8/6/09

Ευρωεκλογές 2009: Τα πρώτα σχόλια

Η νίκη του ΠαΣοΚ με περίπου 4% είναι σημαντική. Η προσπάθεια να απαξιωθεί δεν επιτρέπεται. Ωστόσο πρέπει να τεθεί στο πραγματικό της πλαίσιο υπό το πρίσμα των πολιτικών δεδομένων.

Δεν είναι σαρωτική, όχι γιατί είναι πολύ κατώτερη των αρχικών εκτιμήσεων του 7%, αλλά γιατί συνοδεύεται από πολύ χαμηλό ποσοστό και μεγάλη αποχή. Με το μισό εκλογικό σώμα να αρνείται του δικαιώματος ψήφου είναι λογικό ποσοστά χαμηλά να εμφανίζονται μεγαλύτερα και παραμένει προς εκτίμηση το αν όσοι απείχαν θα ψηφίσουν στις βουλευτικές εκλογές και τι.

Είναι όμως αναμφισβήτητο γεγονός ότι μετά από 5 χρόνια στην Αντιπολίτευση, με μία Κυβέρνηση υποτίθεται να καταρρέει, το ΠαΣοΚ όχι μόνο πέφτει σε απόλυτο αριθμό ψήφων (πράγμα αναμενόμενο λόγω μεγάλης αποχής), αλλά πέφτει και σε σχέση με τα ποσοστά του το 2007. Επιλέγω ως μέτρο σύγκρισης τις βουλευτικές εκλογές γιατί είναι πιο πρόσφατες και τα δεδομένα πιο κοντά στα σημερινά από ό,τι το 2004. Αλλά και με τα ιστορικά χαμηλά ποσοστά που κατέγραψε το 2004, η σημερινή επίδοση είναι συγκρίσιμη: η άνοδος είναι μικρή (2,5% περίπου), το δε όριο βουλευτικής αυτοδυναμίας απλησίαστο.

Σήμερα το ΠαΣοΚ πανηγυρίζει και κάποιοι επιχειρούν να χρεώσουν τη νίκη στον Παπανδρέου. Από αύριο όμως καλό θα είναι να αντιληφθούν ότι το μήνυμά τους κάθε άλλο παρά ανταπόκριση βρίσκει στο λαό. Με την Κυβέρνηση να πλήττεται σε επίπεδο πολιτικό και παραπολιτικό και την Αντιπολίτευση να καλεί σε πανστρατιά αποδοκιμασίας και δημοψήφισμα κατά του Καραμανλή, το να συγκεντρώνει ποσοστά χαμηλότερα της συντριβής του 2007 πρέπει επίσης να αποδοθεί στον κ. Παπανδρέου και την προφανή αδυναμία του να πείσει και να εμπνεύσει.

Εάν αυτά ισχύουν μία φορά για το ΠαΣοΚ, ισχύουν πολλαπλασίως για τη ΝΔ. Κάθε σύγκριση με εκλογικές επιδόσεις την τελευταία δεκαετία είναι απογοητευτική, ίσως εξίσου απογοητευτική με την κυβερνητική της θητεία. Το γεγονός ότι η ψήφος αποδοκιμασίας φαίνεται κυρίως να εκφράζεται μέσω της αποχής δείχνει απλά ότι το χέρι κάποιων εκ των Νεοδημοκρατών "δεν πάει" σε ΛαΟΣ, ΠαΣοΚ ή Οικολόγους. Και ενώ είναι εύκολο να εκτιμήσει κανείς ότι πολλοί ψηφοφόροι θα επαναπατρισθούν σε μελλοντική αναμέτρηση (βλέποντας την απελπιστική εναλλακτική Παπανδρέου), είναι πολύ αμφίβολο αν αυτό θα αρκεί για ανατροπή του εκλογικού αποτελέσματος -για αυτοδυναμία, ούτε λόγος να γίνεται.

Το ΚΚΕ δεν ενισχύθηκε, αλλά και η τρίτη θέση μοιάζει καλή επίδοση, έτσι όπως είχε διαμορφωθεί τελευταία η κατάσταση με Πράσινους και ΣυΡιζΑ.

Ο ΛαΟΣ αντιθέτως θριάμβευσε. Ωστόσο το 7% που συγκέντρωσε το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη δύσκολα θα κεφαλαιοποιηθεί στις βουλευτικές εκλογές. Η ενίσχυση είναι υπαρκτή, αλλά το θεαματικό αυτό νούμερο προκύπτει από το συνδυασμό της αποχής και της ψήφου διαμαρτυρίας Νεοδημοκρατών -οι οποίοι πιθανότατα θα επιστρέψουν στο μαντρί υπό το φόβο επιστροφής στην εξουσία του ΠαΣοΚ. Συνεπώς, με την επιτυχία του ΛαΟΣ να μη μειώνεται ούτε κατ' ελάχιστο, οι προσδοκίες πρέπει να κρατηθούν χαμηλά και (το κυριότερο) η διαχείριση του εντυπωσιακού ποσοστού να είναι συνετή ώστε το κόμμα να αποκτήσει πιστό και όχι ευκαιριακό κοινό.

Ακόμα σημαντικότερη πολιτικά είναι η τέταρτη θέση (μάλιστα ο ΛαΟΣ είναι πιο κοντά στο τρίτο ΚΚΕ από τον πέμπτο ΣυΡιζΑ!), που ενισχύει ουσιαστικότατα τον Γιώργο Καρατζαφέρη και τον μετατρέπει από τον ακραίο ηγέτη ενός ασήμαντου κόμματος σε κρίσιμο παράγοντα της πολιτικής σκηνής.

Τη νίλα του ΣυΡιζΑ την έχουμε προαναγγείλει εδώ και ενάμιση χρόνο. Πρόκειται για συντριβή του γελοίου δίδυμου Τσίπρα - Αλαβάνου, που στις πιο ευνοϊκές εκλογές για ψήφο στην Αριστερά εμφάνισαν πτώση σε σχέση με το 2007 και βρέθηκαν στην πέμπτη θέση, πίσω από τον ΛαΟΣ που απαξίωναν συστηματικά.

Με τα μυαλά να παίρνουν αέρα από τα δημοσκοπικά 18άρια τούς προσγείωσε ανώμαλα ο ελληνικός λαός, που αποδοκίμασε βροντερά τον τρόπο με τον οποίο κινήθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Καλά να πάθουν, αφού έχουν φιμώσει κάθε αξιόλογη φωνή της παράταξης και βγάζουν το πλέον αποκρουστικό πρόσωπο της Αριστεράς.

Όσο για τους Οικολόγους η οριακή εκλογή Ευρωβουλευτή δείχνει ότι είχαν δυναμική, αλλά ούτε τόσο μεγάλη, ούτε τόσο παγιωμένη. Εκλογή εκπροσώπου τους στο ελληνικό Κοινοβούλιο φαντάζει απίθανη με τα σημερινά δεδομένα.

Για την αποδοκιμασία του δικομματισμού: ΠαΣοΚ και ΝΔ έπιασαν όπως πάντα κοντά στο 70%. Από το 2007 οι αξιόπιστες πένες έχουνε κηδέψει, κλάψει και θάψει εκατοντάδες φορές το δικομματισμό. Σήμερα δικαιωνόμαστε όταν μιλάγαμε για τις ισχυρές βάσεις στήριξης των δύο μεγάλων κομμάτων. Σε καμία περίπτωση ωστόσο τα δύο μεγάλα κόμματα δεν πρέπει να αγνοήσουν τα πολύ χαμηλά απόλυτα νούμερα ψήφων που έλαβαν -όπως ήδη έχουν αρχίσει να κάνουν.

Ας δούμε τα μηνύματα της κάλπης για τα μικρά κόμματα: Με τον δικομματισμό σε κρίση και τις Ευρωεκλογές παραδοσιακά χαλαρές είχαν τη μεγάλη τους ευκαιρία. Τόσο το ΚΚΕ όσο και ο ΣυΡιζΑ έπεσαν σε σχέση με το 2007. Βέβαια ΛαοΣ και Οικολόγοι σημείωσαν θεματική άνοδο, ωστόσο υπήρξε και ένα 7,2% που επέλεξε την εξωκοινοβουλευτική ψήφο -πάνω από 10,5% αν υπολογίσουμε και τους Οικολόγους!

Αυτή η παράδοξη επιλογή των ψηφοφόρων δείχνει μεγάλη αποδοκιμασία της παραδοσιακής Αριστεράς και λιγότερο (ακρο)δεξιά στροφή του εκλογικού σώματος, καθώς η ενίσχυση του ΛαΟΣ μένει να φανεί αν αποτελεί επιλογή διαμαρτυρίας ή μετατόπιση ιδεολόγικης τοποθέτησης.

Συνολικά η μεγάλη αποχή αλλά και η επιλογή τραγελαφικών κομμάτων (Κυνηγοί, Βεργής κ.λπ.) δείχνει σαφέστατη αποστροφή μερίδας ψηφοφόρων προς το πολιτικό σύστημα. Αν όμως συνυπολογίσουμε τη συγκυρία καλοκαιρίας και τριημέρου, την απουσία χειροπιαστών πολιτικών αποτελεσμάτων από τις Ευρωεκλογές, την προβολή της αποχής ως πολιτικής στάσης από τα ΜΜΕ το προηγούμενο διάστημα και τη γενικότερη πολιτική συγκυρία, η αποχή σίγουρα είναι μεγάλη, αλλά σε μεγάλο βαθμό είναι και δικαιολογημένη και δεν προκύπτει ότι στις βουλευτικές εκλογές θα κινηθεί σε αντίστοιχα επίπεδα.

Όσοι διά της αποχής νομίζουν πάντως ότι έστειλαν πολιτικό μήνυμα, το μόνο που κατάφεραν είναι να διπλασιάσουν τη δύναμη της ψήφου των υπολοίπων. Φρόνιμο δε είναι η συζήτηση περί αποχής να περιορισθεί στα λογικά πλαίσια, διότι πολύ αμφιβάλλω για το κατά πόσον το 55% συμμετοχής κλυδωνίζει το πολιτικό σύστημα...

Η ώρα της κρίσεως

Από την πρώτη στιγμή λειτουργίας του ιστολογίου αυτού έχουμε κάνει πολλές εκτιμήσεις και προβλέψεις. Για να δούμε τι ψάρια πιάσαμε σήμερα:

Για τη Νέα Δημοκρατία τις διαφορές του 6% και 7% που είχαν κυκλοφορήσει είχαμε χαρακτηρίσει απίθανες. Το μέγεθος της νίκης του ΠαΣοΚ είχαμε τοποθετήσει στο 3%, συνδεδεμένη όμως με τη συμμετοχή. Με το σημερινό μεγάλο εύρος της αποχής, η διαφορά του 3% από το κάτι παραπάνω από 4% που προέκυψε στην κάλπη δικαιολογείται.

Ωστόσο το μέγεθος της αποχής και κυρίως η επιλογή της από τους Νεοδημοκράτες (όπως φαίνεται από τα πρώτα στοιχεία) ως μέσο αποδοκιμασίας της Κυβέρνησης ξέφυγε.

Η άνοδος του ΛαΟΣ ήταν εντός του αναμενομένου, αλλά το εύρος της κατάτι είχε υποτιμηθεί.

Οσο για τα ποσοστά του ΣυΡιζΑ οι αναγνώστες του μπλογκ θα θυμούνται ότι εδώ και ενάμιση χρόνο τα τοποθετήσαμε στα επίπεδα του 2007 και κάτω, και είχαμε αποδώσει τα 18άρια στην τότε συγκυρία.

Με την πρόβλεψη ότι Πράσινοι και Συνασπισμός αθροιστικά θα κινηθούν στο 8% πετύχαμε κέντρο με εξωφρενική ακρίβεια, την ώρα που τα γκάλοπ έδιναν αυτό το ποσοστό στο κόμμα Τρεμόπουλου μόνο του συν άλλο ένα 5% στους Αλαβάνο - Τσίπρα!!!

Δεν τα γράφω όλα αυτά για να "καμαρώσω" για την επιτυχία των εκτιμήσεων, αλλά απλά για να επισημάνω ότι πολλές φορές οι προβλέψεις των γκάλοπ έρχονται σε τόσο μεγάλη αναντιστοιχία με το λαϊκό αίσθημα και τον κοινό νου που δε χρειάζεται και ιδιαίτερες γνώσεις για να εντοπίσει κανείς τις προκλητικές ανακρίβειες και να εκτιμήσει περισσότερο εύστοχα από τους "ειδικούς" τα αποτελέσματα, χρησιμοποιώντας τη λογική ως μόνο όπλο.

Μετά ας αναρωτηθούν πώς και γιατί το 7% της διαφοράς, τα 18άρια του ΣυΡιζΑ και τα 10άρια των Πράσινων δεν προέκυψαν από την κάλπη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: