24/6/09

Προσπαθεί να μαζέψει τα λάθη του

Για τους τακτικούς αναγνώστες μας η σιωπή σχετικά με τις διεργασίες εντός του ΣυΡιζΑ το προηγούμενο διάστημα και τη φασόν παραίτηση Αλαβάνου πρέπει να φαίνεται παράδοξη. Όμως επειδή, εκτός της ικανότητάς του να "αιφνιδιάζει", ο κ. Αλαβάνος έχει το συνήθειο να αυτοαναιρείται, η σιωπή απεδείχθη χρυσή. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ελάχιστοι πήραν στα σοβαρά την "παραίτηση", με αποτέλεσμα την επόμενη ημέρα όλες οι αναλύσεις να περιλαμβάνουν όρους όπως ελιγμοί και εκβιασμός. Γεγονός ενδεικτικό της τρώσης της αξιοπιστίας του προέδρου του ΣυΡιζΑ.

Το βασικό όμως ερώτημα δεν είναι ούτε αν ο κ. Αλαβάνος επιδεικνύει αρχομανία, ούτε αν επεχείρησε και επέτυχε επίδειξη εσωκομματικής δύναμης. Το ερώτημα έχει να κάνει με τη σκοπιμότητα του εκβιασμού του.

Και επειδή (όσο κακεντρεχής και αν είναι κανείς) πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο Αλέκος Αλαβάνος ξέρει πώς να υπηρετεί το κόμμα του και να επιδιώκει το καλό του και όχι την έναρξη μιας αυτοκαταστροφικής διαδικασίας που πιθανόν να οδηγούσε σε διάλυση, οι κινήσεις του δείχνουν προς μία κατεύθυνση: την αναγνώριση ως εσφαλμένης της επιλογής Τσίπρα για την ηγεσία του ΣΑΚΟ.

Αν διαβάσει κανείς ακόμα και τη δήλωση του κ. Αλαβάνου, αφού προσπεράσει τα λουδοβίκεια κομμάτια της (τύπου "έλαβα το σκληρό μήνυμα" ότι όλοι με παρακαλάνε να μείνω γιατί χωρίς εμένα δεν μπορούν), η γενική ιδέα είναι ξεκάθαρη. Ο Συνασπισμός της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας είναι μία συνιστώσα που δεν πρέπει να καπελώνει τις υπόλοιπες συνιστώσες του ΣυΡιζΑ. Με άλλα λόγια, τα φώτα να σταματήσουν να πέφτουν στον Αλέξη Τσίπρα.

Όμως οι υπόλοιπες συνιστώσες, όχι μόνον συνεισφέρουν εκλογική δύναμη επιπέδου δεύτερου δεκαδικού, αλλά εκτός του ΣυΡιζΑ θα είναι και εξαιρετικά δύσκολο να διατηρήσουν και την προηγούμενη (μικρή) δύναμή τους. Ο ΣΑΚΟ είναι ο ΣυΡιζΑ, αυτό είναι εμφανές. Και αν συνυπολογίσει κανείς ότι η θέση του κ. Αλαβάνου ισχυροποιήθηκε με τα παρακάλια των συνιστωσών, αφού όλοι οι συγκλονισμένοι σύντροφοι τον εκλιπαρούσαν και τον έπεισαν (δεν ήταν και δύσκολο) να μείνει, όλη η μανούβρα του προέδρου της ΚΟ του ΣυΡιζΑ κινείται στο πλαίσιο μιας ξεκάθαρης στρατηγικής: την ενίσχυση του ΣυΡιζΑ και την εγκαθίδρυση εντονότερων κομματικών δομών, σε βάρος της πολυφωνικής και πολυκομματικής συμμαχίας. Και σε βάρος του Τσίπρα.

Ο κ. Αλαβάνος είναι ικανός πολιτικός. Όμως έχει κάνει λάθη τραγικά. Ένα εξ αυτών ήταν η lifestyle επιλογή προέδρου πριν μερικούς μήνες. Τότε πιθανώς εκτιμούσε ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα έφερνε τις φρέσκες ιδέες, την αλλαγή που θα μετέτρεπε τον Συν σε αξιόπιστο πολιτικό πόλο. Σήμερα η αποτυχία του κ. Τσίπρα ομολογείται σχεδόν από όλους. Όταν καταλάγιασε ο ενθουσιασμός οι ελλείψεις και ανεπάρκειες φάνηκαν.

Όμως το κυριότερο λάθος του ήταν η ακραία και αλαζονική συχνά τακτική του, που έφερε τη συσχέτιση του ΣυΡιζΑ στη συνείδηση του κόσμου με κάθε δραστηριότητα που διαταράσσει την κοινωνική ειρήνη, στο όνομα αφηρημένα ενός "αγώνα".

Ο Αλέκος Αλαβάνος στο προσεχές διάστημα θα επιχειρήσει να "μαζέψει" τα λάθη του. Και, με δεδομένο ότι ελέγχει αναμφίβολα το κόμμα, αν τα καταφέρει και στη συνεχεία αποσυρθεί, οριστικά αυτήν τη φορά, ώστε να επιτρέψει στους πραγματικά αξιόλογους ανθρώπους που έχουν παραγκωνισθεί τον τελευταίο ενάμιση χρόνο να ανακτήσουν τη φωνή τους, τότε ίσως η κατάσταση να αλλάξει.

Οι πιθανότητες αυτό να συμβεί είναι ωστόσο ελάχιστες. Ενδεικτικά σας προτείνω να διαβάσετε άρθρο του κ. Ξυδάκη. Γράφτηκε πριν την παραίτηση Αλαβάνου και έχει πλέον αποκτήσει συλλεκτική αξία, γι' αυτό και δεν επιχειρώ τον παραμικρό σχολιασμό του. Το ότι παρόμοιου τύπου τοποθετήσεις θυμίζουν εντόνως τη λαϊκή ρήση "τους φτύνουν και νομίζουν ότι βρέχει" είναι ένα θέμα. Το ότι αυτή είναι η παθολογία όλου του πολιτικού συστήματος είναι το σημαντικό θέμα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: