντας τον κάθε τρεις και λίγο στην τηλεόραση, ο κόσμος θα ξεσπάει σε αλαλαγμούς ενθουσιασμού αναγνωρίζοντας την υπεροχή του και τις ηγετικές του ικανότητες, δεν το γνωρίζω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: