9/6/09

Η έκπληξη

ΚΚΕ και ΛαΟΣ χωρίζει ένα ιδεολογικό χάος, εμφανίζουν όμως παρόμοια χαρακτηριστικά. Εκφράζουν τα άκρα του πολιτικού συστήματος, ο λόγος τους θεωρείται άκαμπτος και παρωχημένος και κάθε ψήφος προς αυτά τα δύο κόμματα έχει μεγάλο ιδεολογικό βάρος και έντονο χρώμα. Παρά λοιπόν το γεγονός ότι το να προσελκύσουν κανιούργιο κοινό είναι δύσκολο, βλέπουμε ότι το μεν ΚΚΕ διατηρεί μία αξιοσημείωτη σταθερότητα, ενώ ο ΛαΟΣ εμφανίζει θεαματική άνοδο.

Ειδικά για το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη το ενδιαφέρον είναι ακόμα μεγαλύτερο, καθώς πρόκειται για έναν σχηματισμό που έχει αντιμετωπισθεί σχεδόν ως απόβλητος του πολιτικού συστήματος. Καθόλου ευκαιριακά δεν πρέπει να ερμηνεύεται το ότι ο ΛαΟΣ είναι το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που όχι μόνο ανέβασε τα ποσοστά του, αλλά και τον απόλυτο αριθμό ψήφων -με τη συμμετοχή μειωμένη και με συσπείρωση που δε θα ξεπερνούσε το 60% σύμφωνα με τα (συνήθως αναξιόπιστα) γκάλοπ.

Τι συνέβη λοιπόν; Το μήνυμα που περνά ο κ. Καρατζαφέρης έχει απήχηση στον κόσμο; Ας μην ξεχνούμε ότι εδώ και χρόνια ο πρώην βουλευτής της ΝΔ έχει θεωρηθεί κάτι σαν τον Εωσφόρο της πολιτικής: Ρατσιστή τον ανέβαζαν, φασίστα τον κατέβαζαν, όλοι αποτάσσονταν τον Σατανά και τη συνεργασία "με τα άκρα" -παρόλ' αυτά ο ΛαΟΣ ενισχύθηκε. Είναι το 7% των Ελλήνων ακροδεξιοί;

Για το τι είναι ακραίο και τι όχι είχα πάντα τις ενστάσεις μου. Για παράδειγμα η συμπεριφορά Τσίπρα - Αλαβάνου σε πλήθος θεμάτων ήταν όχι μόνο ακραία, αλλά και αντιδημοκρατική -κι ας υποτίθεται ότι εκφράζουν την προοδευτική Αριστερά. Ας μην πλατιάζουμε: Δεν υπάρχουν ακραίες απόψεις και ιδέες σε μία Δημοκρατία. Υπάρχουν όμως και ακραίες και παράνομες και αντιδημοκρατικές συμπεριφορές.

Υπ' αυτήν την έννοια τίποτε το ακραίο δεν υπάρχει σε σχέση με τον ΛαΟΣ, απλά το κόμμα απευθύνεται στο κομμάτι εκείνο του εκλογικού σώματος που η ιδεολογία του έχει σχεδόν ποινικοποιηθεί. Όπως επί 50 χρόνια φοβόμασταν τους κομμουνιστές, σήμερα φοβόμαστε τους "δεξιούς" -ούτε καν τους ακροδεξιούς, αλλά συλλήβδην τη συντηρητική μερίδα του λαού. Και την ίδια στιγμή θεωρείται αυτονόητη η ύπαρξη του αντίθετου άκρου, ακόμα και στην πλέον προκλητικές του εκφάνσεις.

Η άνοδος Καρατζαφέρη οφείλεται εν μέρει σε διαμαρτυρία Νεοδημοκρατών, όμως αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ αμφίβολο αν θα επιστρέψουν στο μαντρί. Ο αρχηγός του ΛαΟΣ δεν ασκεί καμία ιδιαίτερη γοητεία, είναι όμως ένας ευφυέστατος άνθρωπος που θα καταντούσε γραφικός αν δεν είχε δύο καθαρά πλεονεκτήματα:

1) Δεν ντρέπεται για την ιδεολογία του.

Με τον Καραμανλή να προσβάλλει συνεχώς με ευφυολογήματα περί "μεσαίου χώρου" τον δεξιό ψηφοφόρο (στον οποίον πρωτίστως απευθυνόταν), ο Καρατζαφέρης όσο απορρίπτει την ταμπέλα του ακραίου, άλλο τόσο δεν κρύβει τις δεξιές πεποιθήσεις του. Αυτό από μόνο του αρκεί για να ξεχάσει κανείς και την ιδιάζουσα συμπεριφορά του και την προπαγάνδα εναντίον του.

Δεν ήταν τυχαία η απάντηση της Νίκης Τζαβέλλα στη γνωστή ερώτηση γιατί έφυγε από τη ΝΔ. Με ευφυή τρόπο δήλωσε ότι είναι δεξιά και δεν έχει ούτε τύψεις ούτε κόμπλεξ γι' αυτό! Μία κουβέντα που μιλά στην ψυχή πολλών ανθρώπων, οι οποίοι κάθε άλλο παρά κολακεύονται όταν διαπιστώνουν ότι οι ίδιοι άνθρωποι που επιδιώκουν την ψήφο τους ξορκίζουν σε κάθε ευκαιρία την ιδεολογία μίας παράταξης που έχει προσφέρει πάρα πολλά στον τόπο.

2) Τολμά να θέσει προς συζήτηση ζητήματα που για τους περισσότερους πολιτικούς "καίνε",

και γι' αυτό είτε τα αποφεύγουν είτε τα αντιμετωπίζουν με χαζοχαρούμενο τρόπο, όπως οι Συριζικοί και ο Γιωργάκης.

Όταν σείεται ο τόπος από την απουσία και ανικανότητα των δυνάμεων της τάξης δεν μπορεί κάποιος να μιλά για επιστροφή του κράτους της Δεξιάς. Όταν οι κοινωνικές δομές δοκιμάζονται από τη μετανάστευση δεν υπάρχει τίποτε το ακραίο στη συζήτηση για τον έλεγχό της. Όταν η εξωτερική πολιτική της χώρας έχει πληγώσει τον Έλληνα δεν μπορεί να επιμένουμε σε κενολογίες φιλίας και συνεργασίας με κράτη που δεν έχουν επιδείξει καμία διάθεση να ανταποκριθούν. Όταν το άσυλο έχει μετατρέψει τα Πανεπιστήμια σε ξέφραγα αμπέλια είναι μάταιο να συζητάμε για βιβλιοθήκες και πολλαπλά εγχειρίδια.

Τα παραπάνω αρκούν για να δικαιολογήσουν την ταμπέλα του ακραίου. Όμως ο ελληνικός λαός αγωνιά και γι' αυτά τα θέματα, πολύ περισσότερο από τις ανοησίες που κυριάρχησαν στην προεκλογική περίοδο. Το πολιτικό σύστημα επιλέγοντας να αγνοήσει τον Καρατζαφέρη, αγνόησε και αυτά τα φλέγοντα προβλήματα. Η ταμπέλα μπήκε για να διαλυθούν οι ενοχές. Όμως όσο περισσότερο κάνουμε ότι δε βλέπουμε, τόσο περισσότερο θα απορούμε για την ενίσχυση της "ακροδεξιάς" στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Η Δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα... μόνο για όσο τα αποτελέσματα των εκλογών συμφωνούν με τις προοδευτικές φαντασιώσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια: