9/11/09

Η πλατφόρμα Σαμαρά

Πιθανότατα ο Αντώνης Σαμαράς δεν είναι οπαδός των αναλυτών που περιέγραφαν τις διεργασίες στο κόμμα της Κεντροδεξιάς από το 2004 και έπειτα. Σε αυτήν την περίπτωση θα ήξερε ότι ήταν ο "μεσαίος χώρος" και η "πλατειά κοινωνική συμμαχία" που είχαν δώσει την ισχυρή λαϊκή εντολή στον Κώστα Καραμανλή, και όχι η ιδεολογική πλατφόρμα της Δεξιάς. Επίσης θα ήξερε ότι η "ευφυής" απομόνωση της Ακροδεξιάς (με τη διαγραφή Καρατζαφέρη και την ίδρυση του ΛαΟΣ) είχαν απαλλάξει τη ΝΔ από τα βαρίδια του παρελθόντος. Φυσικά πολλάκις έχουμε αναλύσει τα κενά και τα λάθη των λούλειων προσεγγίσεων. Μόνο που η πλατφόρμα του κ. Σαμαρά είναι ακόμα πιο άστοχη και παρωχημένη.

Ο πρώην υπουργός φέρεται ως ο γνήσιος εκφραστής των ιδεωδών της Δεξιάς. Κάτι που προξενεί απορία, με δεδομένο ότι στον δεξιό ψηφοφόρο έχουν καλλιεργηθεί με συνεπειά επί δεκαετίες ισχυρά ενοχικά σύνδρομα... Ο κ. Σαμαράς απευθύνεται στο θυμικό και, με τον υφέρποντα κομματικό αντιμητσοτακισμό, πιθανότατα θα επικρατήσει τής κ. Μπακογιάννη. Όμως αν επιμείνει και μετά τις διαδικασίες στην πλατφόρμα του, η λογική θα έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά. Αποτελεί τον απόλυτο παραλογισμό η θέση ότι η ΝΔ θα ξαναγίνει Κυβέρνηση επαναπατρίζοντας "δεξιές" ψήφους και αγνοώντας το Κέντρο. Η στροφή προς την ιδεολογική καθαρότητα έχει τεράστιο ενδιαφέρον, αλλά αφενός δε συμβαδίζει καθόλου με την πορεία του κόμματος, αφετέρου δεν κερδίζει εκλογές.

Οι ίδιοι οι αριθμοί δε βγαίνουν, ακόμα και αν η ΝΔ καταπιεί ολόκληρο τον ΛαΟΣ. Φυσικά πρέπει να συνυπολογίσουμε και τη σημαντική αποχή, καθώς είναι πάρα πολλοί αυτοί που ψήφισαν ΝΔ το 2004, αλλά δε μετακινήθηκαν προς το ΠαΣοΚ.

Αν επανέλθουμε στη μετεκλογική ανάλυση δύο παράμετροι πρέπει να ληφθούν υπ'όψιν: Η πρώτη έχει να κάνει με τη μηδενική ενίσχυση του ΠαΣοΚ σε σχέση με το 2004. Πράγματι, πέντε χρόνια μετά, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει κερδίσει παρά ελάχιστες ψήφους (σε απόλυτα νούμερα). Αυτό όμως δε σημαίνει ότι οι ψηφοφόροι της ΝΔ παραμένουν στο μαντρί απλά απέχοντας. Το μόνο που σημαίνει είναι ότι ο Παπανδρέου έχει αποτύχει να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, τίποτε άλλο. Με άλλα λόγια, η αποχή δεν είναι απλή αποδοκιμασία μιας κακής Κυβέρνησης, αλλά αποδοκιμασία και των δύο μεγάλων κομμάτων. Έτσι, είναι η πολιτική πράξη που θα προσελκύσει αυτήν την κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων.

Οδηγούμαστε έτσι στη δεύτερη παράμετρο, που είναι η ευκολία μετακίνησης ψηφοφόρων μεταξύ ΠαΣοΚ και ΝΔ. Οι αντιπαραθέσεις του παρελθόντος και η οξύτητα έχουν υφεθεί και ο κόσμος γυρεύει τον άξιο κυβερνήτη, όχι τον αγνό ιδεολόγο, ούτε τον δεινό ρήτορα που θα γοητεύσει τα πλήθη.

Με βάση τα παραπάνω προξενεί απορία η πλατφόρμα του κ. Σαμαρά, που υποτίθεται ότι στρέφεται προς την αλίευση ψήφων εκ δεξιών. Οι ψήφοι αυτές απλά δεν υπάρχουν. Η ΝΔ πλήγωσε την ιδεολογία των ψηφοφόρων της, αυτό το έχουμε επισημάνει πρώτοι εδώ και πολύν καιρό. Όμως π.χ. τα γεγονότα του Δεκεμβρίου δεν αποξένωσαν τους δεξιούς ψηφοφόρους λόγω της κατάρρευσης ενός κράτους νόμου και τάξεως (που θα συμβάδιζε με τις προσδοκίες της Δεξιάς). Κατέδειξαν την ανικανότητα της Κυβέρνησης να διασφαλίσει τα συμφέροντα των πολιτών. Οι ψηφοφόροι δεν εγκατέλειψαν μια όχι αρκετά δεξιά ΝΔ, εγκατέλειψαν μια Κυβέρνηση χωρίς σχέδιο και λύσεις.

Ο μεσαίος χώρος δεν αποτελεί ιδεολογία, θα επιμείνουμε. Περιγράφει ωστόσο, ανεπαρκώς ίσως, το φαινόμενο της πολιτικής ωρίμανσης μιας μερίδας του εκλογικού σώματος. Έτσι η πλατφόρμα Σαμαρά πολιτικά αποτελεί εγγύηση εκλογικής αποτυχίας και, αντιθέτως, αναδεικνύει τα πλεονεκτήματα της αντιπάλου του.

Αυτό πάντως που δεν προκαλεί καμία έκπληξη είναι ότι η εσωκομματική αντιπαράθεση δεν αγγίζει την ουσία, δηλαδή τα προβλήματα του τόπου. Ειδικά σε μια περίοδο που οι πολίτες αγωνιούν για το μέλλον του, οι διεκδικητές της ηγεσίας θα έπρεπε να αναπτύξουν τις προτάσεις τους και όχι αφελείς ιδεολογικές ρητορείες.

Με τη διαδικασία πασαρέλας που επελέγη, και οι δύο υποψήφιοι μοιραία θα διολισθήσουν σε μια στείρα αντιπαράθεση που τίποτα δεν έχει να προσφέρει στο κόμμα και τον τόπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: