17/3/12

Περί συνέπειας

Μέσα στο πολιτικό σύστημα υπάρχουν άνθρωποι εξαιρετικά συνεπείς. Άνθρωποι που κράτησαν την αξιοπρέπειά τους, που είτε τίμησαν την άποψή τους, είτε εξέφρασαν τη διαφωνία τους αναγκαζόμενοι να αποδεχθούν αναπόφευκτες αποφάσεις.

Η κ. Λούκα, για παράδειγμα, υπήρξε συνεπέστατη πολέμιος του Μνημονίου, παρότι το ψήφισε, το 2010. Ως υπουργός δεν μπορεί να κατηγορηθεί για καμία μεταρρυθμιστική απόφαση, καμία εκσυγχρονιστική πράξη. Υπονομεύοντας, αντίθετα, την εφαρμογή του εκ των έσω, αξίζει να συσπειρώσει γύρω της το αντιμνημονιακό μέτωπο. Ο Χαρουλίτος, πάλι, είναι ό,τι φαίνεται, ένας άνθρωπος που απλά σε κάνει να αναρωτιέσαι πώς ήταν υπουργός, αλλά όχι και να αναρωτιέσαι πώς διαλύθηκε η χώρα.

Η συνέπεια, βέβαια, δε λέει τίποτε από μόνη της. Το ΠαΣοΚ π.χ. είναι ξεκάθαρα πιστό στην επιλογή του Μνημονίου, παρότι πούλησε τα σοσιαλιστικά σώψυχά του. Το ΚΚΕ είναι το απόλυτο υπόδειγμα συνέπειας, αφού, παρότι εκφράζει μία ιδεολογία από ετών χρεοκοπημένη, εμμένει στην επανάσταση που θα μάς γυρίσει 100 χρόνια πίσω. Ο Καμμένος παραμένει συνεπής στον λαϊκισμό, όταν ακόμα και αυτός ο δάσκαλος Καρατζαφέρης ξέφυγε ορισμένες φορές προς τη σοβαρότητα. Οι διάφοροι διαγραμμένοι είναι έντιμοι μέσα στη βλακεία τους να μην καταλαβαίνουν ότι η χώρα και αύριο θα πρέπει να δανειστεί από αυτούς που καταγγέλλουν ως κατοχικές δυνάμεις.

Όταν όμως φτάσουμε στη Νέα Δημοκρατία μόνο οι ψυχίατροι μπορούν να βρουν απαντήσεις. Ο Σαμαράς είναι υπέρ ή κατά του Μνημονίου; Οι βουλευτές που σήμερα επανεντάχθηκαν στο κόμμα επειδή υπερψήφισαν έναν εφαρμοστικό νόμο αφού είχαν προηγουμένως καταψηφίσει δύο Μνημόνια και το Μεσοπρόθεσμο, με ποιον είναι; Η Νέα Δημοκρατία που επί δύο χρόνια μας οδηγούσε με ασφάλεια εκτός ευρωζώνης και μάς παραμύθιαζε με τα αναπτυξιακά μέτρα, πώς τολμά να ψέγει το "λεφτά υπάρχουν"; Τουλάχιστον ο Παπανδρέου είχε το ελαφρυντικό της αντιπολιτευτικής σαχλαμάρας, ο Σαμαράς τι ελαφρυντικό έχει για τις κωλοτούμπες του;

Επί χρόνια υπήρχαν άνθρωποι που προειδοποιούσαν. Ο Γιαννίτσης, ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ο Μάνος, ο Μητσοτάκης φώναζαν, αλλά δεν είχε καμία σημασία. Κανείς δεν είχε όρεξη να ακούσει. Και όλοι εμείς, εμείς που αναδείξαμε Πρωθυπουργό τον Παπανδρέου και αρχηγό κόμματος τον Σαμαρά, θα κληθούμε να δώσουμε με τη μοναδική σοφία μας απαντήσεις. Γιγαντώνοντας τον Καμμένο, τη Χρυσή Αυγή, τη Λούκα και κάνοντας Πρωθυπουργό την αποθέωση του επικίνδυνου τίποτα. Πρώτα βέβαια θα εκλέξουμε αρχηγό του ΠαΣοΚ.

Δεν μπορώ πια να γράψω τίποτε άλλο. Η αγωνία για το αυριανό αποτέλεσμα της τρίτης πράσινης και τέταρτης συνολικά "γιορτής της Δημοκρατίας" δε μου επιτρέπει να σκεφτώ καθαρά...

2 σχόλια:

Νεκτάριος είπε...

Αλήθεια, στην εκλογή νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ με ποιόν ήσασταν εσείς ως "Ελληνική Πολιτική Επιθεώρηση"?
Ελπίζω το τελικό αποτέλεσμα (που ήρθε μέσα από μία αμφίρροπη πολιτική μάχη, μία ξεκάθαρη νίκη της δημοκρατίας) να σας ικανοποίησε...

adekastos είπε...

Με τον Τζουμάκα, αλλά το κρύβαμε καλά μέσα μας.
Το αποτέλεσμα δε μας ικανοποίησε, διότι η προεκλογική περίοδος χαρακτηρίστηκε από την όξυνση, τις προσωπικές επιθέσεις και τη μαύρη προπαγάνδα μεταξύ των υποψηφίων!!!