24/7/10

Αποτυχημένος πολιτικός, μικρός άνθρωπος

Ο Κώστας Καραμανλής πιθανότατα είναι απογοητευμένος από την εξέλιξη της πολιτικής του πορείας. Ίσως πικραμένος και αδικημένος να αισθάνεται ότι δεν τον άφησαν να μεγαλουργήσει, ότι τον πολέμησαν, ότι δεν είχε πάγκο. Σήμερα σιωπά. Ίσως στο μυαλό του να έχει την εικόνα ενός ηγέτη που σιωπηρά στοχάζεται αναμένοντας να δικαιωθεί στη συνέχεια, με πιστό λαό να αναμένει τα περισπούδαστα λόγια του, όταν αποφασίσει να τον καθοδηγήσει και πάλι με τη σοφία του...

Ο καθένας μπορεί να κρίνει αν και πόσο αποτυχημένος ή αδικημένος υπήρξε ως ηγέτης ο κ. Καραμανλής. Το τελευταίο όμως διάστημα αποδεικνύεται πολύ "μικρός" άνθρωπος, ως προσωπικότητα, ως χαρακτήρας. Διότι το να ανέχεται τις ύβρεις και την αδικία όταν αφορούν τον ίδιο δεν είναι απλά σεβαστό, αλλά και αξιέπαινο, αν συνοδεύεται από ειλικρινή ανάληψη ευθυνών ή την ψύχραιμη προεργασία αντίκρουσης της αδικίας. Βέβαια, δεν κάνει τίποτα από τα δύο και ας κατηγορείται ότι άφησε τη χώρα να χρεοκοπήσει, και ας υβρίζεται καθημερινά.

Όταν όμως ο στενότατος συνεργάτης του κ. Αγγέλου βρίσκεται μια ανάσα από την προφυλάκισή του, για λόγους όχι προσωπικούς αλλά εξαιτίας της σχέσης του με τον ίδιο και τη δράση του στο πλευρό του πρώην Πρωθυπουργού, καμία δικαιολογία δεν είναι ανεκτή. Ο κ. Καραμανλής δεν μπορεί να σιωπά, κι ας μην ενδιαφέρεται πια κανείς να τον ακούσει. Οι ανακοινώσεις "συνεργατών του" δεν αρκούν. Αν θεωρεί ότι πρόκειται για πολιτική δίωξη, ο στόχος είναι προφανώς ο ίδιος και δεν επιτρέπεται να αφήνει συνεργάτες και φίλους του εκτεθειμένους και ακάλυπτους κατ' αυτόν τον τρόπο. Ήρθε η ώρα να αναλάβει τις ευθύνες του.

Όσο για την μπηχτή του κ. Βουλγαράκη κατά του Σαμαρά (με την υπόνοια της εμπλοκής του στο Βατοπέδι), ήταν απλά αναμενόμενο να σχετιστεί και σημερινός αρχηγός της ΝΔ με κάποιο σκάνδαλο. Ο κ. Σαμαράς ίσως να έχει μια εξίσου αποστασιοποιημένη από την πραγματικότητα εικόνα για τον εαυτό του όπως και ο κ. Καραμανλής, και να πείστηκε ότι προήλθε από παρθενογένεση. Πού και να επαναφέρει ο Καρατζαφέρης τα της Siemens και το 1993...

Όμως πολύ σημαντικότερο από τη χολή Βουλγαράκη είναι το καπέλωμα του Σαμαρά από τον πρώην, που τείνει να τον μετατρέψει σε αρχηγό - μαριονέτα. Η ΝΔ, και πάλι καραμανλικότερη του βασιλέως, έσπευσε να υπερασπισθεί αμαρτωλά έργα και ημέρες και να επιτεθεί στη Δικαιοσύνη. Που βεβαίως και δεν είναι άσπιλη και αμόλυντη (μην ξεχνάμε ότι χθες αποφάνθηκε ότι δεν υπήρξε ποτέ το παραδικαστικό κύκλωμα!), αλλά ο κ. Σαμαράς ας αποφασίσει πόσο θεσμικά θα κινείται. Μέχρι τότε ίσως αντιληφθεί ότι δεν πρόκειται να απαλλαγεί από τα βαρίδια αν συνεχώς το κόμμα του δέχεται συλλογικά την ευθύνη για τις ανομίες που κάποιοι διέπραξαν κατά το διάστημα που κυβέρνησε.

Μήπως, όμως, η εσωκομματική εκλογή άφησε αμανάτι στον κ. Σαμαρά και δεύτερη (γραπτή;) συμφωνία, με τον κ. Καραμανλή, και την υποχρέωση να απολογείται για τα σκάνδαλα; Πιθανόν. Άλλωστε ο πρώην Πρωθυπουργός προσέφερε χρησιμότερες υπηρεσίες από τον κ. Αβραμόπουλο...

Δεν υπάρχουν σχόλια: