9/11/11

Ο λόγος του, συμβόλαιο

Ολοκληρώθηκε και το τέταρτο 24ωρο που η χώρα δεν έχει Κυβέρνηση και Πρωθυπουργό. Θα έλεγε βέβαια κανείς ότι η χώρα έχει κλείσει 24... χρόνια χωρίς να κυβερνάται, αλλά αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι πρωτόγνωρο. Είναι άραγε ενδεικτικό του κλίματος συναίνεσης και συνεργασίας μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων;

Όσο στην Ελλάδα αναζητούμε Πρωθυπουργό ο οποίος δε θα έχει την απολύτως εξωφρενική απαίτηση να έχει λόγο στον σχηματισμό της Κυβέρνησης (άκουσον - άκουσον!), η τρόικα απαιτεί ενυπόγραφες δεσμεύσεις από πέντε αξιωματούχους (Παπανδρέου, Σαμαρά, Προβόπουλο, τον νέο Πρωθυπουργό και τον νέο υπουργό Οικονομικών) για την τήρηση των συμπεφωνημένων... Όπως εύκολα θα μπορούσε να προβλέψει κανείς, ήταν και πάλι ο κ. Σαμαράς που πρώτος εθίγη (!) και έσπευσε να αρνηθεί, υποστηρίζοντας ότι αρκεί η εκ μέρους του προφορική αποδοχή των όρων της σύμβασης.

Θα ξαναπούμε ότι οι κωλοτούμπες του κ. Σαμαρά δεν προσφέρονται για μικροκομματική αξιοποίηση, διότι τυχόν εμμονή του θα ήταν επιζήμια για τη χώρα. Άλλωστε η αξιοπιστία του βρίσκεται στο ναδίρ. Κανείς δε γνωρίζει ποιος συγκινείται από τα γενναία διαγγέλματα περί εθνικής αξιοπρέπειας, ενώ η χώρα κυριολεκτικά επαιτεί. Όχι με ευθύνη μόνο του Σαμαρά, αλλά και με δική του, καθώς επί ενάμιση χρόνο υπονόμευε επίμονα και συστηματικά ακόμα και τις όποιες, λίγες και ανεπαρκείς, αξιόλογες προσπάθειες της Κυβέρνησης.

Διαβάζοντας, όμως, τη δήλωσή του, ότι δεν επιτρέπει σε κανέναν να αμφισβητεί τους λόγους του και ότι έχει δημοσίως δεσμευθεί για την τήρηση της δανειακής σύμβασης (αυτήν που πριν μία εβδομάδα δε δεχόταν!), μοιραία το μυαλό γυρίζει δύο χρόνια πίσω. Τότε που ο κ. Αβραμόπουλος είχε υποχρεώσει τον περήφανο Σαμαρά να δεσμευθεί γραπτώς ότι θα τον χρίσει Αντιπρόεδρο της ΝΔ σε περίπτωση νίκης του, με αντάλλαγμα τη στήριξή του, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του Τύπου.

Πόσο, λοιπόν, σοβαρά να λάβει κανείς υπ' όψιν τα λόγια του Σαμαρά, όταν η εκτός πάσης πολιτικής λογικής επικράτησή του εντός ΝΔ βασίστηκε σε μία μυστική συμφωνία με έναν αντίπαλό του, ο οποίος μάλιστα δεν τον εμπιστευόταν και (στον βαθμό που η είδηση ισχύει) τον υποχρέωσε σε γραπτή δέσμευση; Πώς να τον εμπιστευθεί όταν η πολιτική που ακολούθησε επί 18 μήνες βασίσθηκε στην απόρριψη του Μνημονίου και σήμερα φέρεται να το αποδέχεται, και μάλιστα θέτει ως απόλυτη προτεραιότητα την εξασφάλιση της 6ης δόσης του;

Κλείνοντας, πάντως, γεννάται μία απορία. Ότι οι πολιτικοί μας επιδίδονται σε ρητορικές αναδιπλώσεις χωρίς να σκέφτονται την αξιοπρέπειά τους το γνωρίζουμε (φαίνεται ότι εξαντλούνται στην υπεράσπιση της εθνικής αξιοπρέπειας και μόνο). Αν όμως παραβούν μία ενυπόγραφη δέσμευσή τους ποιες κυρώσεις θα υποστούν; Θα υποβληθεί αγωγή από την τρόικα;

Δεν υπάρχουν σχόλια: