17/9/10

Η τέχνη του παραλόγου

Το σουρεαλιστικό ανάγνωσμα έφερε τον τίτλο Hellenic Lobby και διανέμονταν δωρεάν, προφανώς με βάση κάποιο μητρώο μελών (ή φίλων), παρότι φερόταν ως "το πολιτικό περιοδικό με τους περισσότερους συνδρομητές". Εξώφυλλο; "Ο Μάκης Στεργίου προηγείται σε όλες τις δημοσκοπήσεις για τον δήμο Θεσσαλονίκης".

Ότι απευθυνόταν σε περιορισμένης πνευματικής ευθύνης αναγνώστες ήταν μάλλον δεδομένο, αλλά και η σαχλαμάρα έχει όρια. Εις τα ενδότερα μαθαίναμε ότι ο κ. Στεργίου χρημάτισε επί μακρόν πρόεδρος της μεγαλύτερης νομαρχιακής της ΝΔ στην Ελλάδα και ότι, αν το αντελήφθην σωστά, αποσύρθηκε υποχρεωτικά λόγω καταστατικής ρήτρας. Οι κομματικές περγαμηνές αναμφισβήτητες, αλλά και τα σαμαρικά γαλόνια λαμπερά και απαστράπτοντα. Πέρα από τον βίο και την πολιτεία του κ. Στεργίου, το έντυπο που σαγήνευσε το αναγνωστικό κοινό φιλοξενούσε και την ιστορία των αρχηγών της ΝΔ... ξεχνώντας τον Έβερτ (δικαίως, ίσως;), αλλά και αφιερώνοντας δυσανάλογα περισσότερο χώρο στα "σκάνδαλα" της διακυβέρνησης Μητσοτάκη από τα ίδια τα πεπραγμένα της. Και φυσικά την κλασική ωραιοποιημένη εκδοχή της ΠολΑν...

Τώρα πού το θυμήθηκα θα πει κανείς... Ο κ. Στεργίου κατέρχεται ως ανεξάρτητος υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης με τη στήριξη του κ. Καρατζαφέρη, ο οποίος φυσικά τον υποχρέωσε να τα μαζέψει από τη ΝΔ. Χαράμι το προεδριλίκι τόσα χρόνια.

Τέλος πάντων, αν ξεπεράσουμε την προσβλητική γελοιότητα του εξωφύλλου, μια κωλοτουμπίτσα ενός ακόμα αγνού ιδεολόγου δεν προκαλεί έκπληξη. Σε αντίθεση με την καμπάνια της Καθημερινής για τον αξιότιμο κ. Ευθυμιάδη...

Δεν τρέφω ψευδαισθήσεις ότι τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα υπηρετούν με αγνότητα την αλήθεια και την πληροφόρηση. Σίγουρα η επιχείρηση του κ. Αλαφούζου κάποιο λόγο θα είχε όταν φιλοξενούσε επί δύο μήνες φωτογραφίες του κ. Ευθυμιάδη στα άρθρα για τον δήμο Θεσσαλονίκης ή όταν του προσέφερε το βήμα του ΣΚΑΪ. Όχι απαραίτητα κάτι βρώμικο, μπορεί να ήταν φίλοι, συμμαθητές ή να είχε εκτιμήσει τα προσόντα του. Όμως είναι διαφορετικό αυτό και διαφορετικό να φέρεται ο κ. Ευθυμιάδης ως η κεφαλή μιας ευρύτατα υποστηριζόμενης κίνησης πολιτών που αγανάκτησε με τη διοίκηση του δήμου κ.λπ. κ.λπ.... Ειδικά όταν ο κ. Ευθυμιάδης ήταν πράγματι πολύ γνωστός -στον συγγενικό και επαγγελματικό του κύκλο. Διότι, ζώντας 20 χρόνια σε αυτή την πόλη και παρακολουθώντας από παιδί τα πολιτικά, εγώ δεν τον είχα ξανακούσει ποτέ.

Αυτό βέβαια ίσως είναι καλό για τον ίδιο, καθώς υπάρχουν άλλοι πασίγνωστοι από τα τηλεοπτικά τους καραγκιοζιλίκια και πασίγνωστα ανίκανοι. Εάν επρόκειτο για ένα έντυπο που εξέδιδε ο ίδιος ας έγραφε ό,τι ήθελε -ακόμα και ότι οι δημοσκοπήσεις τον φέρνουν μπροστά και από τον κ. Στεργίου, πράγμα σχεδόν ακατόρθωτο. Όταν όμως πρόκειται για ένα σοβαρό και έγκυρο φύλλο, όπως η Καθημερινή, κάτι βρωμάει -με όλον τον σεβασμό στον κ. Ευθυμιάδη και τις τεράστιες μάζες που εκπροσωπεί. Πάντως το ΠαΣοΚ τελικά δεν τσίμπησε...

Μήπως όμως έχουν δίκιο να μας περνάνε για ηλίθιους; Δεν ξέρω αν ο Ευθυμιάδης ή ο Στεργίου θα ήταν καλοί δήμαρχοι. Ξέρω ότι δε θα εκλεγούν, όπως ξέρω ότι καμία δημοσκόπηση δεν μπορεί να πήρε ποτέ στα σοβαρά τις υποψηφιότητές τους και ότι δεν εκπροσωπούν κανέναν εκτός του εαυτού και των φίλων τους. Αν όμως μπορεί να γράφονται τέτοιες αηδίες, είτε απευθύνονται σε φανατικό κομματικό κοινό, είτε σε "σοβαρούς" αναγνώστες, μάλλον η τέχνη του εφικτού (όρος εντελώς άστοχος κατά τη γνώμη μου) έχει αντικατασταθεί από την τέχνη του παραλόγου σε όλο το μεγαλείο του.

Δεν υπάρχουν σχόλια: