9/9/10

Ταγμένοι στην υπεράσπιση του Συντάγματος

Η υποψηφιότητα του Αλέκου Αλαβάνου για την περιφέρεια Αττικής αποτελεί την πιο πρόσφατη εξέλιξη στο σίριαλ της διάλυσης του ΣυΡιζΑ. Δεν αποτελεί είδηση και οι πολιτικοί ελιγμοί του δεν παρουσιάζουν πλέον κανένα ενδιαφέρον, σε αντίθεση με όσα κωμικοτραγικά είπε στη συνέντευξη τύπου.

Από σήμερα, λοιπόν, οι κάτοικοι του λεκανοπεδίου μπορούν να αισθάνονται ασφαλείς. Ο Αλαβάνος θα κλείσει τις πόρτες στην τρόικα και θα υπερασπισθεί το Σύνταγμα της χώρας. Είναι άλλωστε γνωστός ο σεβασμός του προς τον καταστατικό χάρτη της, όπως και στο σύνολο της νομοθεσίας της. Μας το υπενθύμισε σχολιάζοντας ότι το μέτωπο κατά του άρθρου 16 έχει διασπασθεί. Αν οι καταλήψεις, οι πορείες και οι τραμπουκισμοί δεν αρκούσαν για να αντιληφθούμε πώς προστατεύει το Σύνταγμα ο εν λόγω, μπορούμε να του δώσουμε την ευκαιρία να ζημιώσει τη χώρα και από νέο πόστο.

Πάντως, για να ασχοληθούμε και με κάτι πιο σοβαρό, η προσπάθεια να λάβουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές χαρακτήρα δημοψηφίσματος κατά του Μνημονίου κατά πάσα πιθανότητα θα ζημιώσει τους εμπνευστές της. Ειδικά τη ΝΔ, από την οποία θα περίμενε κανείς να αρθρώσει λόγο θετικό, δημιουργικό και όχι να ταυτίζεται με την Ακροαριστερά.

Οι λόγοι είναι σχετικά απλοί. Η ΝΔ φέρει μερίδιο της ευθύνης της χρεοκοπίας και γι' αυτό πολλά στελέχη της έστω και με υπαινιγμούς έχουν ταχθεί υπέρ του (μονοδρόμου του) Μνημονίου. Έπειτα, και για πολλούς πολίτες η διεθνής εποπτεία μοιάζει αναγκαίο κακό. Η ημεδαπή ηγεσία ούτως ή άλλως απέτυχε... Τέλος, και κυριότερο, επειδή είναι αδύνατον μέσα σε έναν χρόνο να μεταβληθεί η πολιτική κατάσταση, το ΠαΣοΚ όλα δείχνουν πως θα νομιμοποιηθεί να διεκδικήσει τη "νίκη" τη Δευτέρα μετά τον β' γύρο.

Αν λοιπόν το αντικυβερνητικό μέτωπο επικρατήσει, η Αριστερά θα δικαιωθεί, αλλά η ΝΔ δεν πρόκειται να καρπωθεί κανένα όφελος. Ούτως ή άλλως η εσωκομματική συγκυρία καθιστά το εκλογικό μέλλον της ζοφερό. Αν φυσικά το ΠαΣοΚ επικρατήσει, ούτε λόγος να γίνει. Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον η ερμηνεία του αποτελέσματος σε αυτήν την περίπτωση...

Για τον Αλαβάνο η επιλογή είναι εύκολη και εύλογη. Για τον Σαμαρά είναι άλλο ένα πολιτικό λάθος. Ας παραδειγματιστεί όμως από τον πρώην πρόεδρο της ΚΟ του ΣυΡιζΑ, τη δόξα και τις κωλοτούμπες του οποίου ζήλεψε. Και ο Τσίπρας κέρδισε τον Κουβέλη, αλλά σήμερα οι πρωτοβουλίες του δεύτερου είναι ελκυστικές για όλο το πολιτικό φάσμα, ενώ ο "νικητής" βλέπει τη συμμαχία της οποίας ηγείται να διαλύεται -με ευθύνη του.

Αυτό για όσους νομίζουν ότι το κομματικό brandname αρκεί για την επιτυχία.

Δεν υπάρχουν σχόλια: