27/11/09

Το σύστημα δεν ηττάται ποτέ

Ο κ. Σαμαράς επαναλαμβάνει ότι παλεύει με το σύστημα και ότι η βάση θα καταφέρει να το νικήσει. Μόνο που ο συγκινητικός αγώνας του εντοπίζεται αποκλειστικά και μόνο στα κείμενα των ομιλιών του. Η πραγματικότητα απέχει πάρα πολύ.

Το μόνο σύστημα είναι αυτό που έχει αναδείξει τον κ. Σαμαρά σε επικρατέστερο διεκδικητή της ηγεσίας. Είναι απολύτως αληθές ότι ο πρώην υπουργός διαθέτει ισχυρότατη υποστήριξη -δε θα μπορούσε να ιδρύσει αυτόνομο κόμμα στην αντίθετη περίπτωση. Είναι επίσης αληθές ότι η συμμαχία με τον κ. Αβραμόπουλο εντάσσεται στη λογική της λειτουργίας ενός συστήματος. Όμως αυτά ούτε κολάσιμα, ούτε καν ουσιαστικά δεν είναι.

Ο βασικότερος μηχανισμός υποστήριξης του κ. Σαμαρά αποτελεί και την απόδειξη ότι είναι ακατάλληλος για την ηγεσία. Δεν είναι ούτε η (μελανή) πολιτική του σταδιοδρομία (μεγάλο μέρος της οποίας εξελίχθηκε εκτός ΝΔ), ούτε ο ουσιαστικός πολιτικός του λόγος που τον ανέδειξαν. Ακόμα και μετά την επιστροφή του στο κόμμα, κάθε άλλο παρά ξεχώρισε από το γενικευμένο κλίμα δοξολογίας του Καραμανλή. Τα δε επιχειρήματά του στην τωρινή πολιτική αντιπαράθεση χαρακτηρίζονται από έλλειψη ρεαλισμού, αν όχι αφέλεια. Τα ψαρέματα στα καθαρά νερά και η επιστροφή της οικογένειας πριν το μάζεμα των γειτόνων αποκαλύπτουν παντελή απουσία οξυδέρκειας και επαφής με την πραγματικότητα. Τη στιγμή που το αμφιταλαντευόμενο κομμάτι των ψηφοφόρων εκλέγει κυβερνήσεις, ο κ. Σαμαράς επαγγέλλεται έναν νέο ΛαΟΣ -χωρίς το επικοινωνιακό χάρισμα του Καρατζαφέρη.

Το σύστημα απεγνωσμένα έψαχνε αντίπαλο απέναντι στην Ντόρα, έχει δε ένα όνομα: αντιμητσοτακισμός. Αυτό είναι το μόνο υπαρκτό σύστημα. Το δυστύχημα είναι ότι μέσα στον αυτισμό και την απελπισία του δεν μπόρεσε καν να επιλέξει έναν αξιόλογο υποψήφιο και κατέληξε στον πρώτο που οι ιστορικοί συνειρμοί υποδείκνυαν... Η προπαγάνδα έφτασε ακόμα και στο σημείο να υποστηρίξει ότι η Ντόρα... φοβάται μια διαδικασία που η ίδια είχε προτείνει από το 2000!

Για τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη η αντιμετώπιση είναι εξωφρενικά άδικη. Όχι μόνο διότι επί των ημερών του η ΝΔ συγκέντρωσε υψηλότατα ποσοστά και επικράτησε σε τρεις εθνικές εκλογές, αλλά κυρίως διότι ηγήθηκε της πιο αποφασισμένης Κυβέρνησης που γνώρισε μεταπολιτευτικά η χώρα.

Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς ή όχι με την πολιτική '90-'93, ο Μητσοτάκης επέδειξε τσαγανό. Όμως και επί της ουσίας, έθεσε τις βάσεις για τις επόμενες δεκαετίες. Οι ιδιωτικοποιήσεις βαφτίστηκαν έπειτα εκσυγχρονισμός, η μεταρρύθμιση Σιούφα στο ασφαλιστικό παρέμεινε ανέγγιχτη, για τη σύνθετη ονομασία των Σκοπίων (ο Σαμαράς χωρίς ντροπή παριστάνει σήμερα τον πατριώτη, αλλά δεν τολμά να την απορρίψει, όπως έκανε τότε τάχα για λόγους αρχής) ακόμα παρακαλάμε, ο νόμος Κούβελα δε φτιάχτηκε με την πασοκική λογική να ψοφήσει το γαϊδούρι του γείτονα και θα μπορούσε να δώσει ισχυρότατη πλειοψηφία, αλλά ο Μητσοτάκης δε διέλυσε τη Βουλή και τόλμησε όσα τόλμησε με έναν και με δύο βουλευτές πλειοψηφία... 11 χρόνια μετά ο χιλιομυριοϋμνημένος ηγέτης δε σκέφτηκε έστω κάτι τόσο τολμηρό με 165 έδρες. Το '90 ξηλώνονταν τα πεζοδρόμια για κάθε κυβερνητική πρωτοβουλία... Ωστόσο, ο Μητσοτάκης παραμένει ένας δαίμονας για το κομματικό κατεστημένο.

Ας μην αμφιβάλλει λοιπόν ο κ. Σαμαράς. Η νίκη είναι δική του. Με το σύστημα δεν μπορεί κανείς να τα βάλει. Αυτό δεν ηττάται ποτέ. Ακόμα και όταν τάσσεται υπέρ ενός καταφανέστατα ανεπαρκούς υποψηφίου, ασορτί με τον τραγέλαφο που κάποιο άλλο σύστημα (με την ίδια ανόητη εκλογή από τη "βάση") μάς έχει επιβάλει για Πρωθυπουργό.

5 σχόλια:

john anast είπε...

Πολύ καλό και περιεκτικό.
Πάντως το σύστημα ηττάται. Ηττήθηκε το 2004 και τ0ο 2007. Ελπίζω και τώρα.

adekastos είπε...

Πολύ φοβάμαι πως ούτε τότε ηττήθηκε. Η ιστορία δείχνει πως μάλλον αναδιπλώθηκε, ανασυντάχθηκε και επανήλθε.

Μήπως και η αποτυχία της Κυβέρνησης Καραμανλή δεν ήταν τελικά νίκη του συστήματος; Πώς αλλιώς θα μπορούσε να επικρατήσει σε εκλογές ο Παπανδρέου; Με την οξυδέρκεια, τη ρητορική του δεινότητα ή τις ουσιαστικές του θέσεις για τα προβλήματα του τόπου;

Ας ελπίσουμε το μέλλον να μη δικαιώσει την απαισιοδοξία και την επιφυλακτικότητα. Όχι για το κόμμα, αλλά για τη χώρα.

john anast είπε...

Μάλλον (και δυστυχώς) έχεις δίκιο.

Ανώνυμος είπε...

ΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑ ΞΕΝΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΑ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ =

ΝΙΚΗ ΑΝΤΩΝΗ = 1,35
ΝΙΚΗ ΝΤΟΡΑΣ = 2.75
ΝΙΚΗ ΠΑΝΙΚΑ = 500

Η εκλογη κριθηκε , ο ενδοτισμος του μητσοτακισμου αυριο πεθαινει, οτι και να κανει η 'οικογενεια' , οσους και να προσπαθησει να εξαγορασει και να εκβιασει εστω και την τελευταια στιγμη, οσες βρωμιες μπορει ακομη να εφευρει - ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΥΜΜΑ ΟΡΓΙΣΜΕΝΩΝ ΝΕΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΩΝ αυριο θα πνιξει ολα τα εφιαλτικα σεναρια των ενδοτικων τζουτζεδων και των επαγγελματιων της πολιτικης...

Καληνυχτα Ντορα...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ - ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΠΙΔΑ -

Καλημερα Αντωνη..

christos.paok.katw-toympa είπε...

kai twra i 8odwra afu apetyxe na gini i prwti gynaika prw8ypurgos sthn ellada na gini dimotis londinu na bali ypopsifiotita ... kai na gini i prwti dimarxos 2 olympiakwn polewn etsi 8a mini pagosmia prwti kai 8a mas afisi stin isixia mas ... dixws xtypimata katw apo ti mesi kai dixws na trava ta xalakia ... oso gia tin katargisi tis vasews einai ena kalo proeklogiko metro ... tin anoi3i exume ekloges .... kai oi psifi sto karatzaferi xriazonte mia kai "sklirenun ta pramata" apo dw kai pera ....