24/5/12

Τι πάει στραβά;

Για τον Σαμαρά και την πολιτική του από το 2009 δεν μπορεί να υπάρξει αρκετά αυστηρή κρίση. Ό,τι και να πει κανείς θα είναι λίγο. Η μοίρα αυτού του ανθρώπου είναι συνυφασμένη μόνο με λάθη και άστοχες επιλογές, δυστυχώς όμως και η μοίρα της χώρας είναι συνδεδεμένη με τα λάθη του και καταδικασμένη να τα πληρώνει, όπως πληρώνει ακόμα τους λεονταρισμούς του με το σκοπιανό.

Ο κ. Σαμαράς είναι ο άνθρωπος που φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την απαξίωση του πολιτικού συστήματος. Η έλλειψη διορατικότητας, ευθυκρισίας και ευφυΐας ήταν τόσο μεγάλη που, όταν η χώρα βρέθηκε προ της απόλυτης και ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, επέλεξε να αρνηθεί για μια διετία την πραγματικότητα. Αν τον Μάιο του 2010 στεκόταν με ειλικρίνεια απέναντι στον ελληνικό λαό και αποδεχόταν το αυτονόητο, ότι η κρίση ήταν απολύτως υπαρκτή και απαιτούσε θυσίες, σήμερα οι Έλληνες δε θα μπορούσαν να πέσουν τόσο εύκολα θύματα της απάτης του κ. Τσίπρα και των υπολοίπων λαϊκιστών.

Αν τα δύο τότε πανίσχυρα κόμματα έπειθαν τον κόσμο ότι έχουν αλλάξει και μπορούν να συνεργαστούν για την αντιμετώπιση της κατάστασης η σημερινή εικόνα τους θα ήταν άλλη. Αντ' αυτού, όταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι, ακόμα και τότε ο Σαμαράς είχε τον νου του στις εκλογές και τη νίκη του (!), υπονομεύοντας από την αρχή το εγχείρημα της συγκυβέρνησης, την οποία ούτε καν αποδέχθηκε ως όρο. Δε μας έπιασε, βέβαια, η έγνοια για ΠαΣοΚ και ΝΔ, το πρόβλημα είναι η απουσία αξιόπιστης εναλλακτικής και το φαινόμενο της ενίσχυσης των επικίνδυνων, οι οποίοι προελαύνουν...

Στενά κομματικά μιλώντας, ο Σαμαράς κατάφερε να ρίξει τα ποσοστά της ΝΔ στο μισό σε σχέση με τη συντριβή του 2009. Οι διαρκείς ανοησίες του αποξένωσαν τη ΝΔ από το φιλελεύθερο κέντρο, γέννησαν το φαινόμενο Καμμένος, ενίσχυσαν τη Χρυσή Αυγή και, τελικά, η εικόνα διάλυσης συνέβαλε καθοριστικά στην ενίσχυση του Τσίπρα. Ακόμα και σήμερα ο Σαμαράς όχι μόνο αρνείται κάθε ίχνος αυτοκριτικής, αλλά κυκλοφορεί αριστερά και δεξιά καμαρώνοντας για τις εξυπνάδες που έλεγε για επαναδιαπραγμάτευση και νιού πόλισυ μιξ. Ας φωνάζει όλη η Ευρώπη ότι η συμφωνία πρέπει να τηρηθεί, ας την έχει αποδεχθεί και ο ίδιος ο Σαμαράς.

Τα λάθη του αυτά πληρώνονται. Η αναγκαστική αποδοχή του μνημονίου 2 δεν κατέστησε τη ΝΔ δημοφιλή στις τάξεις των σοβαρών και υπεύθυνων κεντρώων, απλά την απέκοψε και από τον δεξιό λαϊκισμό. Η αιμορραγία προς Καμμένο και Χρυσή Αυγή είναι ενδεικτική, παράλληλα όμως δεν προέκυψε ενίσχυση από τον "μεσαίο χώρο", στον οποίο κάποτε το κόμμα σάρωνε. Η ΝΔ απώλεσε την έξωθεν καλή μαρτυρία και η ζημία δεν έχει ακόμα αποκατασταθεί.

Η εικόνα του Σαμαρά να παρακαλά από τη μία την Ντόρα, που ο ίδιος είχε διαγράψει γιατί είδε από νωρίς όσα εκείνος ακόμα αρνείται να δει, και από την άλλη όσους ο Καραμανλής χαρακτήριζε ακραίους πριν από 3 χρόνια ("δε συνομιλώ με τα άκρα" έλεγε τότε για τον ΛαΟΣ ο καταλληλότερος) είναι το λιγότερο θλιβερή. Αλήθεια, δεν καταλαβαίνει ότι αυτές οι βιαστικές συμμαχίες, με γνώμονα τα προσωπικά συμφέροντα και όχι βάσει προγραμματικών και ιδεολογικών συγκλίσεων, δε θα φέρουν εκλογικά οφέλη; Όσοι ψήφισαν Ντόρα τον Μάιο επειδή σιχαίνονται τον Σαμαρά, πώς θα τον στηρίξουν τώρα για Πρωθυπουργό; Και μάλιστα μιλάμε για τους ψηφοφόρους του κέντρου, τα λιγότερο αρνιά από όλους...

Τα εγκληματικά του λάθη δεν είναι δυνατόν να επανορθωθούν από τον ίδιο, είναι σαφές. Και με τη χώρα να χρειάζεται επειγόντως μία ισχυρή και ενιαία φιλοευρωπαϊκή, υπεύθυνη και σύγχρονη φωνή, το αίτημα απόσυρσης και μπαζοποίησης του Σαμαρά και όσων εκφράζει τίθεται επιτακτικά. Δεν πρόκειται απλά για εσωκομματική κόντρα και ίντριγκα, προσωπική αντιπάθεια ή ταπεινή αντιπολίτευση. Ο άνθρωπος τρέχοντας μόνος θα βγει δεύτερος, πίσω από τον Τσίπρα, εναντίον του οποίου όσο επιτίθεται τόσο τον ενισχύει! Σε λίγο ο ΣυΡιζΑ θα φτάσει σε ποσοστά αυτοδυναμίας, όλοι στην Ευρώπη θα ετοιμάζονται να συνεχίσουν χωρίς εμάς, αλλά ο Σαμαράς θα συνεχίσει να νομίζει ότι αδικήθηκε, ότι φταίνε οι άλλοι, ότι αυτός παραμένει ο... καταλληλότερος. Ας μην αναρωτιέται τι πάει στραβά. Είναι ο ίδιος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: