3/7/10

Διά βοής

Το να σταθούμε στο έλλειμμα εσωκομματικής δημοκρατίας μάλλον περιττεύει. Αν μη τι άλλο όμως ο κ. Σαμαράς δεν ξέρει ούτε καν να φυλάγεται. Θα περίμενε κανείς ο αρχηγός της ΝΔ να τολμήσει να αναμετρηθεί με το τίποτα. Τελικά από ήττα κινδυνεύει και χωρίς αντίπαλο.

Ενώ στο ΠαΣοΚ η "αντάρτικη" υποψηφιότητα εξέφραζε αντίθετο προς το επικρατούν ιδεολογικό ρεύμα, στη ΝΔ και οι δύο επίδοξοι υποψήφιοι εξέφραζαν τους σαμαρικούς! Για τον κ. Λυκουρέντζο ήταν απλά αδύνατον, όχι να μην εκλεγεί, αλλά ούτε καν να συγκεντρώσει λιγότερες από τις μισές ψήφους -όπως ο κ. Ξυνίδης... Γι' αυτόν τον λόγο δεν μπορεί κανείς σοβαρά να υποστηρίξει ότι ο Σαμαράς "φοβήθηκε" τα λευκά.

Μπορούμε όμως να τον κατηγορήσουμε για παντελή έλλειψη πολιτικού αισθητηρίου. Όταν έχεις άγαρμπα μαζέψει τον πιστό σου (και ποιος ξέρει πόσους "άπιστους" που επιθυμούσαν να εκφράσουν αντίθετα ρεύματα), είναι το λιγότερο γελοίο να μη στήνεις κάλπη επειδή ο υποψήφιος είναι ένας. Αφού μόνος σου εξαφάνισες τους υπόλοιπους!

Για τον κ. Μαρκόπουλο, σε μία κρίση αυτοσυγκράτησης (διότι η ακριβής άποψή μου για τον εν λόγω πολιτικό άνδρα από του βήματος αυτού δεν επιτρέπεται να εκφρασθεί -με τη νομική έννοια), θα περιορισθώ σε μία κουβέντα που προ μηνών χρησιμοποίησε ακραιφνής σαμαρικός συνομιλητής μου: Εκθέτει τον Σαμαρά και καλόν είναι να τον μαζέψει. Είναι ευτύχημα που το κατάλαβε.

Συνεπώς, δεν πρόκειται να χύσω κανένα υποκριτικό δάκρυ για τον υπερβολικά πιστό υπηρέτη του Προέδρου. Πολύ απλά, αφού σκύψω με δέος μπροστά στην αποθέωση των δημοκρατικών διαδικασιών ενός κόμματος που πιο εύκολα προσφεύγει στη βάση του (όση έχει απομείνει) παρά στα όργανά του, θα επισημάνω την τραγικότητα της (παραδόξως, ορθότατης) διαπίστωσης του επίδοξου γραμματέα: Τι Μαρκόπουλος, τι Λυκουρέντζος.

Τι ΝΔ, τι ΠολΑν -αν μου επιτραπεί να προσθέσω στα σοφά λόγια του.

Δεν υπάρχουν σχόλια: