9/6/11

Dislike

Οι πλατείες βουλιάζουν από τα πλήθη των αγανακτισμένων. Το πολίτευμα έχει καταρρεύσει. Θεσμοί και πρόσωπα σκαιά αποδοκιμάζονται. Η επανάσταση αρχίζει...

Ας αφήσουμε στην άκρη το επαναστατικό πνεύμα για δύο λεπτά και ας προβληματιστούμε επί πραγματικής βάσης.

Κατ' αρχήν, οι παραλληλισμοί της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα με την κατοχή και τη χούντα είναι βλακώδεις. Οι Γερμανοί το '40 δε μας δάνειζαν χρήματα για να καταβάλλονται μισθοί και συντάξεις, το αντίθετο, διά της βίας εξαίρεσαν κάθε πλουτοπαραγωγό δύναμη από τη χώρα που βύθισαν στην πείνα. Κυριολεκτικά. Διότι το να μιλάμε σήμερα για πείνα, για το μεγαλύτερο τουλάχιστον μέρος του πληθυσμού, αποτελεί προσβολή για τους παπούδες μας, οι οποίοι είχαν βιώσει συνθήκες κυριολεκτικά ασύμβατες με τη ζωή.

Όσο για το έλλειμμα δημοκρατίας, ας σκεφτούμε πού οδηγούσαν αντίστοιχες ταραχές πριν 40 χρόνια. Σήμερα το ενδεχόμενο κάλυψης από τον στρατό του κενού της πολιτικής ηγεσίας, για να το θέσω κομψά, φαντάζει εξίσου ηλίθιο με όσους νομίζουν ότι η κυβέρνηση είναι δικτατορική. Η Ελλάδα είναι μία χώρα πολύ πιο δημοκρατική από όσο υποστηρίζουν. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και οι παραλληλισμοί με την "πλατεία Ταχρίρ" πάλι ανόητοι είναι. Για να μην αναφερθούμε στη δημοκρατικότητα των καθεστώτων που γέννησε η πρόσφατη επανάσταση (;) στις αραβικές χώρες.

Στη χώρα μας δεν επιδιώκουμε να αποτινάξουμε τον ζυγό μιας τυραννίας. Δεν ξέρω τι επιδιώκουμε, με δεδομένο ότι τους ίδιους αποτυχημένους πολιτικούς επιλέγουμε επί δεκαετίες, ενώ σε όσους μας μίλησαν με σκληρότητα για την ανάγκη λήψης μέτρων εξυγίανσης έγκαιρα κολλήσαμε τη ρετσινιά του Δρακουμέλ, του γκαντέμη, του αμερικανοθρεμμένου, του νεοφιλελεύθερου και δεν ξέρω τι άλλο. Ακόμα και σήμερα πολιτικοί-καρικατούρες, όπως ο Λοβέρδος και η Αννούλα, πλασάρονται ως μελλοντικοί ηγέτες, ενώ γραφικά κατάλοιπα του παρελθόντος που πρέπει να ξεχάσουμε, όπως ο Σαμαράς και η Βασούλα, ανάγονται σε αντιστασιακούς του μνημονίου.

Η κατάσταση δεν είναι τόσο έκρυθμη όσο μας παρουσιάζουν. Αυτό που θέλησαν να μας πείσουν ότι ήταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση της μεταπολίτευσης μοιάζει με συνάθροιση γονέων σε σχολική εορτή συγκριτικά με τις πολιτικές συγκεντρώσεις του Καραμανλή, του Ανδρέα και του Μητσοτάκη. Όποιος αμφιβάλλει δεν έχει παρά να αναζητήσει σχετικά βίντεο στο YouTube. Ίσως καταλάβει και γιατί η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε. Οι πλατείες δε γέμισαν αίφνης σήμερα. Όσοι κάποτε τις κατέκλυαν με τα πλαστικά σημαιάκια και τον "παλμό" τους ανάμεσα μας παραμένουν. Και οι υπόλοιποι αντικαταστάθηκαν επαρκέστατα.

Το σύστημα που αποδοκιμάζουμε χρησιμοποιήσαμε όποτε μας βόλευε, τους ανθρώπους που μουτζώνουμε πιστέψαμε, ψηφίσαμε και χειροκροτήσαμε. Ή θα αποδεχτούμε ότι η ευημερία μας μοιραία θα περιορισθεί για ένα διάστημα, διότι υπήρξε νόθη, ή θα συνεχίσουμε να μιλάμε για κατοχή. Αρκεί η "ανατροπή" που επιδιώκουμε να μην φέρει πραγματικές συνθήκες πείνας και εξαθλίωσης στη χώρα.

Δεν αμφιβάλλω ότι όσα γράφω δε θα τύχουν ευρείας αποδοχής, δε θα αναπαραχθούν από blog σε blog, δε θα μαζέψουν likes και σχόλια παρά αδιαφορία και αποδοκιμασία.

Δε θα είναι η πρώτη φορά. Κάποτε υποστηρίζα ότι οι ανοικτές διαδικασίες αποτελούν πρόσχημα. Σήμερα οι ίδιοι που με έκραζαν αποκαλούν τον εμπνευστή του OpenGov δικτάτορα. Κάποτε αμφισβητούσα τις ικανότητες του Τσίπρα. Η εξέλιξη αυτού του μεγάλου πολιτικού ανδρός είναι γνωστή. Κάποτε χλεύαζα όσους ανήγαγαν τα social media σε σύγχρονες εκκλησίες του δήμου. Η χώρα κατέρρεε και οι μεγαλόσχημοι μπλογκογράφοι καλούσαν σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για τους κορμοράνους και σβήναν τα φώτα για να σώσουν το περιβάλλον. Σήμερα μέσω facebook θα γκρεμίσουν τη "χούντα". Μακάρι, όμως, να μη δικαιωθώ τώρα, και οι πλατείες να καταπιούν τους εχθρούς μας.

Μόνο που κακός σε αυτήν την ιστορία δεν υπάρχει. Γι' αυτό και δεν μπορούμε να τον νικήσουμε. Και ακόμα χειρότερα. Ο εχθρός μας είμαστε εμείς οι ίδιοι. Διότι αυτό που πολεμάμε είναι δημιούργημά μας και εικόνα μας.

Πρώτα, λοιπόν, ας αγανακτήσουμε με τον εαυτό μας, ας επαναστατήσουμε εναντίον του, ας τον ανατρέψουμε. Η συνέχεια δε θα χρειαστεί προσπάθεια. Θα έρθει μόνη της.

Δεν υπάρχουν σχόλια: