12/6/09

Ο γρίφος των μικρών

Ολοκληρώνοντας τον σχολιασμό των Ευρωεκλογών θα ρίξουμε μια ματιά και στα μικρά κόμματα, τα οποία έλαβαν σχεδόν 7,4% των ψήφων (10,9%, μαζί με το 3,5% των Πράσινων).

Έβδομο τερμάτισε το Μακεδονικό Μέτωπο Παπαθεμελή - Ζουράρι. Σε σχέση με την Δημ. Αναγέννηση το 2007 έχει αύξηση 8.000 ψήφων, γεγονός το οποίο αποτυπώνει την απήχηση του παλαιού πολιτικού σε ποσοστά κοντά στο 1% (1,27% φέτος). Η προσθήκη του γνωστού και από τις συχνές και δυναμικές τηλεοπτικές παρεμβάσεις του κ. Ζουράρι εξηγεί και αυτήν τη μικρή αύξηση.

Ελάχιστα πίσω από το ΠαΜαΜε ήρθαν οι... Κυνηγοί (1,26%). Η επίδοσή τους σε απόλυτο αριθμό ψήφων είναι αξιοσημείωτα σταθερή σε σχέση με το 1999, που είχαν λάβει 1% με 64.194 ψήφους. Την Κυριακή προσήλκυσαν 64.782! Ούτε και εδώ έχουμε λοιπόν αξιοσημείωτη μεταβολή 10 χρόνια μετά.

Ο κ. Μάνος σίγουρα θυμάται με νοσταλγία τις εποχές που τα ΜΜΕ προέβαλλαν τη δραστηριότητά του με τους Ταύρους (τότε αλίευε ψήφους από τη ΝΔ...). Φέτος κινήθηκε και δικαστικά για να εξασφαλίσει τον τηλεοπτικό χρόνο που έκρινε ότι αξίζει.

Εγώ πάλι τόσο τον ίδιο, όσο και άλλα στελέχη του κόμματός του είδα περισσότερες φορές από τα στελέχη του ΠαΜαΜΕ, ενώ εκπροσώπους των Κυνηγών δεν είδα πουθενά. Αυτό δεν βοήθησε τον έμπειρο πολιτικό να αποφύγει επιδόσεις κατώτερες των δύο αυτών κομμάτων, τα οποία μάλιστα έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό ότι είναι μονοθεματικά! Σε σχέση με τους Φιλελεύθερους το 1999 το κοινό του κ. Μάνου περιορίσθηκε κατά 65.000 ψήφους, ήτοι υποτριπλασιάστηκε.

Παράλληλα οι διαμαρτυρίες της Δράσης καταντούν προκλητικές σε σχέση με τη φωνή που (δεν) είχαν άλλα κόμματα. Το ψηφοδέλτιο του κ. Μάνου έμοιαζε με προσκλητήριο αρθρογράφων της Καθημερινής, ενώ ο ίδιος εμφανιζόταν συχνότατα στον ΣΚΑΪ και πολύ πριν τις εκλογές, έχοντας έτσι την ευκαιρία να αναπτύξει τις θέσεις του. Μάλλον λοιπόν τα δάκρυά του για την απουσία πολυφωνίας στα ΜΜΕ σχετίζονται περισσότερο με τα εκλογικά κέρδη τα οποία προσδοκά, παρά με το ενδιαφέρον του για την ισηγορία...

Άλλες φιλόδοξες παρατάξεις σημείωσαν απογοητευτικές επιδόσεις. Για παράδειγμα η Φιλελεύθερη Συμμαχία με 4.500 ψήφους, έχασε και 3.000 σε σχέση με το 2007! Ένα κόμμα που βασιζόταν όσο κανένα στο Ίντερνετ και τα μπλογκ -το 2007 μία διαδικτυακή βόλτα έμοιαζε με είσοδο σε εικονική πραγματικότητα, καθώς η απήχηση του κ. Περλικού και των συνεργατών του εμφανιζόταν δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με την απήχηση στην κάλπη- για να καταρρεύσει για ακόμα μία φορά η θεωρία του "κινήματος των μπλόγκερ". Φέτος όμως ο ΣΚΑΪ άφησε στην άκρη τα μπλογκ του 2007 και μάζευε λουλούδια...

Περίπου 8.000 ψήφους πήρε η Κοινωνία.

Συνολικά στις τελευταίες Ευρωεκλογές τα κόμματα κάτω του 2% έλαβαν:
2009: 7,38% και 388.264
2004: 5,20% και 326.749
1999: 8,13% και 545.749, χωρίς τους Ταύρους: 6,51% και 441.779.

Βλέπουμε λοιπόν ότι σε σημαντικό βαθμό είναι η μεγάλη αποχή που έχει ανεβάσει τα ποσοστά των μικρών, αφού το 1999 οι ψήφοι ήταν περισσότερες.

Για να είμαστε όμως και δίκαιοι πρέπει να προσθέσουμε και τους Οικολόγους - Πράσινους, με τον απόλυτο αριθμό ψήφων να φτάνει έτσι το 567.228, ποσοστό παρόμοιο του 1999 (χωρίς να προσθέτουμε και το 2,28% της ΠολΑν του Αντώνη Σαμαρά, το οποίο θεωρητικά επέστρεψε στη ΝΔ -διαφορετικά η απήχηση των μικρών έχει πέσει θεαματικά, σε αντίθεση με την άποψη των αναλυτών).

Αν θέλουμε λοιπόν να προσδιορίσουμε την "εξωσυστημική" ψήφο των Ευρωεκλογών σε απόλυτους αριθμούς βλέπουμε ότι υπάρχει πάνω - κάτω σταθερότητα την τελευταία δεκαετία. Ειδικά σε σχέση με το 1999 οι μικροί έχουν σχεδόν ίδιες ψήφους και αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Οι Ευρωεκλογές του 1999 είναι παρόμοιες με τις φετινές σε πολιτική συγκυρία, με μία Κυβέρνηση σε πτώση, σκάνδαλα, δυσαρέσκεια, ψήφο διαμαρτυρίας.

Ενώ όμως δικαιολογείται κανείς να υποστηρίξει ότι με κάτι λιγότερο από 600.000 ψήφους οι μικροί βρίσκουν "ταβάνι", θα είναι παράβλεψη να αγνοήσουμε και το γεγονός ότι με την αποχή στα ύψη αυτά τα κόμματα κράτησαν τη δύναμή τους και το κοινό τους ήρθε στην κάλπη και ψήφισε. Για τους μικρούς λοιπόν, που δεν έχουν αυστηρή δομή και δεν αριθμούν πολλά μέλη, οι εκλογικές επιδόσεις, τα ποσοστά, εξαρτώνται από τη συνολική συμμετοχή.

Σε αυτήν την "εξωσυστημική" ψήφο θεωρώ ότι ανήκουν και οι Πράσινοι και ακριβώς επειδή αυτό το όριο των 600.000 είναι δύσκολο να επιτευχθεί σε βουλευτικές εκλογές, η εκλογική επιβίωση του κόμματος του κ. Τρεμόπουλου θα εξαρτηθεί από δύο παράγοντες: Το μέγεθος της αποχής (που ευνοεί τα μικρότερα κόμματα) και την επίδοση του ΣυΡιζΑ (αφού η δεξαμενή ψηφοφόρων είναι κοινή).

Πάντως οι υπερβολές των ΜΜΕ για την ψήφο προς τα μικρά κόμματα και για το "πρωτοφανές" 7% που συγκέντρωσαν δε μοιάζουν δικαιολογημένες και πρόκειται μάλλον για ένα κοινό που στις χαλαρές ψηφοφορίες πιο εύκολα "φεύγει" προς Οικολόγους, Κυνηγούς κ.λπ. για να επιστρέψει στους "μεγάλους" εξίσου εύκολα, καθώς και για το κοινό παλαιών πολιτικών (Μάνος, Παπαθεμελής).

Συμπερασματικά, αυτό το 7% ενώ οφείλεται στον μικρό παρονομαστή λόγω μεγάλης αποχής και ενώ δεν αντικατοπτρίζει πραγματική αύξηση ποσοστών, κινητοποιεί σταθερά ένα κομμάτι συμπολιτών μας. Δεν πρέπει λοιπόν να αποδίδουμε βιαστικά σε αυτούς τους ανθρώπους την ταμπέλα της ευκαιριακής "ψήφου διαμαρτυρίας". Σε κάποιο βαθμό αυτό ισχύει, όμως πολλοί από όσους στράφηκαν στα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα δεν το έκαναν σπασμωδικά.

Δεν υπάρχουν σχόλια: