9/11/10

Ανόητα ερωτήματα, ανόητες απαντήσεις

Το μήνυμα της κάλπης είναι ένα: όταν στον λαό τίθενται ανόητα ερωτήματα, εκείνος δίνει με συνέπεια ακόμη πιο ανόητες απαντήσεις.

Για παράδειγμα, το δίλημμα "νίκη ΠαΣοΚ ή εκλογές" απαντήθηκε καθαρά. Το ΠαΣοΚ ηττήθηκε! Και λέω ότι ηττήθηκε διότι δεν μπορεί να θεωρηθεί νίκη το προβάδισμα με 2% αν ληφθούν υπ' όψιν οι ψήφοι υπέρ του κ. Τατούλη και η αυτοκτονική επιλογή της ΝΔ στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας. Σε κάθε περίπτωση, υπό την αυθαιρεσία της αναλογίας Βουλευτικών - Περιφερειακών εκλογών, το κυβερνόν κόμμα δε δικαιούται να υποστηρίζει ότι έλαβε το καθαρό μήνυμα που ζήτησε. Η κωλοτούμπα του Πρωθυπουργού ήταν πασιφανής ως και προκλητική, και έτσι αποφεύχθηκε η διάλυση της Βουλής που δεν είχε πουθενά να οδηγήσει.

Το ερώτημα που έθεσε ο κ. Σαμαράς, "ναι ή όχι στο Μνημόνιο", απαντήθηκε με ψήφο στο ΚΚΕ. Ο λαός γύρισε την πλάτη και στη ΝΔ, που πανηγυρίζει ενώ έπεσε πιο χαμηλά απ'τα χαμηλά της, και επιβράβευσε την κ. Παπαρήγα, μάλλον για τη συνέπειά της παρά για το... νεωτερικό πνεύμα και τον σύγχρονο λόγο της.

Σε τελική ανάλυση, κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν κέρδισε -και εδώ αρχίζει η γνωστή κουβέντα για την κατάρρευση του δικομματισμού και την αποχή με μηνύματα αποδοκιμασίας του πολιτικού συστήματος. Μόνο που κάθε συζήτηση για την αποχή είναι επίσης ανόητη όταν δε συνυπολογίζει το μειωμένο πολιτικό αποτέλεσμα των Αυτοδιοικητικών εκλογών (διότι, ναι, δεν εκλέγαμε κυβέρνηση, αλλά δημάρχους), και την υποχρέωση μετακίνησης των ετεροδημοτών (διότι δε δημιουργούνται εκλογικά τμήματα στον τόπο κατοικίας τους, όπως στις Βουλευτικές εκλογές). Μέσα σε όλα αυτά καλόν είναι τη γενικότερη αδιαφορία για την πολιτική να την αντιμετωπίζουμε απλά ως τέτοια, χωρίς να της αποδίδουμε τις διαστάσεις που αρέσκονται να αποδίδουν οι αναλυτές.

Ο πολίτης έχει την επιλογή να απέχει της ψηφοφορίας. Εκχωρεί έτσι την ψήφο του, διότι άλλοι αποφασίζουν και γι' αυτόν. Το πολιτικό νόημα αυτής της επιλογής ποικίλλει, αλλά δεν αποτελεί ούτε απειλή, ούτε σημείο παρακμής για το πολίτευμα. Μάλλον το αντίθετο, καθώς το μεγάλο ενδιαφέρον του παρελθόντος δεν είναι ταυτισμένο με πολιτισμένες εκλογικές διαδικασίες. Εν τέλει, η προαιρετική συμμετοχή στην ψηφοφορία συνηθίζεται σχεδόν σε όλον τον κόσμο και ίσως να αποτελεί αναπόφευκτη εξέλιξη σε συνθήκες δημοκρατικής ομαλότητας.

Ο σχολιασμός μας θα ήταν ατελής χωρίς ορισμένες παρατηρήσεις πιο συγκεκριμένες:

Ο Δημαράς θυμίζει το κόμμα του κ. Αβραμόπουλου, καθώς πολύ σάλιο ξοδεύτηκε άσκοπα επί τη βάσει δημοσκοπήσεων. Αυτοκτόνησε την τελευταία εβδομάδα.

Είναι σαφές ότι η επιλογή Κικίλια αποτελεί γκάφα ολκής, αλλά και απόδειξη της δύναμης των μεγάλων κομμάτων (ένας στους πέντε Αθηναίους ψήφισε έναν εμφανώς ανίκανο και ακατάλληλο άνθρωπο, μόνο και μόνο διότι τον επέβαλε το κόμμα). Γκάφα επίσης ήταν το κόντεμα Ψωμιάδη, καθώς οι όποιες ελπίδες για νίκη σε έναν γύρο εξανεμίστηκαν. Αυτοί οι δύο παράγοντες στέρησαν από τη ΝΔ τη νίκη στις εντυπώσεις, διότι στις μετεκλογικές αναλύσεις θα ερχόταν πρώτη σε ψήφους...

Το ΠαΣοΚ δεν πήγε καλά σε Πελοπόννησο και Ήπειρο, ενώ λογικά θα ανακάμψει στα Επτάνησα. Η ΝΔ αβάσιμα ήλπιζε σε άνετη νίκη στο Βόρειο Αιγαίο, αλλά πήγε ανέλπιστα καλά στην Ανατολική Μακεδονία & Θράκη.

Μεγάλος ηττημένος των Δημοτικών εκλογών ήταν ο κ. Κακλαμάνης. Ό,τι και να πει κανείς η επίδοσή του ήταν χαμηλή -παρότι οι Αθηναίοι δε θα προτιμήσουν (απ' ό,τι φαίνεται) την ανατρεπτική επιλογή του κ. Καμίνη.

Ο Μπουτάρης έβγαλε τα μάτια του με την ανόητη συμπεριφορά του και τη σύγκρουση με τον Δεσπότη. Φρόνιμο είναι να γνωρίζουμε το κοινό στο οποίο απευθυνόμαστε άλλη φορά...

Ο Μίχας απλά πάτωσε στον Πειραιά (συγγνώμη για την έκφραση, αλλά αρμόζει τέλεια), παρότι τοπικές έριδες θα τον οδηγήσουν μάλλον στο Δημαρχείο.

Τέλος, αν προκύπτει ένα μήνυμα για το υπό ίδρυση κόμμα της κ. Μπακογιάννη, αυτό είναι ότι το κατώφλι του 3% το έχει στο τσεπάκι της. Ήδη ο κ. Γιαννουλάκης μάζεψε το 2% μόνο στην Κρήτη...

Δεν υπάρχουν σχόλια: