3/9/11

Μία απόφαση δύσκολη...

Κάθε πολίτης φέρει ένα ιδεολογικό και αξιακό δυναμικό που τον χαρακτηρίζει σε ολόκληρη τη ζωή του. Εάν είναι στοιχειωδώς αξιοπρεπής δεν επιτρέπει στον εαυτό του να το καταργήσει ολοκληρωτικά. Εάν, όμως, δεν είναι στενόμυαλος και φανατικός το αναθεωρεί, ώστε να προσαρμόζεται στις κοινωνικές συνθήκες της εποχής του.

Έρχονται στιγμές που καθένας μας βρίσκεται ενώπιον διλημμάτων. Υπό συνθήκες απρόβλεπτες και έκτακτες καλούμαστε να απαντήσουμε επιλέγοντας ανάμεσα στο ατομικό και το συλλογικό συμφέρον, ανάμεσα στις ιδεοληψίες μας και τη λογική. Σήμερα επικρατούν ακριβώς τέτοιες συνθήκες.

Η κατάρρευση της χώρας μας συνέθεσε σκηνικό αποσύνθεσης του τρόπου ζωής που είχαμε συνηθίσει. Η ευμάρεια, η ψευδαίσθηση μεγαλείου, η πολυτέλεια ίσως, χάθηκαν μέσα σε λίγες εβδομάδες. Πολλοί από εμάς είδαν τα μέτρα μιας κυβέρνησης που εξελέγη υποσχόμενη παροχές να απειλούν την ίδια την επιβίωσή τους. Η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγική όσο περιγράφεται από τα ΜΜΕ, αλλά δίπλα μας πράγματι υπάρχει περισσότερη εξαθλίωση συγκριτικά με τα προηγούμενα χρόνια.

Το 2009 ο ελληνικός λαός ετέθη ενώπιον του διλήμματος λεφτά υπάρχουν ή δεν υπάρχουν. Έδωσε τη λάθος απάντηση. Έχουμε τονίσει ότι το κολάσιμο στην απάτη του ΠαΣοΚ δεν είναι τόσο το γεγονός ότι προχώρησε σε περιοριστικά μέτρα σε αντίθεση με τις προεκλογικές υποσχέσεις, αλλά ότι αγνόησε τη σοβαρότητα της κατάστασης προεκλογικά. Κάτι που ξεκινάει από τον ίδιο τον λαό, που ποτέ δε θα φήφιζε όσους επαγγέλονταν μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις.

Το σημερινό δίλημμα είναι ακριβώς ίδιο, με αντιστροφή των χρωμάτων. Το ΠαΣοΚ υπεραμύνεται του μνημονίου ως της μόνης σωτηρίας ενώπιον της ολοκληρωτικής καταστροφής. Η ΝΔ μιλά για λάθος μίγμα πολιτικής και ανάγκη λήψης αναπτυξιακών μέτρων.

Στην πολιτική η θεωρητικολογία είναι θαυμάσια, αλλά η ουσία είναι στη λήψη αποφάσεων. Η ΝΔ επί 5 χρόνια δεν πήρε αποφάσεις. Συζητούσαμε, διαβουλευόμασταν, αλλά το έργο Καραμανλή χαρακτηρίστηκε από την κόκκινη γραμμή στα Σκόπια, τη βελτίωση των σχέσεων με τη Μόσχα (που είναι βολικό να υποστηρίζουμε ότι διέλυσε το ΠαΣοΚ, αλλά και επί ΝΔ δεν υπήρξαν ιδιαίτερα οφέλη για την Ελλάδα), άντε και την πώληση της Ολυμπιακής.

Τον Παπανδρέου δεν τον εκτιμώ, πιστεύω ότι δε διαθέτει κανένα πολιτικό χάρισμα, ότι περιστοιχίζεται από ανίκανους, αμφιβάλλω ακόμα για τις πνευματικές του ικανότητες. Όμως την κρίσιμη στιγμή έδρασε. Η Ελλάδα επιβιώνει χάρη σε δανειακές συμβάσεις που είναι από τις μεγαλύτερες στην ιστορία και φυσικά οφείλει να τηρήσει τους όρους των δανειστών της. Οι τσάμπα μαγκιές όσων μιλάνε για εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν περνάνε πια. Η κυβέρνηση νομοθετεί: καταργεί δήμους αγνοώντας πολλά τοπικά συμφέροντα, καταργεί ζημιογόνους οργανισμούς, εισηγείται μέτρα.

Ναι, όλα γίνονται καθ' υπόδειξη της τρόικα. Ναι, πλήττονται τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Ναι, πρόκειται για αποφάσεις ανάλγητες και αντιλαϊκές. Το ερώτημα είναι αν γινόταν αλλιώς. Διότι, αν και κανείς δεν αρνείται τα παιδαριώδη λάθη του ΠαΣοΚ, η πικρή πραγματικότητα είναι πως δεν υπήρχε αξιόπιστη εναλλακτική. Δεν αρκεί να μιλάμε για τους άχρηστους και ανόητους που μας κυβερνάνε. Αν οι επόμενοι θα είναι ο Σαμαράς, ο Φαήλος και ο Μυταράκης, γιατί να ξαναπεράσουμε την τραγωδία από την αρχή;

Συγκεκριμένα, δύο πρόσφατες αποφάσεις μου αρκούν:

Η πρώτη είναι η κατάργηση του ασύλου. Θυμηθείτε τι γινόταν επί Γιαννάκου για έναν νόμο πολύ πιο δειλό και άτολμο. Η Διαμαντοπούλου (αντιπαθέστατο τέκνο του κομματικού σωλήνα, νομάρχης στα 25, άπειρη παιδούλα) τόλμησε. Και ο Σαμαράς που παριστάνει τον δεξιό, έμεινε για πολλοστή φορά πίσω από το ίδιο το εκλογικό κοινό του: αγνοώντας τι σημαίνει για κάθε "δεξιό" το άσυλο, ξεκίνησε να καταψηφίσει το νομοσχέδιο! Τι συνεπής και αξιοπρεπής πολιτικός!

Η δεύτερη, η κατάργηση της ΕΤ-1. Ένας κάποιος Μόσιαλος, που η ΝΔ βλάκα ανεβάζει ηλίθιο κατεβάζει, μέσα σε 15 μέρες αποφάσισε το κλείσιμο του κρατικού καναλιού που δεν έβλεπε κανένας. Αλήθεια όλοι αυτοί που πόνεσαν την ΕΤ-1 πόσα προγράμματά της παρακολουθούσαν; Όσοι ζητάνε μείωση της χρηματοδότησης της ΕΡΤ επειδή κλείνει το Σπορ+, τι παραπάνω είχαν πληρώσει όταν ξεκίνησε να εκπέμπει το ψηφιακό μπουκέτο και γιατί χαίρονται να πετάνε τα λεφτά τους;

Μέσα σε όλους αυτούς οι περισσότεροι είναι πράγματι σκάρτοι. Ο γελοίος Λοβέρδος πηγαινοφέρνει τις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων επί μήνες. Τελικά, αντί για συγχωνεύσεις, αποφάσισε απλό περιορισμό των διοικητών. Μικρός και άβουλος, αντί να συντάξει εκ νέου τον υγειονομικό χάρτη της χώρας, χρονοτριβεί. Ο Καστανίδης εξαιρεί ΚΑΠΗ από τις συγχωνεύσεις, ο υπουργός Οικονομικών αναιρεί τις υπογραφές του με συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, ο Ρέππας παζαρεύει με τους ταξιτζήδες.

Όμως, σωστές ή λάθος, η κυβέρνηση αυτή τολμά να πάρει αποφάσεις. Αποφάσεις που η ΝΔ υπό πολύ πιο ευνοϊκές συνθήκες ούτε καν διανοήθηκε.

Σήμερα το ΠαΣοΚ έχει έναν μόνο αντίπαλο: τον εαυτό του. Αν πολιτικάντηδες τύπου Ρέππα, Καστανίδη, Λοβέρδου κλπ δεν πάνε σπίτια τους μαζί με τους υπόλοιπους συνδικαλιστάδες και πρασινοφρουρούς είμαστε καταδικασμένοι. Όμως, στον αντίποδα, η ΝΔ έρχεται με χειρότερους.

Το δίλημμα σήμερα είναι αν η προσωπική ζημία από τον περιορισμό των αποδοχών μας και την αύξηση των φόρων βαρύνει περισσότερο από το εθνικό συμφέρον στο ατομικό μας ζύγι. Ούτως ή άλλως κανένας δεν πρόκειται να μας επιστρέψει λεφτά. Το μόνο που μένει είναι να πιέσουμε ώστε οι δικές μας θυσίες να μην πάνε πάλι στον βρόντο.

Μπροστά στην κάλπη ο καθένας πρέπει να πάρει τις αποφάσεις του. Για μένα η απόφαση είναι δύσκολη, αλλά την έχω ήδη πάρει. Ανατριχιάζω που το γράφω, δεν το κρύβω, αλλά δεν μπορώ να μην ψηφίσω ΠαΣοΚ. Εγώ δεν άλλαξα, δεν απαρνούμαι το συντηρητικό ιδεολογικό δυναμικό για το οποίο μίλησα στην αρχή. Άλλαξε, όμως, το ΠαΣοΚ, άλλαξε και η ΝΔ.

Το μεν πρώτο παριστάνει το σοσιαλιστικό κίνημα αλλά τολμά να λάβει νεοφιλελεύθερες, "δεξιές" αποφάσεις, ενώ η ΝΔ παριστάνει τη δεξιά, αλλά ταυτίζεται με την ελεεινή αντιπολίτευση του "όχι σε όλα" που μόνο στο ΚΚΕ ταιριάζει. Δεν μπορώ να μη στηρίξω μια κυβέρνηση που κινείται στην κατεύθυνση όσων ζητώ επί χρόνια για να κυνηγήσω τη χίμαιρα ενός αποτυχημένου πολιτικάντη που πάλι θέλει να μοιράσει λεφτά.

Αυτή είναι μία απόφαση δύσκολη. Αλλά για κάθε πολίτη που νοιάζεται για το καλό της χώρας του και δεν πονάει καμία κομματική "φανέλα" είναι η μόνη έντιμη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: