7/4/10

"Δεν τον άφησαν"

Δεν πρόκειται να πέσουμε κι εμείς στην παγίδα της εντρύφησης σε επιστημονικά πεδία εκτός των γνώσεών μας. Αν όμως ήταν η πτώση του επιτοκίου διεθνούς δανεισμού ο στόχος των μέτρων και η προσδοκώμενη απήχηση αυτών στις "αγορές", δεν απαιτούνται πτυχία Οικονομικών για να αντιληφθεί κανείς ότι κάτι δεν πάει καλά. Τα spread συνεχίζουν να ανεβαίνουν και, στο βαθμό που πράγματι αυτά είναι ο δαίμονάς μας, αυτό σημαίνει ότι η δημοσιονομική πολιτική είτε δεν κινείται στη σωστή κατεύθυνση, είτε δεν είναι (φευ) επαρκής, είτε (και πιθανότερο) δε θωράκισε τη χώρα απέναντι στους "κερδοσκόπους".

Όσο όμως αυστηρός και αν θέλει να είναι κανείς με την Κυβέρνηση, όσο δίκιο κι αν έχει όποιος μιλά για ερασιτεχνισμούς και προχειρότητα, γίνεται μία προσπάθεια. Η επιτυχία ή η αποτυχία της θα αξιολογηθεί εν τέλει -όχι οι καλές προθέσεις. Όμως η αποφασιστικότητα της σημερινής Κυβέρνησης έρχεται σε αντίθεση με τα πεπραγμένα των προηγουμένων ετών.

Η ΝΔ κυβέρνησε επί 5,5 χρόνια τον τόπο και άφησε ελάχιστο, αν όχι καθόλου, έργο πίσω της. Δύο καλές στιγμές είχε η περίοδος Καραμανλή: το βέτο στα Σκόπια και την πώληση της Ολυμπιακής. Σποραδικά μέτρα προς τη σωστή κατεύθυνση, όπως η βάση του 10, ο νόμος για τις κουκούλες, η απόσυρση των ΙΧ και τα πράσινα τέλη, ήσαν αποσπασματικά, πρόχειρα και αποκομμένα από ευρύτερα νομοσχέδια που θα μπορούσαν να λύσουν προβλήματα του τόπου. Ακόμα χειρότερα πολλά εξ αυτών ήσαν αποτέλεσμα προσωπικών πολιτικών και όχι συνειδητές κυβερνητικές επιλογές. Η διστακτικότητα και οι καθυστερήσεις έδωσαν τη δυνατότητα στην επόμενη Κυβέρνηση, στο διάστημα που διένυε την απερίσκεπτη μετεκλογική ευφορία της, να υποπέσει σε πισωγυρίσματα που έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον (βλ. Cosco) έστω και αν κάποια από τα μέτρα της ΝΔ επανέρχονται (βλ. τακτοποίηση ημιυπαιθρίων).

Όπως, όμως, προείπαμε η σούμα βγαίνει από τα απτά αποτελέσματα της πολιτικής. Και είναι το λιγότερο γελοίο ακόμα και σήμερα να υπάρχουν "γαλάζιοι" ψηφοφόροι που πιστεύουν ότι τη ΝΔ "δεν την άφησαν" να δουλέψει, ότι τα ΜΜΕ "την πολέμησαν" και ότι αν τα ίδια μέτρα είχε λάβει ο Καραμανλής το 2004, θα είχαν ξηλωθεί τα πεζοδρόμια.

Κανένα σκοτεινό κέντρο δεν εμπόδισε τον τότε Πρωθυπουργό να υλοποίησει τα σχέδιά του, παρά μόνο ο φόβος του εκλογικού κόστους. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα το εκλογικό κόστος υπερίσχυσε και του ίδιου του κοινωνικού κόστους, όπως στην αλλαγή του νομικού πλαισίου στα ΑΕΙ και ΤΕΙ (τα ημίμετρα που πλασαρίστηκαν ως "μεταρρύθμιση") -με την κυβερνητική ατολμία να αφήνει τα ιδρύματα έρμαια καταλήψεων επί έναν χρόνο- ή τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008 -όπου προτιμήθηκε η παθητική στάση αντί της επιβολής της τάξης και η χώρα καιγόταν επί 10 μέρες.

Όποιος ακόμα και σήμερα ψάχνει δικαιολογίες για τα πεπραγμένα Καραμανλή απλά αρνείται την αλήθεια. Και είναι κρίμα να υπάρχουν άνθρωποι τόσο φανατισμένοι που καταντούν οι "μωροί και τυφλοί" των Γραφών τη στιγμή που το ίδιο το κόμμα, ο ίδιος ο πρώην Πρωθυπουργός, σιωπηρά δέχονται ότι απέτυχαν. Θέλετε αποδείξεις;

Ο κ. Καραμανλής ταπεινώνεται διαρκώς με όσα ακούγονται εναντίον της πολιτικής του, αλλά και του ιδίου προσωπικά. Τα στελέχη των Κυβερνήσεών του αντιμετωπίζονται ως βαρίδια που η βάση ζητά από τον Σαμαρά να αποτινάξει. Όμως οι ίδιοι οι πρώην υπουργοί δεν κρύβονται. Εμφανίζονται στα ΜΜΕ και, άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, ρίχνουν το μπαλάκι στον πρώην καταλληλότερο.

Ο Καραμανλής όμως κρύβεται. Δε συμμετέχει στα κομματικά όργανα. Δεν παρεμβαίνει και δεν απαντά! Ούτε καν στη γελοιοποίησή του από μερίδα του τύπου, που έχει συστηματικά ρεπορτάζ για τις δραστηριότητες με τις οποίες αναπαύεται από τον κουραστικό κυβερνητικό του βίο. Μόνο που δε μιλάμε για τα πράσινα ΜΜΕ, αλλά για φιλικά στη ΝΔ έντυπα, όπως η εφημερίδα Real News (Νίκου Χατζηνικολάου) που φιλοξενεί άρθρα, ενίοτε στο σαλόνι της, για τα κοψίδια του Καραμανλή στο Μέτσοβο, το χρονικό της εκδρομής στην Ιταλία και την ταινία "Βρέχει κεφτεδάκια" που ο πρώην είδε με τα παιδιά του! Αν αυτό δε συνιστά οργανωμένη γελοιοποίηση τότε τι είναι;

Ο πρώην Πρωθυπουργός πρέπει να μιλήσει, όχι για να υμνήσει τον εαυτό του αλλά για να απολογηθεί. Να απολογηθεί στους ψηφοφόρους την εμπιστοσύνη των οποίων πρόδωσε, όχι στην ΕΕ και το ΔΝΤ. Αν οι αυτόκλητοι υπερασπιστές του έχουν δίκιο και πολεμήθηκε, ας καταγγείλει τους εχθρούς του. Ίσως αυτό να απαλύνει τις εντυπώσεις της αποτυχίας του. Όσο κρύβεται, δικαιώνει τους επικριτές του.

Η ευθύνη του παραμένει τεράστια. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Έλληνες ανέχονται και τις γκάφες της σημερινής Κυβέρνησης και την αδικία των μέτρων. Όχι γιατί τα ΜΜΕ υμνούν τον Παπακωνσταντίνου (που δεν τον υμνούν) ούτε γιατί ωραιοποιούν τις ενδοπασοκικές έριδες (πώς θα μπορούσαν όταν Παπουτσής, Λούκα και η παρέα τους αδυνατούν να κλείσουν το στόμα τους;).

Η κοινή γνωμή εκτιμά ότι γίνεται η προσπάθεια. Αλλά αναμένει για το αποτέλεσμα. Και όπως έχει δείξει η εμπειρία, η ετυμηγορία μπορεί να είναι πάρα πολύ σκληρή.

7 σχόλια:

john anast είπε...

Καλά κάνεις και είσαι αυστηρός
Όμως πρέπει να ομολογήσει κανείς ότι τέτοιου είδους αλλαγές που απαιτούνταν, δεν θα μπορούσαν ποτέ να γίνουν χωρίς διακοματική συναινεση. Κι αυτό δεν υπήρξε ποτέ. Το κακό είναι ότι τώρα υπάρχει συναίνεση αλλά δεν υπάρχει πρόθεση.
Σοβαρά πιστευεις, πως θα μπορούσε να μιλήσει κανείς πριν από 3-4 χρόνια για άρση μονιμότητας;
Εδώ ένας ηλίθιος αστυνομικός δολοφόνησε ενα παιδάκι, και καιγόταν η Αθηνα για 1 μήνα. Φαντάσου να γινόταν αυτό σε καμιά διαδήλωση της ΓΣΕΕ για το ασφαλιστικό ή για την ΚΟύνεβα.
Η μαγική λέξη σε όλα αυτά είναι η συναίνεση και ο Καραμανλής δεν την είχε ποτέ.
Φταιξανε κι άλα πολλά. Πάρα πολλά.
ΑΛλά η συναίνεση ήταν το σημαντικότερο

adekastos είπε...

Έχω την εντύπωση ότι και η σημερινή συναίνεση είναι το ίδιο θεωρητική με πριν από τέσσερα χρόνια -κρατώ πάντως και επιφυλάξεις για τη στάση της ΝΔ στη συνέχεια. Αναμφίβολα διαχρονικά η ΝΔ είναι πιο συναινετική, αλλά δε συμφωνώ ότι αυτό ήταν το πρόβλημα του Καραμανλή. Οι συνθήκες το 2004 ήταν πολύ πιο ευνοϊκές για μεταρρυθμίσεις και η εμπιστοσύνη του λαού μεγαλύτερη. Και αυτό είναι το χειρότερο.

Όσο για τις ευαισθησίες της "Αριστεράς" είναι γνωστό ότι εμφανίζουν εκλεκτικότητα. Όταν πεθαίνουν παιδιά από σφαίρα ενός αστυνομικού ρημάζουμε τον τόπο. Όταν πεθαίνουν από τη βόμβα των ανεγκέφαλων τραμπούκων, αναμασούμε τις προκηρύξεις τους και αναζητούμε τους προβοκάτορες του... κινήματος.

john anast είπε...

Δεν ξέρω αν είχες προσέξει, σε μια προεκλογική συνέντευξή του (νομίζω στον Λιαρέλη), ο Καραμανλής, όταν ρωτήθηκε τί θα άλλαζε στην διακυβέρνησή του αν είχε τη δυνατότητα,απάντησε "τη λέξη ήπια"
Γελάστηκε, πιστεύοντας ότι με μικρές συνεχείς και ουσιώδεις αλλαγές θα μπορούσε να προλλάβει αυτό που ίσως λίγοι έβλεπαν.
Στην Ελλάδα όμως αυτό ονομάζεται ατολμία. Ο αρχηγός πρέπει να τα σπάει κάθε φορά. ΑΛλιώς δεν είναι τίποτα. Μήπως τελικά φταίμε εμείς που όλα μας φταίνε αλλά δεν θέλουμε να αλλάξουμε τίποτα;

john anast είπε...

και για να συμπληρώσω. Μήπως γι' αυτό ο ΚΚ κάθεται στα πίσω έδρανα και λέι ανέκδοτα;

adekastos είπε...

"Όλοι μας φταίνε αλλά δε θέλουμε να αλλάξουμε τίποτα". Αυτό είναι μεγάλη αλήθεια.

Είναι όμως και ο λόγος για τον οποίο είναι αξιοπρόσεκτη η υπομονή με την οποία αντιμετωπίζονται τα (σκληρά, άδικα, πρόχειρα κ.λπ.) μέτρα του ΠαΣοΚ. Πού είναι οι πορείες; Πού οι εξεγέρσεις (χο-χο!);

Και δε φταίνε πάλι τα ΜΜΕ, αφενός διότι η παρουσίαση της οικονομικής πολιτικής δεν είναι και τόσο ευνοϊκή, αφετέρου και όταν είναι, καταντά γελοία. Το πρόσφατο με τα 2 παιδάκια που σπάσανε τους κουμπαράδες τους για "να μην πουλήσουμε τα νησιά μας" είναι και η απόδειξη ότι δεν καταπίνουμε αμάσητο ό,τι μας σερβίρουν όταν έχουμε ιδία άποψη. Υπάρχει κανείς που να μην εξοργίστηκε με αυτήν την ανοησία και να μη σκέφτηκε ότι είναι στημένη; Ή όταν σταματάγαν οι παπούδες τον Πρωθυπουργό στον δρόμο και τον χαρτζιλίκωναν με τις συντάξεις τους;

Όσο σωστή κι αν είναι η επισήμανση για το ανισόρροπο του λαού μας, είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε πάρα πολλά όταν πειστούμε ότι χρειάζεται. Και γι' αυτό, επιμένω, ότι ο ΚΚ είναι ασυγχώρητος. Διότι το 2004 βγήκε με εντολή ακριβώς να "τα σπάσει".

john anast είπε...

Ξέρεις γιατί υπάρχει αυτή η ανοχή;
ΓΙατι ο κόσμος δεν έχει νιώσει ακόμη στο πετσί του αυτά τα σκληρά μέτρα, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν έχει παρθεί τίποτα ακόμη.Άν (και λέω αν όχι όταν) αρχίσουν να θίγονται συμφέροντα, τότε θα δεις και εξεγέρσεις και πορείες.
Προς το παρόν αυτο που ακούμε είναι συνθηματα. Οι έχοντες,οι κατέχοντες, οι γιατροί του Κολωνακίου κτλ. Ο ΚΚ είχε αυτήν την ανοχή. Μόλς όμως άρχισε να ξετυλίγει τα μέτρα, του τα σπάσαν στο κεφάλι.
Εγώ σου λέω, γι' αυτό γελάει στα πίσω έδρανα. Κάθεται και "απολαμβάνει" τα αποτελέσματα της ηλιθιότητάς μας...


ΥΓ: "η παρουσίαση της οικονομικής πολιτικής δεν είναι και τόσο ευνοϊκή" Βάλε λίγο τον επαναστατη Οινομέα με τον φίλο του τον Καμπουράκη το πρωί, να δεις αν ίναι ευνο'ι'κή η παρουσίαση της οικονομικής πολιτικής.

adekastos είπε...

Δε συμφωνώ. Είναι σαφές ότι πλήττονται οι μικρομεσαίοι. Φορολόγηση καυσίμων, ΦΠΑ, μείωση μισθών και συντάξεων. Πάντως πράγματι και η υπομονή και η ανοχή έχουν όρια.

"και όταν είναι (ενν. ευνοϊκή η παρουσίαση της οικονομικής πολιτικής από τα ΜΜΕ), καταντά γελοία". Όποιος επιλέγει να ενημερωθεί από φαιδρούς...