14/9/09

Επίδειξη αδυναμίας

Ο κ. Παπανδρέου είναι μία προσωπικότητα που προκαλεί αισθήματα συμπάθειας, επειδή προκαλεί αισθήματα οίκτου. Είναι τόσο εμφανής η ανεπάρκειά του, τόσο εξώφθαλμο ότι τού φόρεσαν κοστούμι πολύ μεγαλύτερο από τα μέτρα του, που σε εξωθεί να συμμεριστείς την αγωνία και την απελπισία της προσπαθείας του.

Επί 6 χρόνια αδυνατεί να κουμαντάρει το κόμμα του. Παραμένει αρχηγός λόγω της τραγελαφικής εκλογής από τη "βάση", στην οποία προσέφυγε επειδή η προκλητική έλλειψη ηγετικού χαρίσματος και πολιτικής αντίληψης θα τον καθιστούσαν εύκολα θύμα των ορθόδοξων εσωκομματικών διεργασιών. Με δεδομένη την ανικανότητα της ΝΔ να κυβερνήσει, ήταν επίσης δεδομένο ότι η υπομονή του κόσμου θα εξαντλείτο. Και η μοίρα κατά τρόπο ειρωνικό φέρνει αυτόν τον άνθρωπο, τον εγκληματικά ανεπαρκή, προ της πρωθυπουργίας. Μόνο και μόνο επειδή τον επέλεξε η "βάση", μέσα από διαδικασίες αδιαφανείς και νοθευμένες...

Η παρέα των συμφερόντων πασχίζει να ενισχύσει το ηγετικό προφίλ του κ. Παπανδρέου. Έτσι η μη υποψηφιότητα Σημίτη εμφανίστηκε ως εκδήλωση πυγμής και αποφασιστικότητας. Ήταν τέτοια η αποφασιστικότητα του κ. Παπανδρέου, που μιλούσε με τον πρώην Πρωθυπουργό με μεσάζοντες και παζάρευε επί μέρες! Η πυγμή του δεν τον εμπόδισε από το να κρατήσει ανοικτές θέσεις στην Α' Αθηνών και Α' Πειραιώς. Αυτή ήταν η εκτίμηση των σοβαρών αναλυτών. Όπως και ότι το ΠαΣοΚ δε θα ζημιωθεί από την οριστικοποίηση της ρήξης μεταξύ των δύο.

Φυσικά οι ίδιοι άνθρωποι εκθείαζαν τον Σημίτη και επεσήμαναν τη διεισδυτικότητά του σε χώρους εκτός του ΠαΣοΚ. Μιλούσαν για τον ηγέτη του μεσαίου χώρου. Για τον άνθρωπο που έφερε στο κόμμα ψηφοφόρους που καμία σχέση δεν είχαν με το παπανδρεϊκό ΠαΣοΚ.

Ο ίδιος ο Σημίτης ένιωθε αποστροφή προς το "βαθύ" κόμμα. Αλλά αναγκάστηκε σε συμβιβασμό. Με το κόμμα που τον θεωρούσε αλλότριο, με τα συμφέροντα, όταν έψαχνε στήριξη, με τον λαϊκισμό, όταν τολμούσε τις μεταρρυθμίσεις. Οι συμβιβασμοί χαρακτήρισαν τη δεύτερη τετραετία του, όπως και λανθασμένες ρήξεις (π.χ. με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο), και αμαύρωσαν την υστεροφημία του.

Δεν είναι η θλιβερή ύπαρξη του κ. Παπανδρέου που βγήκε κερδισμένη, αλλά η παρεξηγημένη του Κώστα Σημίτη. Στην εποχή που η προσκόλληση στην καρέκλα εκθέτει υπέργηρους πολιτικάντηδες, ο πρώην Πρωθυπουργός βλέπει ολόκληρη την εικόνα. Βλέπει την επόμενη μέρα. Και σε αυτήν ο ανήμπορος Γιώργος δεν έχει καμία θέση, όσα χρόνια κι αν ταλαιπωρήσει τη χώρα με τις γκάφες του ως Πρωθυπουργός-μαριονέτα.

(Ενδεικτική η αποστροφή του για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης. Ας μην τα βάζει κανείς με τον Καρατζαφέρη και όλους όσοι εκφράζουν ανησυχία για την επιρροή που οι ΗΠΑ ασκούν στον εν αναμονή...)

Δεν υπάρχουν σχόλια: