1/11/11

Μονόδρομος, αλλά όχι λύση

Η απόφαση του Πρωθυπουργού για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ενδεχομένως να αντίκειται στο Σύνταγμα (όπως πολλοί συνταγματολόγοι ερμηνεύουν), αλλά σίγουρα αντίκειται στη λογική. Στη Δημοκρατία ο λαός είναι η πηγή των εξουσιών που ασκούνται υπέρ αυτού και του Έθνους, αλλά όλοι λίγο - πολύ έχουμε αντιληφθεί ότι η συχνότητα προσφυγής σε (όποιας μορφής) λαϊκή ετυμηγορία είναι αντιστρόφως ανάλογη της ποιότητας του πολιτεύματος. Τα χρηματιστήρια δεν κατέρρευσαν, όμως, διότι ήταν παράλογη η απαίτηση μία πολύπλοκη συμφωνία δανεισμού να αξιολογηθεί από τον λαό, αλλά διότι έχει προεξοφληθεί το απορριπτικό αποτέλεσμα και, άρα, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει.

Σε παραλογισμό, λοιπόν, ο κυρίαρχος λαός συναγωνίζεται την κυβέρνηση (που αποτελεί άλλωστε εικόνα του). Πριν ακούσουμε το ερώτημα του δημοψηφίσματος το απορρίψαμε, παρότι αυτό θα οδηγήσει σε χρεοκοπία, η οποία τείνει να εξελιχθεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία, κρίνοντας και από τις διεθνείς αντιδράσεις.

Οι εκλογές, μετά και τους τελευταίους άστοχους χειρισμούς του Πρωθυπουργού, αποτελούν μονόδρομο. Όχι διότι παρατηρείται δυσαρμονία λαού και κοινοβουλευτικής σύνθεσης, κάτι που ισχύει σε κάθε κράτος με ενισχυμένο αναλογικό ή πλειοψηφικό σύστημα (όπου η κυβέρνηση εξασφαλίζει αυτοδυναμία εδρών χωρίς το 50% των ψήφων). Άλλωστε, το Σύνταγμα προβλέπει τετραετή θητεία της Βουλής, ανεξάρτητα και από τον αριθμό των κυβερνήσεων που θα σχηματισθούν, αλλά και από τις συνθήκες που επικρατούν στη χώρα. Οι λόγοι είναι καθαρά πολιτικοί και άρα κρισιμότεροι.

Το ΠαΣοΚ δεν μπορεί πλέον να κυβερνήσει, για την ακρίβεια χρειάζεται και άμεση αλλαγή ηγεσίας για να επιβιώσει μετά τη διαφαινόμενη ήττα. Ούτε μία κυβέρνηση ευρείας συνεργασίας μπορεί να επιβιώσει χωρίς τη λαϊκή εκτόνωση διά των εκλογών.

Μονόδρομος, λοιπόν, αλλά όχι λύση. Διότι σε αυτές τις εκλογές θα επικρατήσει ο ποικιλόχρους λαϊκισμός, τόσο με την πιθανή νίκη του Σαμαρά, όσο και με την ενίσχυση του ΚΚΕ και του ΣυΡιζΑ, ενώ η ανάδειξη ισχυρής κυβέρνησης αποκλείεται. Μέσω όμως αυτού του αδιεξόδου η πίεση πια θα είναι αφόρητη για τη συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας, το πλεονέκτημα της οποίας δε θα είναι τόσο η διακομματική συνεργασία όσο η εξαφάνιση της επικίνδυνων αντιπολιτευτικών τακτικών που ακολουθεί ο Σαμαράς, που ακολούθησε ο Παπανδρέου και που σίγουρα θα ακολουθήσει ο διάδοχός του.

Δεν υπάρχουν σχόλια: