14/5/11

Καμπούλ

Όταν η παιδεία παραπαίει, ανθεί η παραπαιδεία των ιδιαίτερων και των δαπανηρών φροντιστηριών. Όταν η υγεία παραπαίει, ξεπηδάει το φακελάκι και οι ιδιωτικές κλινικές. Όταν στον στρατό κυριαρχεί η ρεμούλα της μίζας και ο (κάθε) Άκης, οι καλοί μας γείτονες μάς παίρνουν στο ψιλό, είτε με τους ανδριάντες του Μεγαλέξανδρου, είτε με την Τσαμουριά, είτε με τις αβλαβείς διελεύσεις στο Σούνιο. Όταν, τέλος, η αστυνομία είναι διαλυμένη, γίνονται όσα γίνονται τις τελευταίες ημέρες στην Αθήνα.

Εκεί που το κράτος απουσιάζει εμφανίζονται διάφοροι πρόθυμοι να το υποκαταστήσουν, είτε πρόκειται για λεβέντες συριζίτες με την ποικιλοεθνή παρέα τους, είτε για κοντοκουρεμένους χρυασαυγίτες, friends and supporters. Σήμερα άραγε η πρωτεύουσα δε θυμίζει Καμπούλ, κύριε Παπουτσή;

Τα γράφουμε εδώ και χρόνια, και προφανώς δεν είμαστε οι μόνοι. Η κοινωνία μας αδυνατεί να ξεχωρίσει την αστυνομική αυθαιρεσία από την έννομη τάξη και τα καταπιεστικά καθεστώτα από τη δημοκρατία, στο πλαίσιο της οποίας, ναι, δε γίνεται πάντα το δικό μας.

Η εικόνα των αστυνομικών να χτυπούν με μανία τον διαδηλωτή αναμφίβολα αποτελεί περιστατικό αυθαιρεσίας και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με κανέναν τρόπο. Αν όμως εξαιρέσουμε την περίπτωση ψυχασθένειας, γιατί έβγαλαν τόση μανία πάνω στο κεφάλι ενός ανθρώπου;

Στη θέση των αστυνομικών αρνούμαστε όλοι μας να μπούμε. Το γράφαμε και πρόσφατα: Με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα κάποιοι θα κρύβονται και κάποιοι θα εκτονώνουν τα κόμπλεξ τους. Μοιραία αδυνατούν να κάνουν τη δουλειά τους. Από την άλλη θα ήθελα οι διοργανωτές όλων αυτών των διαδηλώσεων να εξηγήσουν τη σκοπιμότητά τους, τα αποτελέσματα που φέρνουν και, τελικά, την αδυναμία περιφρούρησης, καθώς καθημερινά διεξάγονται οδομαχίες, απολύτως ασυνήθεις για οποιοδήποτε κράτος σε περίοδο ειρήνης.

Συγχαίρουμε τον κύριο Παπουτσή για την αυστηρότητα που θα επιδείξει. Ελπίζουμε να αποφασίσει κάποια στιγμή να επιτρέψει και στα όργανα της τάξεως να απαλλαγούν από τη σκλαβιά του ψευτοπροοδευτισμού και να κάνουν τη δουλειά τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια: