24/5/09

Ακολουθεί πολιτική διαφήμιση

Είναι από τις λίγες φορές που η Νέα Δημοκρατία έχει καλύτερη προεκλογική καμπάνια από το ΠαΣοΚ. Ακόμη και το 2000, που η προεκλογική εκστρατεία θεωρήθηκε εξαιρετικά επιτυχής και παρά λίγο να γυρίσει το αποτέλεσμα, το "Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε" δεν είχε γίνει αρχικά δεκτό με μεγάλο ενθουσιασμό.

Τα παπαγαλάκια είναι πρωτότυπα, εύστοχα και φανερώνουν την πρόθεση της ΝΔ για αύξηση της συσπείρωσης. Απευθύνονται στους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους του κόμματος και μεταδίδουν στη σωστή αναλογία τον εκνευρισμό της ακραία υπερβολικής αντιπολιτευτικής ρητορείας του ΠαΣοΚ και των συν αυτώ ΜΜΕ με το θετικό μήνυμα προβολής του κυβερνητικού έργου.

Ανεξάρτητα από την κομματική ταυτότητα καθενός, οι κραυγές που ακούστηκαν όλο αυτό το διάστημα από τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα άγγιξαν τα όρια της προπαγάνδας. Αυτό από την άλλη δε σημαίνει ότι και το κυβερνητικό έργο που ο κ. Καραμανλής έχει να επιδείξει είναι αξιόλογο. Όσο επιτυχημένα κι αν είναι τα παπαγαλάκια, αμφιβάλω αν αρκούν για να προσελκύσουν ψηφοφόρους.

Σε αυτό το σημείο το κενό καλύπτεται από την καμπάνια του ΠαΣοΚ.

Αν εξετάσουμε τα σποτάκια των μη βαρβάρων κατά το δυνατόν αντικειμενικά, θα διαπιστώσουμε ότι δεν έχουν καμία πρωτοτυπία, δεν ξεχωρίζουν για την αισθητική τους, ούτε εκπέμπουν σαφές και ουσιαστικό πολιτικό μήνυμα.

Είναι τόσο αδύναμα στη σύλληψη και την εκτέλεση, που μου δημιουργείται η εντύπωση ότι εξυπηρετούν εσωκομματικές σκοπιμότητες. Η ίδια η παρουσία του κ. Παπανδρέου (που δεν είναι δα και το υπόδειγμα ηγετικής φυσιογνωμίας) δείχνει περισσότερο προσπάθεια να καρπωθεί μια νίκη, την πρώτη νίκη του ΠαΣοΚ μετά από 10 σχεδόν χρόνια. Αλλά ίσως εξελιχθεί σε μπούμερανγκ.

Αντί να προσελκύσει ψήφους το σποτ του ΠαΣοΚ εκτιμώ ότι λειτουργεί ανάποδα: Η παρουσία του κ. Παπανδρέου, η προβολή του ως νικητή και (μετέπειτα) Πρωθυπουργού, δρα συσπειρωτικά για τη Νέα Δημοκρατία. Για τους δυσαρεστημένους "βαρβάρους" η πιθανότητα ανάδειξης του Παπανδρέου στην εξουσία φαντάζει φοβερή. Μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για τον πρόεδρο ενός κόμματος που αδυνατεί να γοητεύσει, έστω να πείσει, τους ίδιους τους οπαδούς του... Παράλληλα, οι εναλλακτικές των Νεοδημοκρατών δεν είναι ούτε πολλές, ούτε "αθώες".

Αν μιλάγαμε για βουλευτικές εκλογές θα μπορούσαμε κατηγορηματικά να εκτιμήσουμε ότι η μέχρι τώρα καμπάνια θα οδηγούσε σε συσπείρωση τη Νέα Δημοκρατία. Για τις Ευρωεκλογές οι προβλέψεις είναι δύσκολες, αλλά στο επόμενο διάστημα μία προσέγγιση θα την επιχειρήσουμε.

3 σχόλια:

xazopouli είπε...

Τερμα τα ψεμματα, τα παραμυθια, τα σποτ και τα διαφημιστικα τερτιπια.

Τερμα στο τσιρκο του Καραμανλη.

Δεν χρειαζονται πολλα λογια, ουτε και εικονες. Τερμα η εικόνα.

Ειναι η ωρα της απόφασης.

Η θα προχωρησουμε σ αυτην την μιζερια, η θα αλλάξουμε την Ελλάδα.

Θα αλλάξουμε ως Έλληνες..

Το στοιχημα ειναι προσωπικό. Καθενός από εμάς.

xazopouli είπε...

Δεν ειναι δυνατο, την χαραξη του προεκλογικου αγωνα αλλά και τον ιδιο τον προεκλογικο αγώνα του κυβερνόντος κόμματος, να την κάνουν ο Λουλης, ο Μαυρος της MRB και 2-3 διαφημιστές.

Που ειναι τα πολιτικά στελέχη; Οι βολευτές; Οι υπουργοί; Εχουν κατι να μας πουν;

Ας αφησουμε λοιπον τις κρισεις των... σποτ.

Καιρος ειναι να δουμε αν υπαρχει πολιτική.

Και αν δεν υπαρχει, να βρουμε τον τροπο να την επαναφερουμε.

adekastos είπε...

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια επιστήμονες ειδικοί στα θέματα επικοινωνίας, με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία, συμμετέχουν στη χάραξη των προεκλογικών αγώνων, κάθε κόμματος σε κάθε χώρα του κόσμου.

Θα μπορούσε εύκολα κανείς να αντιστρέψει τις θέσεις σας, και να μιλήσει για τσίρκο του Παπανδρέου ή να αναζητήσει τα στελέχη του ΠαΣοΚ και τις θέσεις τους.

Καλώς ή κακώς και τα σποτ έχουν την πολιτική σημασία τους. Για τις ουσιαστικές πολιτικές κρίσεις δεν έχετε παρά να αναζητήσετε παλαιότερες αναρτήσεις.

Προφανώς και δεν υπάρχει ουσιαστική πολιτική όταν έχουμε έναν αποτυχημένο Πρωθυπουργό, έναν ανεπαρκέστατο αρχηγό αντιπολίτευσης και όλους τους υπόλοιπους αρχηγούς να ανταγωνίζονται αλλήλους σε γελοιότητα.

Δεν πρέπει να ξεπεράσουμε μόνο τη μιζέρια για να αλλάξουμε την Ελλάδα. Πρώτα πρέπει να απαλλαγούμε από τον κομματισμό που μάς βασανίζει. Αν δεν πετάξουμε τις πράσινες, γαλάζιες ή όποιες άλλες παρωπίδες δεν πάμε πουθενά.