12/5/11

Να αφήσουμε στην άκρη τα τσιτάτα

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έχουν πυροδοτήσει και πάλι τη συζήτηση για την κοινωνική βία, την καταστολή και εν γένει το επίπεδο της δημοκρατίας και των ελευθεριών που απολαμβάνουμε στην Ελλάδα.

Δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε, ξεκινώντας από το τελευταίο, ότι η δημοκρατία θίγεται και οι ελευθερίες περιορίζονται αποκλειστικά και μόνο στις περιπτώσεις αστυνομικής βίας. Προσοχή, βίας και όχι απαραίτητα αυθαιρεσίας. Η επισήμανση αυτή είναι ιδιαίτερα κρίσιμη.

Στο πλαίσιο της επιβολής της τάξης και της υπεράσπισης της ασφάλειας της χώρας το κράτος (η "Αρχή") έχει δημιουργήσει όργανα που, μεταξύ των άλλων, έχουν και το δικαίωμα και την υποχρέωση να ασκήσουν βία. Ο στρατός, για παράδειγμα, έχει τη βία ως σχεδόν αποκλειστική αποστολή του. Οι αστυνομικοί, αντίστοιχα, δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι που υπογράφουν κλήσεις και εκδίδουν διαβατήρια. Ξέρουν ότι, έστω ως έσχατο μέσο, πρέπει να επιβληθούν και διά της βίας.

Όσο και αν αυτό ερεθίζει τα αριστερίστικα αντνακλαστικά μας, η βία που ασκούν τα "όργανα καταστολής" είναι απείρως προτιμότερη από τη βία των απανταχού επαναστατών, διότι υποτίθεται ότι είναι ελεγχόμενη, στοχευμένη και υπηρετεί το γενικότερο καλό... Ο αστυνομικός δεν αρχίζει να κοπανάει με τα γκλομπ αθώους περαστικούς, δεν κατεβάζει αδιακρίτως τις τζαμαρίες των μαγαζιών, ούτε ρίχνει δακρυγόνα μέσα στα σπίτια μας. Στο μακάβριο ζύγι, τα θύματα των "επαναστατών" είναι πάντα περισσότερα.

(Το θεωρώ περιττό διότι δε νομίζω ότι απευθύνομαι σε ηλίθιους, αλλά για μία ακόμη φορά θα επισημάνω ότι οι ακρότητες είναι πάντα καταδικαστέες. Ούτε η παρουσία σε μία διαδήλωση είναι λόγος να φας ξύλο ή δακρυγόνα, ούτε όλοι οι αστυνομικοί είναι αθώες περιστερές. Κάποιοι πράγματι βγάζουν διαφόρων ειδών κόμπλεξ και απολαμβάνουν την εξουσία που τους έχει δοθεί. Δε γνωρίζω τι συνέβη στα επεισόδια, δεν υπονοώ ότι ο τραυματίας πήγαινε γυρεύοντας και οι κακοπροαίρετοι ας μη συνεχίσουν την ανάγνωση.)

Τις τελευταίες ώρες το διαδίκτυο έχει κατακλυσθεί από τη γνωστή μπαρουφολογία. Οι ΜΑΤατζήδες δεν είναι εξ αρχής βρώμικοι, αλλά αποδέχονται τη βρώμικη δουλειά, έστω και για βιοποριστικούς λόγους, λένε κάποιοι, άρα είναι ένοχοι. Βία στη βία επαναλαμβάνουν κάποιοι άλλοι, και καλούν στον νέο Δεκέμβρη. Στην εντατική τραυματίας, κραυγάζει έτερος στο twitter. Συγκίνηση, οργή, αγανάκτηση.

Ας με συγχωρήσουν οι διάφοροι, αλλά τον πλούτο των συναισθημάτων τους δεν τον δείχνουν όταν χτυπώνται αστυνομικοί. Τον Σκυλογιάννη, τον Ευαγγελινέλη δε θα τους θυμόμαστε, αλλά για τον "μικρό Αλέξη" θα κλαίμε πάντα. Και αυτοί παιδιά ήτανε. Τον Διαμαντή Ματζούνη, θύμα άλλου τύπου βίας που χαροπάλευε επί εβδομάδες στο νοσοκομείο, επίσης μάλλον ελάχιστοι γνωρίζουν. Και δε συνεχίζω, γιατί δεν έχει νόημα.

Όταν οι αστυνομικοί δέρνουν, αυθαιρετούν. Όταν δέρνονται είναι ανίκανοι και κακά εξοπλισμένοι. Πάντα αυτοί φταίνε.

Κι όμως, αυτοί φταίνε.

Μία αστυνομία διαλυμένη, με προσωπικό χαμηλού επιπέδου, απαίδευτο και ανεκπαίδευτο, όπου μαζεύονται όλοι οι αποτυχημένοι της ζωής ή όσοι ψάχνουν έναν εξασφαλισμένο μισθό, δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά της. Κάποιοι φοβούνται και κρύβονται, κάποιοι άλλοι εκτονώνται στα κεφάλια των διαδηλωτών.

Αν θέλουμε καλύτερη δημοκρατία πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τα τσιτάτα. Όσοι υπονομεύουν τις ελευθερίες διά της βίας που ποικιλοτρόπως ασκούν στο όνομα μιας "επανάστασης", μόνο με βία αντιμετωπίζονται. Στην τρικυμία εν κρανίω συγχέουν όλων των ειδών τα ανελεύθερα καθεστώτα με το πολίτευμα της χώρας. Ακόμα και αν κάποιοι καταπιέζονται ή έτσι αισθάνονται, είναι προφανές ότι η πλειοψηφία των πολιτών είναι φιλήσυχοι βιοπαλαιστές που δεν αγωνίζονται για καμία επανάσταση. Όχι γιατί έχουν βρει την Καπούη τους, αλλά ίσως γιατί έζησαν και τα πραγματικά καταπιεστικά καθεστώτα και είναι σε θέση να εκτιμήσουν τις συνθήκες ευημερίας που επικρατούν στην Ελλάδα.

Αντί αφηρημένα, λοιπόν, να καταδικάζουμε τέτοια περιστατικά, καλόν είναι να αντιληφθούμε ότι οι μηχανισμοί επιβολής της τάξης είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτεύματος. Αρκεί να λειτουργεί όπως πρέπει. Και αυτή είναι η απαίτηση της κοινωνίας.

Όσοι διαφωνούν, ας ρωτήσουν όλους τους κατοίκους των Αθηνών που ρέπουν τελευταία προς τη Χρυσή Αυγή και τις άλλες οργανώσεις που αυτοβούλως έρχονται να υποκαταστήσουν το κράτος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: