23/9/09

And the winner is...

Η λογική απουσιάζει σχεδόν πάντα από τον πολιτικό λόγο και οι συλλογισμοί-παραλογισμοί έχουν πάρει τη θέση των αντικειμενικών αναλύσεων. Όμως και η διαστρέβλωση, ακόμη, της πραγματικότητας πρέπει να γίνεται με κάποιο μέτρο.

Ας παρακολουθήσουμε την επιχειρηματολογία: Ο κ. Καραμανλής έπρεπε να κατατροπώσει, να βουλιάξει τον αντίπαλό του για να ανατρέψει τη διαφορά. Το κατάφερε; Όχι. Από την άλλη, ο κ. Παπανδρέου, ως φαβορί, ώφειλε απλά να αποφύγει τη μεγάλη γκάφα. Το πέτυχε, είναι η αλήθεια. Συμπέρασμα: Νικητής του debate ο Παπανδρέου!!!

Το ότι το παραπάνω συμπέρασμα είναι παντελώς αυθαίρετο είναι καταφανές, αλλά αποδεικνύεται και από την ίδια τη στόχευση του αρχηγού της Αντιπολίτευσης, ο οποίος αναγνώρισε στη διαδικασία περισσότερο κίνδυνο παρά την ευκαιρία να προσελκύσει ψηφοφόρους. Και μιλάμε πάντα για μια συζήτηση που παρακολούθησαν 6 εκατομμύρια άνθρωποι ζωντανά, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι σε θέση στοιχειωδώς να καταλάβουν τι βλέπουν.

Σε σχέση με τα εξώφυλλα των "σοβαρών" εφημερίδων πάντως ο προαναφερθείς συλλογισμός διεκδικεί βραβείο επιχειρηματολογίας. Εκεί επικρατεί μια εικονική πραγματικότητα προσβλητική για τη νοημοσύνη των αναγνωστών (μάλλον πρόκειται για αμφίδρομη σχέση...) που συνάδει προς την αξιοπιστία όσων κρύωσαν από την... ψύχρα στη συνάντηση Καραμανλή-Ερντογάν. Αυτή που δεν είχε γίνει ποτέ.

Το πλέον εξωφρενικό με τους στρατευμένους σχολιαστές είναι η ευκολία με την οποία αντιφάσκουν. Για παράδειγμα, κανείς το 2004 δε μας είχε μιλήσει για ρητορική ανεπάρκεια του προέδρου του ΠαΣοΚ, αντιθέτως καλλιεργούσαν κλίμα ανατροπής. Με αφορμή το debate του 2007 όλοι στάθηκαν στην πολύ βελτιωμένη εικόνα του και μόλις φέτος ακούσαμε για πρώτη φορά ότι το ΠαΣοΚ έχασε μετά από εκείνη την τηλεμαχία. Αλλά, για να μην πηγαίνουμε και μακριά, τα σαρδάμ και το άγχος του κ. Παπανδρέου στην πρώτη εκπομπή των έξι τα ανακαλύψαμε σήμερα, για να στηρίξουμε τη θέση ότι ο αρχηγός της Αντιπολίτευσης βελτιώθηκε θεαματικά μέσα σε είκοσι ώρες!

Η ανοησία αγγίζει δυσθεώρητα ύψη όταν όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Παπανδρέου κερδίζει επειδή βελτιώνεται συνεχώς (παρότι παραμένει κάκιστος), ενώ ο Καραμανλής όχι επειδή είναι σταθερά καλός και επικοινωνιακός! Δεν ξέρω πόσο βελτιώθηκε ο κ. Παπανδρέου, αλλά εξακολουθεί να υστερεί, έστω κι αν αυτό δεν αρκεί στον αντίπαλό του για να τον κερδίσει.

Κανένας πολιτικός αρχηγός δεν επρόκειτο να μάς διαφωτίσει, ούτε να αλλάξει θεαματικά ρώτα σε σχέση με τη στρατηγική της προεκλογικής περιόδου, ούτε φυσικά να είναι σαφής και συγκεκριμένος. Έτσι τα δύο debate είχαν εξ αρχής χαρακτήρα εντυπώσεων. Αυτές τις κέρδισε ο Πρωθυπουργός.

Στα λόγια, άλλωστε, ήταν πάντοτε καλός.

Δεν υπάρχουν σχόλια: