31/8/09

Χρειάζεται ο τόπος εκλογές;

Το ερώτημα μόνο ρητορικό δεν είναι. Αν και οι περισσότεροι φαίνεται να το παραβλέπουν, δε βρισκόμαστε ούτε καν στο μέσον της τετραετίας: Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Σεπτεμβρίου του 2007. Επομένως, σύμφωνα με το θεμελιώδη χάρτη του πολιτεύματος που λατρεύουμε να αγνοούμε, η απάντηση είναι όχι, καθώς οι Κυβερνήσεις εκλέγονται για τετραετή θητεία και πρέπει να ολοκληρώσουν το έργο τους πριν κριθούν... Εδώ αρχίζει το γνωστό λογίδριο κατά των συνεχών πρόωρων εκλογών. Σύμφωνα με άλλη χιλιοειπωμένη θέση ο τόπος δεν αντέχει το κόστος των εκλογών. Αλλά ο ίδιος τόπος είναι που δεν αντέχει και την παρατεταμένη προεκλογική περίοδο!

Αφήνοντας λοιπόν στην άκρη τι τελικά αντέχει και τι όχι, ας ασχοληθούμε με το τι θα ωφελήσει τους πολίτες της χώρας και την ποιότητα ζωής τους -και όχι τι συμφέρει τα κόμματα. Εδώ η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Οι πρόωρες εκλογές δε χρειάζονται, ούτε τώρα ούτε τον Μάρτιο. Όχι επειδή η Κυβέρνηση διακρίνεται για την αποτελεσματικότητά της, αλλά διότι τα προβλήματα του τόπου δεν εξαρτώνται από τα πρόσωπα, αλλά από τις πολιτικές.

Η συζήτηση έχει φουντώσει επειδή από τις επόμενες εκλογές πιθανολογείται αλλαγή της Κυβέρνησης. Όμως από πουθενά δεν προκύπτει ότι μια Κυβέρνηση του ΠαΣοΚ θα είναι καλύτερη σε οποιονδήποτε τομέα άσκησης της εξουσίας. Αντιθέτως τα δείγματα γραφής του Γιώργου Παπανδρέου σκιαγραφούν την προσωπικότητα ενός περιορισμένων ικανοτήτων άτολμου ανθρώπου, δέσμιου των εκάστοτε αντιδράσεων και πρόθυμου, προκειμένου να τις αποφύγει, να απαρνηθεί τολμηρές θέσεις που ελάμβανε με γενναιότητα στο παρελθόν. Και τα παραδείγματα είναι αμέτρητα.

Για όσους δέχονται ότι η κατάσταση που θα προκύψει οψέποτε διεξαχθούν οι εκλογές θα είναι εξίσου απελπιστική με την τωρινή, το ερώτημα είναι αδιάφορο. Αυτό που ενδιαφέρει ελάχιστους, αν και θα έπρεπε να μας απασχολεί όλους, είναι η αλλαγή της νοοτροπίας στην άσκηση της εξουσίας. Αλλαγή που δεν αποτελεί ρητορικό σχήμα, αλλά έκφραση της ανάγκης για αντιμετώπιση του κωμικοτραγικού ελλείμματος ποιότητας των ασκούντων την εξουσία.

Ας μην πλατιάζουμε. Όσο τα κόμματα αποτελούνται από ανθρώπους που αποζητούν το προσωπικό τους (πολιτικό τε και οικονομικό) κέρδος, καμία αλλαγή φρουράς στη διακυβέρνηση δε θα έχει νόημα, ούτε θα μπορεί να προκαλέσει ωφέλιμο πολιτικό αποτέλεσμα. Και κάθε φορά που η προσδοκία γεννά ψευδαίσθηση (όπως το 2004), η προσγείωση στην πραγματικότητα είναι οδυνηρή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: