8/9/09

Αντίο ΣυΡιζΑ (;)

Οι εξελίξεις στο εσωτερικό του ετεροβαρούς συμμαχικού σχήματος της προοδευτικής (θεωρητικά) Αριστεράς από πολλούς χαρακτηρίστηκαν ραγδαίες και συνταρακτικές. Για τους αναγνώστες, ωστόσο, του ιστολογίου ήταν απλά αναμενόμενες. Τους λόγους της δημοσκοπικής ανόδου του ΣυΡιζΑ τούς είχαμε αναλύσει προ μηνών, όπως και εκείνους για τους οποίους το κόμμα θα επέστρεφε τελικά στα συνήθη ποσοστά του. Σήμερα φέρεται να μάχεται για το 3% και την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση, ο αρχηγός του δε θα είναι υποψήφιος (μέχρι αυτήν τη στιγμή δεν έχει αλλάξει γνώμη), διάδοχός του είναι αδύνατον να επιλεγεί (ο κ. Τσίπρας έχει κριθεί ανεπαρκής), πολλές από τις "συνιστώσες" είναι πιθανό να αποχωρήσουν από το σχήμα, ενώ οι "Ανανεωτικοί" συζητούν το ενδεχόμενο μη συμμετοχής των στελεχών τους στα ψηφοδέλτια!

Η δημοσκοπική άνοδος ως και 18% έφερνε τον ΣυΡιζΑ μπροστά σε μια μοναδική ευκαιρία. Τρίτο και ισχυρό κόμμα, είχε τη δυνατότητα να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό. Η σημερινή κατάσταση τον φέρνει μπροστά στην καταστροφή: Ο δικομματισμός τελικά καταπίνει το κόμμα που υποτίθεται ότι μπορούσε να τον ανατρέψει... Είναι όμως πράγματι έτσι;

Κατ' αρχήν, και παρά τις αυτοκαταστροφικές εσωκομματικές διεργασίες, ο ΣυΡιζΑ εμφανίζεται από τα μέχρι τώρα δεδομένα πιο κοντά στην είσοδό του στη Βουλή παρά εκτός αυτής. Και ξεκινάμε από αυτό το 3% διότι η μη κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση θα αποτελέσει τεράστια αποτυχία, ειδικά σε μία εκλογική συγκυρία όπου δεν πιέζεται ιδιαίτερα. Λόγω της μεγάλης διαφοράς ΠαΣοΚ - ΝΔ η πόλωση δεν είναι έντονη και το περιθώριο άντλησης χαλαρής κεντροαριστερής ψήφου παραμένει μεγάλο -αν η μάχη γίνει αμφισβητούμενη και το παιχνίδι ανοίξει ο ΣυΡιζΑ θα μείνει σίγουρα εκτός Βουλής, αλλά το ενδεχόμενο φαντάζει μακρινό.

Παράλληλα οι Οικολόγοι - Πράσινοι μοιάζουν με εκλογική φούσκα έτοιμη να σπάσει (σχεδόν όλες οι δημοσκοπήσεις τούς φέρνουν αρκετά κάτω από το εκλογικό όριο). Η ανάγκη εκπροσώπησης της προοδευτικής μερίδας των αριστερών ψηφοφόρων, αλλά και γενικότερα η χρησιμότητα μιας τέτοιας φωνής για όλο το πολιτικό φάσμα και τις κοινωνικές ζυμώσεις, καθιστούν την απουσία ενός κόμματος αυτής της ιδεολογικής τοποθέτησης αφύσικη. Οι Πράσινοι δε μοιάζουν και δεν είναι έτοιμοι να διαδεχθούν σε αυτόν τον ρόλο τον ΣυΡιζΑ, όσο χαμηλά και αν πέσει στις εκλογές.

Έγιναν λάθη τεράστια. Η τοποθέτηση Τσίπρα στην προεδρία του Συνασπισμού ήταν ένα από αυτά. Οι ιδέες μεγαλείου λόγω των γκάλοπ φούσκωσαν τα μυαλά της ηγετικής ομάδας, ενώ αγνοήθηκαν οι ψύχραιμες προσεγγίσεις άλλων μελών του ΣυΡιζΑ. Το μεγαλύτερο όμως σφάλμα ήταν αυτό που απείλησε την ίδια τη λειτουργία του πολιτεύματος και έβλαψε την κοινωνική συνοχή: Η στρατηγική της επαναστατικής Αριστεράς δεν αποξένωσε απλά το κόμμα από τη βάση που θα έπρεπε να εκπροσωπεί, αλλά οδήγησε σε κοινωνικές ταραχές πρωτοφανείς για τα δημοκρατικά δεδομένα, με κορυφώσεις τα εβδομαδιαία "εκπαιδευτικά" συλλαλητήρια και τις καταλήψεις και τα γεγονότα του Δεκεμβρίου. Η κυβερνητική αβουλία και απουσία στρατηγικής σε τίποτε δε μειώνει την ευθύνη των ηγετών του ΣυΡιζΑ, οι οποίοι παρεξήγησαν το δικαίωμα διαμαρτυρίας με τις καταστροφές και τη δημοκρατική νομιμότητα με τη, φασιστικής νοοτροπίας, επιβολή των απόψεων μιας δυναμικής μειοψηφίας, η οποία όχι μόνο δεν ήταν σε θέση να εκφράσει τους προβληματισμούς και τις ανάγκες κανενός, αλλά περιέλαβε ανεύθυνα στους κόλπους της κάθε περιθωριακό στοιχείο, προσφέροντάς του πολιτική κάλυψη.

Η προοδευτική σκέψη είναι αναγκαία στη σύγχρονη κοινωνία. Πιθανή διάλυση του σχήματος, που την έχει αναμίξει με κάθε παλαιοαριστερό απολειφάδι και έχει οδηγήσει στα τραγελαφικά σημερινά αποτελέσματα, ίσως αποτελέσει το σημείο επανεκκίνησης για μια παράταξη που επί των ημερών Αλαβάνου - Τσίπρα έχει να επιδείξει μόνο τη ζημιά που προκάλεσε στον τόπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: