11/2/11

Ένας πολιτικάντης ακόμα

Ο Σαμαράς ματατράπηκε σήμερα σε κακέκτυπο του Τσίπρα και της Παπαρήγα, επιτιθέμενος στην Κυβέρνηση για την απαγόρευση της συνάθροισης αγροτών στους... δρόμους των Σερρών. Με ρητορική που απάδει προκλητικά της ιδεολογίας του κόμματος και αναφορές στη χούντα (!) ο πρόεδρος της ΝΔ απέδειξε ότι είναι απλά ένας ακόμα πολιτικάντης που αδυνατεί να αντισταθεί στον πειρασμό του λαϊκισμού. Ευτυχώς δηλαδή που ανήκει και στη "λαϊκή Δεξιά".

Η εικόνα των περιπολικών να διευκολύνουν την άνοδο των τρακτέρ στον Προμαχώνα, πέρυσι τον Ιανουάριο, αφού τα όργανα της τάξης απλά ρύθμιζαν την κυκλοφορία των υπολοίπων οχημάτων, ήταν μία πρόκληση. Τότε ο Σαμαράς κατέκρινε την Κυβέρνηση για τους χειρισμούς που εξέθεταν τη χώρα...

Πολλές φορές έχουμε μιλήσει σκληρά για την πολιτική απροθυμία εφαρμογής των νόμων λόγω του διάχυτου ψευτοαριστερισμού που πλήττει ΜΜΕ και κοινωνία. Να λοιπόν που, για μια φορά, οι νόμοι εφαρμόζονται. Η απόφαση του αστυνομικού διοικητή Σερρών, εκτός από απολύτως λογική και αυτονόητη, είναι πέρα για πέρα νόμιμη.

Κανένας μας δεν ονειρεύεται ένα αστυνομοκρατούμενο κράτος. Ωστόσο, μία δημοκρατική Αστυνομία, αποστολή της οποίας είναι η εφαρμογή του νόμου και της τάξης, είναι απολύτως απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος.

Όταν ο Σαμαράς κορόιδευε τον κόσμο της ΝΔ και υποσχόταν επιστροφή στην κομματική ιδεολογία γράφαμε ότι η ιδεολογία δεν υπηρετείται στα λόγια, αλλά δικαιώνεται στην πράξη. Αν σήμερα ο αρχηγός της Αντιπολίτευσης νομίζει ότι το κοινό στο οποίο απευθύνεται ευφραίνεται ακούγοντας συριζικές βλακείες περί χουντικών αποφάσεων μάλλον κάπου έχει μπερδευτεί. Όχι μόνο διότι η στάση του δεν ταιριάζει ιδεολογικά, αλλά κυρίως διότι δεν ταιριάζει... λογικά, μια που κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί να κλείνουν οι δρόμοι, όσα δίκια ή άδικα κι αν νομίζουν ότι έχουν οι αγρότες. Ακόμα και οι γαλάζιοι αγροτοσυνδικαλιστές, τα αυτιά των οποίων ο Σαμαράς αισθάνεται την ανάγκη να χαϊδέψει.

1 σχόλιο:

Αυτοκινήτου Ιστορίες είπε...

Δυστυχώς η λογική της αντιπολίτευσης για την αντιπολίτευση έχει κρατήσει τη χώρα αγκυλωμένη στην ηλιθιότητα.
Και είναι τόσο παγιωμένη αυτή η λογική (?) των κομμάτων που τυχόν συμφωνία δύο ή περισσοτέρων παρατάξεων επί ενός θέματος γεννά (βάσιμες) υποψίες για κοινά συμφέροντα...