17/6/11

Όπου ακούς πολλά κεράσια...

Δεν μπορεί κανείς να πάρει στα σοβαρά μια κυβέρνηση που αναμένεται δύο ημέρες, μέσα από διαγγέλματα, οικουμενικές, καταγγελίες υπονόμευσης και φήμες παραίτησης του Πρωθυπουργού, όταν αποτελείται από τα ίδια πρόσωπα σε άλλες θέσεις, πολιτικάντες παλαιάς κοπής που βαφτίζονται "έμπειρα" στελέχη, και με "καινοτομίες" που στην ουσία καταργούν τις επιλογές του κ. Παπανδρέου στον προηγούμενο ανασχηματισμό (π.χ. το υπουργείο Ναυτιλίας και η θέση του κ. Χυτήρη).

Το λαϊκό αίσθημα εκτονώθηκε με την απομάκρυνση του κ. Παπακωνσταντίνου, τον οποίο δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίζουμε με συμπάθεια. Σήκωσε τον σταυρό του τίμια, έκανε ό,τι μπορούσε, ίσως όχι όσα έπρεπε, αλλά σίγουρα δεν άσκησε προσωπική πολιτική ώστε να δικαιολογηθεί το εναντίον του μένος.

Για τον ίδιο λόγο δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε η τοποθέτηση του κ. Βενιζέλου. Η οικονομική πολιτική θα συνεχίσει να επιβάλλεται άνωθεν, ίσως ωραιοποιηθεί το πλασάρισμα. Αν μη τι άλλο σε αυτό ειδικεύεται ο πληθωρικός πολιτικός.

Πάντως η δημιουργικότητα του Πρωθυπουργού δεν εξαντλείται ποτέ. Προστασία του πολίτη, διά βίου μάθηση, διοικητική μεταρρύθμιση (αλήθεια η διατροφή και άθληση πού έχει χαθεί τόσους μήνες;). Αν υπάρχει άλλη χώρα του κόσμου με τόσους ανόητους συμβολισμούς στις σφραγίδες των υπουργείων της θα ήθελα να το ξέρω. Όπως και γιατί ο κ. Παπανδρέου εν έτει 2011 τρέμει τους όρους εθνική παιδεία, δημόσια διοίκηση και δημόσια ασφάλεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: