26/8/10

Μια ντόμπρα εξήγηση

Τα αισθήματά μου και η άποψή μου για τον τέως Πρωθυπουργό και τη Νέα Δημοκρατία έχουν αναφανδόν μεταβληθεί το τελευταίο εξάμηνο. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από την απογοήτευση για την κυβερνητική πενταετία. Απογοήτευση που έχει εξελιχθεί σε οργή, αντιπάθεια προς τον τέως και εμπάθεια, ασυγκράτητη, προς τον νυν αρχηγό της ΝΔ. Τα αισθήματά μου αυτά έχουν οδηγήσει σε οξύτατη κριτική προς το κόμμα που, διά της ανευθυνότητας και ανεπάρκειας των στελεχών του, έφερε τη χώρα στο χείλος της καταστροφής, και διά του ιστολογίου αυτού.

Είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η αλλαγή του ύφους του μπλογκ επηρεάζει αρνητικά και την αναγνωσιμότητά του, καθώς πολλοί από τους φίλους δε βρίσκουν πια σημείο επαφής στις σκέψεις μας. Πολλές ενστάσεις μπορούμε να συζητήσουμε, και για τις ευθύνες της ΝΔ και για τα λάθη του ΠαΣοΚ και για τη στάση του κ. Καραμανλή μετά τη λαϊκή αποδοκιμασία. Σήμερα όμως θέλω να μιλήσω περισσότερο προσωπικά, παρά πολιτικά.

Δε χρειάζεται να μελετήσει κανείς τις αναρτήσεις τριών ετών για να αντιληφθεί ότι η Νέα Δημοκρατία ήταν ο πολιτικός χώρος τον οποίο αισθανόμουν πάντα κοντά μου. Το ψυχολογικό βάρος της οριακής ήττας του 2000 ξεπέρασα μόνο 4 χρόνια μετά. Τον Καραμανλή όσο κανέναν άλλον ήθελα να δω στην εξουσία, και η ήττα με πόνεσε προσωπικά, όχι απλά ως οπαδό και ψηφοφόρο (μέλος δεν υπήρξα ποτέ ούτως ή άλλως), αλλά διότι τον εμπιστεύθηκα σα δικό μου άνθρωπο. Η νίκη του 2004 απετέλεσε ανάσα μετά από 11 χρόνια κακής σε γενικές γραμμές διακυβέρνησης από το ΠαΣοΚ, με πλήθος αληθινών σκανδάλων, και όχι φτιαχτών ανοησιών τύπου Ζαχόπουλου.

Τα οπαδικά αισθήματα τα γνωρίζω πολύ καλά. Το 2000 και εγώ έσπευσα να υιοθετήσω τη συνωμοσιολογία της εποχής: την αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος από τους παράνομα ελληνοποιημένους του κ. Φλωρίδη. Από τότε "κάποιοι" δεν ήθελαν τον Καραμανλή στην εξουσία*... Ας μην ξεφύγουμε όμως.

Αυτό που κυρίως με ενδιαφέρει να γίνει αντιληπτό είναι ότι δεν έχω κανέναν, μα κανέναν, μυστήριο τύπο πάνω από το κεφάλι μου για να μου κάνει πλύση εγκεφάλου. Ούτε τα ΜΜΕ, ούτε κάποιο προσωπικό ή άλλο συμφέρον. Όσα γράφω το τελευταίο εξάμηνο έχουν μία και μόνη πηγή: τη βαθύτατη απογοήτευση από την πενταετία του κ. Καραμανλή.

Δε με ενδιαφέρει ποια συμφέροντα τον πολέμησαν. Είχε την εξουσία, αλλά και τη λαϊκή νομιμοποίηση να τα πατάξει από το 2004. Εξαντλήθηκε σε λεονταρισμούς (νταβατζήδες). Δε θεωρώ ότι έβλαψε την υπερδύναμη με τη στάση του, πολύ περισσότερο δεν μπορώ να δεχθώ ότι οι ΗΠΑ αισθάνθηκαν την ανάγκη να τον εξοντώσουν.

Περά από αυτά όμως, η απογοήτευση εξελίσσεται, όπως είπα, σε οργή όσο ο τέως ψηφίζει από τα ορεινά της Βουλής και παριστά τον Βούδα, στην ήρεμη σιωπή του. Αντί να υποστηρίζει μεταξύ ορεκτικών και ανεκδότων ότι οι ξένοι "θα τον έτρωγαν", ας μιλήσει συγκεκριμένα. Και ας αντιληφθεί ότι όσα εμείς, τα αγνά, πιστά, ηλίθια κορόιδα που τον πίστεψαν, λέγαμε και γράφαμε επί 5 χρόνια, τώρα μας κυνηγάνε ως εφιάλτες.

Εμείς τον στηρίξαμε και σε εμάς οφείλει μια ντόμπρα εξήγηση.

_____
*Αδυνατώ να καταλάβω γιατί αυτοί οι "κάποιοι" αλλάζουν γνώμη κατά διαστήματα. Π.χ. γιατί οι Αμερικάνοι άφησαν τον κ. Σημίτη να "πέσει", ενώ το Ανάν ήταν στην τελική φάση του, και επέτρεψαν την ανέλιξη της ΝΔ στην εξουσία, αφού τόσο καίγονταν για το Κυπριακό; Είναι εύκολο να αποδίδουμε την πτώση του κ. Καραμανλή στις "γενναίες" επιλογές, αλλά μην ξεχνάμε ότι ο κ. Σημίτης δεν εξάντλησε τη θητεία του. Κάλλιστα θα μπορούσε να φτάσει ως τις 9 Απριλίου, οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό έγιναν τον Μάρτιο -και ο Καραμανλής δεν επέδειξε ιδιαίτερο δυναμισμό... Τον Σημίτη ποιο σκοτεινό κέντρο τον έριξε; Άλλωστε Όχι ψήφισαν 313.000 Κύπριοι. Γιατί είναι πιο εύκολο να επηρεαστεί ένα εκλογικό σώμα 7.000.000 Ελλαδιτών και όχι 400.000 Κυπρίων;

5 σχόλια:

john anast είπε...

Άρχικά να απολογηθώ για τον επιθετικό χαρακτήρα του προηγούμενου σχολίου μου. Αλλά έχοντας ακούσει τον Μανώλη να γελάει με το χάλι του Καραμανλή πριν από λίγες μέρες, τα πήρα χοντρα με τα λεγόμενά σου.
Πριν από λίγο καιρό διάβαζα στο politis-gr μια πολύ ωραία και βολικη θεωρία συνομωσίας. Δεν μου αρκούσε όμως αυτό. Το να είναι μια θεωρία βολική και λογική δεν σημαίνει ότι είναι και πραγματική. Του ζήτησα τότε σοβαρά επιχειρήματα. Το ίδιο θέλω και από αυτούς που είναι αντίθετοι σ' αυτές τις θεωρίες: Σοβαρά επιχειρήματα. Και πιστεύω ότι επιχειρήματα του τύπου

"Η πολιτική του κ. Καραμανλή δε ζημίωσε σε τίποτε τις ΗΠΑ. Τα όπλα μας πάλι από εκεί τα πήραμε, οι αγωγοί δε γίνανε, αλλά η Ρωσία αποτελεί ισχυρότατο παίκτη στο ενεργειακό πεδίο ούτως ή άλλως. Ο ανύπαρκτης γεωστρατηγικής σημασίας για τη Μόσχα αγωγός Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολης καρκινοβατούσε έτσι κι αλλώς, λόγω Βουλγαρίας. Το Όχι στο Ανάν δεν ήταν καθόλου ηχηρό και η στήριξη προς τον Τάσσο Παπαδόπουλο ήταν ανύπαρκτη, ενώ εξυφαίνεται νέο, χειρότερο σχέδιο. Για τα Σκόπια, ούτε λόγος.",


είναι τουλάχιστον πρόχειρα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί η πολιτική του Καραμανλή έπρεπε να ζημιώσει τις ΗΠΑ, φυσικά και θα παίρναμε τα όπλα από εκεί αλλά με τι όρους, φυσικά και καρκινοβατούσε ο αγωγός, είχε τους αμερικάνους απέναντι. Το αν η Ρωσία είναι ισχυρός ενεργειακός παίκτης εξαρτάται από τη Ρωσία και όχι από τον Καραμανλή, Από τον Καραμανλή εξαρτώταν αν θα πάρει λίγη από τη δύναμη αυτή και η Ελλάδα. Γιατί θα έπρεπε να είναι ηχηρό το όχι στο Αναν; Θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα; Και πως πείθεις ακριβως 300.000 Κύπριους και με ποιους ανθρώπους;
Τι άλλη στήριξη θα περίμενες στον Τάσο Παπαδόπουλο; Να του κρατάει το μικρόφωνο ας πούμε;
Φυσικά και θα γίνει χειρότερο σχέδιο. Κάποιοι έφυγαν από τη μέση τώρα.
Τα λέω όλα αυτά κι εγώ έτσι πρόχειρα. Δεν σημαίνει όμως ότι είναι σωστά.
Δυστυχώς, τα Γιωργοκάναλα, εφαρμόσαν μια΄μέθοδο πολύ πονηρή. Τη μέθοδο των υψηλών προσδοκιών από τον ΚΚ.
Εφαρμόζοντας αυτή τη μέθοδο, εξασφάλισαν ένα σίγουρα αρνητικό ισοζύγιο τη στιγμή του απολογισμού.
Ειναι κρίμα να λες ότι πιστεψες σ' αυτόν τον άνθρωπο και να αλλάζεις έτσι γνώμη πριν ακόμη τον ακούσεις.
Εσύ άραγε πιστεύεις ότι στην ερώτηση "Γιατί δεν μιλάει ο ΚΚ;" μ πορεί έτσι απλά να δοθεί η απάντηση "Γιαί δεν έχει τι να πει...";
ΥΓ. Οι ευθύνες του ΚΚ ως πρωθυπουργού και αρχηγού $είναι σημαντκότατες. Καμιά αμφιβολία, αλλά έχουμε και εμείς ευθύνες που μπορεί είτε με τη χαλαρότητά μας είτε με την υπερβολική αυστηρότητα μας να λειτουργήσαμε τελείως αρνητικά

adekastos είπε...

Κατ' αρχήν η συνωμοσία δεν είναι κάτι που απλά γράφτηκε σε ένα μπλογκ. Ειπώθηκε από τον Προκόπη Παυλόπουλο, πρώην υπουργό και συνεργάτη του τέως, στον οποίον και αναφέρθηκα.

Τώρα, ναι, για να μπουν στον κόπο να ρίξουν μια Κυβέρνηση σε κάτι έπρεπε να τους είχε βλάψει. Διότι μου φαίνεται τελείως ηλίθιο εν μέσω Ιράκ, Αφγανιστάν, Ιράν, Κορέας, αλ Κάιντα η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ να καίγεται για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ.

Επανέρχομαι στις άλλες συνωμοσίες. Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να κλείσουν Μακεδονικό και Κυπριακό το 93 και το 04 με φιλικές (τάχα) προς αυτούς κυβερνήσεις. Ο Μητσοτάκης ανατράπηκε, αλλά τον Σημίτη που διέλυσε πρόωρα τη Βουλή μόνος του, γιατί δεν τον κράτησαν 1 μήνα παραπάνω;

Γιατί τους είναι πιο απλό να αλλοιώσουν τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα και όχι το δημοψήφισμα στην Κύπρο, ή τη διαβλητή διαδικασία εκλογής του Σαμαρά-σωτήρα (απέναντι στην εκλεκτή τους!);

Ποια ήταν η συμμετοχή του τέως στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό; Διότι από τους Κύπριους διέρρευσε ότι όχι μόνο δεν τους στήριξε, αλλά ήταν κλεισμένος στο δωμάτιό του βλέποντας τηλεόραση, χωρίς ΠΟΤΕ να το διαψεύσει ο ίδιος!

Ναι, ξέρω. Η εικόνα του χαζοχαρούμενου ευτραφούς χιουμορίστα που παίζει Playstation έχει καλλιεργηθεί από τα ΜΜΕ. Αλλά στο έργο της αποδόμησής του ο Καραμανλής δε χρειάστηκε κανενός τη βοήθεια.

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης. Δεν είμαστε το κέντρο του κόσμου για να ασχολούνται όλοι με εμάς, ούτε πίσω από τα προφανή πρέπει να καταπίνουμε αμάσητη κάθε αστήρικτη δικαιολογία των αποτυχημένων πολιτικών μας. Ας το πάρουμε χαμπάρι.

adekastos είπε...

ΥΓ: Δεν είναι τα γιωργοκάναλα που εφάρμοσαν μέθοδο υψηλών προσδοκιών. Εμείς τα κορόιδα ήμασταν, που μετά από 11 χρόνια φαυλότητας περιμέναμε κάτι να αλλάξει.

john anast είπε...

Πρόχειρες ερωτήσεις, πρόχειρες απαντήσεις.
Ο Σημίτης έφυγε για να μην πάρει αυτός τη ρετσινιά. Ίσως πιστεψανε ότι τον Καραμανλή θα τον ελέγχανε.
Οι αμερικάνοι έχουν δείξει ότι σπέρνουν διάφορες εστίες κατά καιρούς και τις ενεργοποιούν όταν έρθει η ώρα. Τα Βαλκάνια ήταν πρόσφατα και σίγουρα είναι ένα πιθανό σημείο ανάφλεξης.
Η Ντόρα ήταν εκλεκτή τους; Μήπως ο Αντώνης είναι περισσότερο; Εδώ εκείνες τις μέρες είχαμε το τραγελαφικό, τα Γιωργοκάναλα να λένε "μην ψηφίζετε Ντόρα γιατί την Ντόρα την στηρίζουμε εμείς!"
Ποιος ήταν ο εκλεκτός λοιπόν;
Είδες εσύ κάποια φιλοαμερικανική πολιτική με την Νταρα Υπεξ;
Συμφωνώ, αυτό χρειάζεται να αλλάξουμε τρόπο σκέψης, αλλά για να μάθεις να σκέφτεσαι σωστά πρέπει να μάθεις να αναλύεις τα γεγονότα. Δεν νομίζω ότι με το να αφορίζεις έτσι απλά καταστάσεις και ανθρώπους μπορείς να προχωρήσεις μπροστά.
Όσο για τη δήλωση ΠΑυλόπουλου, αν ειναι το ίδιο που ακούσαμε (MEGA μρωινή εκπομπή με την Τζάκρη απέναντι) αυτό που είπε ήταν ότι είναι περίεργο οι FT να μηδενίζουν επί χρόνια ότι κι αν έκανε ο ΚΚ ενώ με πρώτη να γράφουν ύμνους για τον ΓΑΠ.
Αλλά ίσως ξεχνάς τι πέρασε ο Παυλόπουλος όταν καιγόταν η Αθήνα και οι υπόλοιπες πόλεις.
Αν έβλεπες πόσο οργανωμένα και συντεταγμένα κινούνταν οι συγκεκριμένοι "αγανακτισμένοι" "νεαροί" σπάζοντας επιλεκτικά και υπό καθδήγηση κεντρικών οργανωτών (τα έχω δει με τα μάτια μου αυτά που σου λέω) ίσως να πίστευες κι εσύ λίγο.

adekastos είπε...

Είναι το λιγότερο παράδοξο να με κατηγορείς για εσφαλμένη ανάλυση των γεγονότων και ταυτόχρονα να υποψιάζεσαι ότι ο Σαμαράς είναι ο εκλεκτός των (όποιων) "μεγάλων". Έχω λοιδωρηθεί για την αντίθεσή μου στις ανοικτές (- διαβλητές - κατευθυνόμενες;) διαδικασίες, για την αντιπάθειά μου προς τον εν λόγω πολιτικό και για την κριτική σε όσους τον στήριξαν (σε όλα αυτά θα αφιερώσω την επόμενη ανάρτηση, γι' αυτό σε πρώτη φάση δεν επεκτείνομαι).

Κατά τα λοιπά δε διαφωνώ σε όσα γράφεις, ούτε μπορώ να εντοπίσω κάποιο σημείο αντίθεσης με όσα έχω πει κατά καιρούς.

Η δήλωση Παυλόπουλου στην οποία αναφέρομαι έγινε στη Real News της Κυριακής. Τα παραδείγματα (τα "πρόχειρα ερωτήματα") διατύπωσα ακριβώς για να καταδείξω τον παραλογισμό των συνωμοσιολόγων, όχι για να τα θέσω σε σοβαρό διάλογο. Το έγραφα άλλωστε.