21/5/12

Εγέρθητος και μόνος!

Πριν μερικές εβδομάδες οι εγέρθητες και εγέρθητοι της Χρυσής Αυγής σόκαραν, εκτός των άλλων και λόγω των κακών ελληνικών τους. Σήμερα άλλος ένας εκπρόσωπος του ευρύτερου "πατριωτικού" μπλοκ πέταξε μία κοτσάνα ενδεικτική βαθύτατης άγνοιας.

Για τη στρατιωτική θητεία του βουλευτή του ΛαΟΣ κ. Αϊβαλιώτη έχουν γραφτεί πολλά κατά το παρελθόν. Πώς τη σκαπουλάρησε στην αρχή, πώς υπηρέτησε όντας βουλευτής -ακόμα και σήμερα κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο ότι κατάφερε να εξαγοράσει το μεγαλύτερο μέρος της με πλαστό έγγραφο. Δεν ξέρουμε τι ισχύει και τι όχι, αλλά ο κ. Αϊβαλιώτης υπηρέτησε πράγματι, για ελάχιστο διάστημα μετρούμενο σε ημέρες, σε μονάδα του Λαγού νομού Έβρου, υπαγόμενη στην 30 Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού. Οι "απλοί" φαντάροι που είχαν την ατυχία να υπηρετήσουν μαζί του ακόμα θυμούνται τη φασίνα που έπεφτε με "εντολή Διοικητού", ώστε οι καλλιόπες να είναι αστραφτερές και εύοσμες, έτοιμες προς άνετη και ευχάριστη χρήση κατά την ιδιαίτερη στιγμή της βουλευτικής αφόδευσης.

Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς ότι, με τόσο πρόσφατο το θολό στρατιωτικό παρελθόν του, ο κ. Αϊβαλιώτης θα ήταν ο τελευταίος Έλληνας που θα περιφερόταν στις τηλεοράσεις επικαλούμενος την (ολιγοήμερη) θητεία του. Φευ!

Σήμερα, στην εκπομπή του κ. Ευαγγελάτου, ερωτηθείς σχετικά με την αποψίλωση του κόμματός του λόγω των συνεχών αποχωρήσεων στελεχών, έβγαλε από την τσέπη του ένα (όλως τυχαίως ευρισκόμενο) μπρελόκ - ενθύμημα της Ταξιαρχίας και επέδειξε το έμβλημά της, ύπερθεν του οποίου αναγράφεται, δυστυχώς για τον ίδιο με κεφαλαία στοιχεία, απόσπασμα από τον όρκο του Αθηναίου οπλίτη: "Αμυνώ δε και μόνος". Το βαθύτερο νόημα ήταν ότι στον ΛαΟΣ όχι μόνο δε θα τα παρατήσουν χωρίς Βελόπουλο και Πλέυρη, αλλά θα δώσουν τη μάχη μέχρι ο Καρατζαφέρης να ξεψυχήσει στα χέρια του "παραστάτη" Αϊβαλιώτη, λίγο πριν και αυτός πέσει μαχόμενος. Μόνος και τελευταίος.

Στην πρόκληση του βουλευτή, που αδιαφόρησε για τη φασαρία που προηγήθηκε ή θεώρησε ότι έχει ήδη ξεχαστεί και τόλμησε να επικαλεστεί τη θητεία του (τονίζοντας μάλιστα ότι υπηρέτησε στο Διδυμότειχο!), δεν αξίζει να σταθούμε τόσο, όσο στα κακά ελληνικά του. Αφού είχε έτοιμο το καραγκιοζιλίκι, ήταν τόσο δύσκολο να ανοίξει ένα βιβλίο; Να γκουγκλάρει, έστω; "Αμύνω και μόνος" απάντησε ο κ. Αϊβαλιώτης στον Νίκο Ευαγγελάτο, ο οποίος, μάλλον λόγω άγνοιας και όχι απλής ευγένειας, επίσης δεν πρόσεξε ότι το ρήμα τονίζεται στη λήγουσα...

Θα μπορούσαμε να γράψουμε πολλά για το επίπεδο του πολιτικού λόγου με τους ανούσιους βερμπαλισμούς και τις κενολογίες, για το αισχρό επίπεδο της παιδείας όλων μας, για την ιστορική άγνοια. Ο κ. Αϊβαλιώτης έπρεπε να ερωτηθεί από πού προερχόταν το ρητό του εμβλήματος της μονάδας του. Έτσι, από περιέργεια, να δούμε αν ξέρει.

Τέλος πάντων, σταγόνα στον ωκεανό θα πει κανείς και τον κ. Αϊβαλιώτη τον ξέρουμε από πριν. Τι σημασία είχε μία ακόμα κίνηση εντυπωσιασμού από αυτές στις οποίες ο αρχηγός του είναι άλλωστε μετρ; Καμία. Αλλά για εμάς που αγαπάμε τη γλώσσα και την ιστορία, που υπηρετήσαμε στον στρατό χωρίς να κλαψουρίσουμε "για να μπορεί να βγαίνει η μάνα μας στον δρόμο"* και που η πατρίδα μάς έστειλε στις Ειδικές Δυνάμεις, σε φυλάκια σε ξερονήσια, σε μονάδες γειτονικές αυτής του κ. Αϊβαλιώτη στο τριεθνές του Έβρου, αυτή η μπούρδα του ήταν ένα φτύσιμο στα μούτρα μας.

Ο κ. Αϊβαλιώτης την επόμενη φορά μπορεί να περιφέρεται με μπρελόκ της 16ης Μεραρχίας Πεζικού, που είναι και ο αμέσως υπερκείμενος σχηματισμός, στο Διδυμότειχο. "Πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν". Ή αποθάνουμεν, έστω. Ούτως ή άλλως στα λόγια θα μείνει. Στη μάχη ο κ. Αϊβαλιώτης μάλλον θα κλαίγεται ενώπιον κάποιας Επιτροπής Απαλλαγών, αν δε βγάλει από την τσέπη του μπρελόκ με το κλειδί της Κερκόπορτας.

_____
*Αυτή ήταν η απάντηση ενός φαντάρου με σοβαρά προβλήματα υγείας σε ερώτησή μου γιατί δεν επιδίωξε απαλλαγή από τη στράτευση, ενώ την εδικαιούτο. Ίσως έπρεπε να τον συναντήσει ο κ. βουλευτής για μία ανταλλαγή απόψεων.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Παρότι συμφωνώ απόλυτα με το άρθρο σας, μου δημιουργεί (τόσο το παρόν όσο και πολλά άλλα άρθρα σας) πολλά ερωτηματικά. Κι αυτό γιατί σήμερα κατηγορείτε με πάθος πρόσωπα και κόμματα που με το ίδιο πάθος υποστηρίξατε κατά το παρελθόν. Η προαναφερθείσα αντίφαση οδηγεί τον αναγνώστη-παρατηρητή των κειμένων σας στην αίσθηση ότι τη συγγραφική ομάδα του blog σας απαρτίζουν πρόσωπα ισάριθμα με τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, η υπογραφή, όμως, είναι πάντα μία: "αδέκαστος"... βαριά κουβέντα, αλήθεια.
Φιλικά
Ν.Α.

adekastos είπε...

Παρότι ο παραλληλισμός με τις συνιστώσες του ΣυΡιζΑ μού προκάλεσε ίλιγγο, έχετε δίκιο, σε κάποιον βαθμό.

Αλήθεια, όμως, ο πραγματικά αδέκαστος ποιος είναι; Αυτός που εμμένει δογματικά σε πρόσωπα και ιδεοληψίες ή αυτός που εκτίθεται με τα λεγόμενά του και ουσιαστικά ομολογεί τα λάθη του; Λάθη που στην πολιτική δεν είναι τόσο δικά του, όσο αυτών τους οποίους εμπιστεύτηκε.

Το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα έχει να κάνει με τη στάση μου απέναντι στον Καραμανλή και δευτερευόντως στη ΝΔ. Ήταν ένας άνθρωπος στον οποίο κάποτε πίστεψα. Αν είμαι οργισμένος τώρα είναι γιατί με διέψευσε. Και το 2009 που τον είχα ξαναψηφίσει ενώ έβλεπα ότι ήταν ανίκανος, θεωρώ ότι έκανα το μεγαλύτερο "πολιτικό" λάθος της ζωής μου.

Τότε το δίλημμα ήταν ΝΔ ή Παπανδρέου. Δε θα ξανακάνω το ίδιο λάθος και σήμερα, ψηφίζοντας τον αποδεδειγμένα και ομολογημένα ανίκανο Σαμαρά, "για να μη μας βγάλει από το Ευρώ ο Τσίπρας".

Δε θέλω να πλατιάσω. Το να μεταβάλλεις στάση παραμένοντας συνεπής σε όσα πιστεύεις είναι στοιχείο ενδεικτικό και αντικειμενικότητας και ωριμότητας.

Αν πάλι θεωρείτε ότι έχω εγκαταλείψει τις αρχές μου, σας παρακαλώ να γίνετε πιο συγκεκριμένος. Αλλά κόμματα και πρόσωπα δεν υποστήριξα με την έννοια που το θέτετε. Και αν αυτά τα πρόσωπα και κόμματα προέβησαν στις τόσο δημοφιλείς "κωλοτούμπες", προφανώς δεν ευθύνομαι εγώ όταν ασκώ κριτική.