23/2/13

Ο Πρόεδρος της Ελλάδος της Ισχυρής και οι διάφοροι "έκπληκτοι"

Έχει πλέον παραγίνει το κακό με τις τάχα σοβαρές και έγκυρες εφημερίδες μας, που κάθε τόσο φιλοξενούν και από μία συνέντευξη δημοσίου προσώπου που διαπιστώνει πόσο εξεπλάγη από τις σπάνιες πρωθυπουργικές ικανότητες του κ. Σαμαρά.

Και η γελοιότητα έχει όρια. Οι ικανότητες του κ. Σαμαρά που έχουν προκαλέσει το κύμα έκπληξης, αν όχι και ενθουσιασμού, στους παντογνώστες της πολιτικής είναι απλά η εφαρμογή του τρίτου μνημονίου. Και εδώ πρέπει να προσέξουμε το εξής: δε μιλάμε για το γεγονός ότι ο κ. Σαμαράς δεν έχει "επιστρέψει" όσα τα προηγούμενα μνημόνια στέρησαν από τη δοκιμαζόμενη μερίδα του λαού, δε μιλάμε καν για επαναφορά μισθών, συντάξεων και φόρων στα προ της κρίσης επίπεδα. Μιλάμε για το τρίτο κύμα περικοπής αποδοχών. Το τρίτο κύμα "φοροεπιδρομών", που έλεγε κάποτε και το Mega.

Οι επιλογές για τις οποίες ο κ. Παπανδρέου εξοβελίσθηκε εις το πυρ το εξώτερον εφαρμόσθηκαν για τρίτη φορά, αλλά όλοι όσοι δήλωναν ότι "δεν συναινούν στο λάθος", όσοι δεσμεύονταν ότι δεν πρόκειται να ταπεινωθούν εκτελώντας εντολές άνωθεν και έξωθεν, όσοι είχαν τρόπους να μηδενίσουν το έλλειμμα και να "ρίξουν λεφτά στην αγορά", με πρώτο, χειρότερο και θλιβερότερο τον κ. Σαμαρά, σήμερα παριστάνουν τους αθώους και τους σοβαρούς.

Η πολιτική απαιτεί μία σειρά από αρετές προκειμένου να ασκηθεί επ' ωφελεία του τόπου. Απαιτεί εντιμότητα, απαιτεί αυταπάρνηση και αφοσίωση, απαιτεί οξυδέρκεια και ρεαλισμό, απαιτεί ειλικρίνεια. Ίσως να μην υπήρξαν ποτέ και πουθενά δημόσια πρόσωπα που να συνδύασαν όλα τα προσόντα, αλλά σίγουρα η ανεύρεση κάποιων από αυτά σε λίγους, ίσως, πολιτικούς να δικαιολογούσε έκφραση έκπληξης.

Τι λοιπόν μπορεί να "δει" κανείς στον κ. Σαμαρά; Εντιμότητα, όταν επί δέκα και πλέον χρόνια βοούσε ο τόπος για τα κίνητρα ανατροπής της κυβέρνησης της ΝΔ το 1993; Αφοσίωση, άραγε; Αυταπάρνηση, όταν είναι πανθομολογούμενη η διαπίστωση ότι το αντιμνημονιακό λάβαρο επέτασσε μόνο η προσωπική του φιλοδοξία; Για να μη θυμηθούμε το σκοπιανό... Ειλικρίνεια, όταν κορόιδευε τον κόσμο με τα περίφημα "Ζάππεια" και τα "λεφτά στην αγορά"; Οξυδέρκεια, όταν δεν μπορούσε να καταλάβει τον μονόδρομο των μνημονίων και ότι η κολοτούμπα του θα ήταν αναπόφευκτη; Επέδειξε, έστω, διαχειριστικές ικανότητες; Προώθησε μεταρρυθμίσεις; Όχι βέβαια.

Σίγουρα, αφού η μαύρη μοίρα μάς επεφύλασσε την εναλλακτική επιλογή του Τσίπρα και των αλλόκοτων παρατρεχάμενών του, η μεταστροφή του κ. Σαμαρά δεν είναι απλά καλοδεχούμενη, αλλά απολύτως επιβεβλημένη ώστε η χώρα να επιβιώσει, για όσο μπορεί ακόμα. Η έκπληξη όμως ποια είναι; Πώς μπορεί να χαρακτηρίζεται ως έκπληξη κάτι που εδώ και δύο χρόνια έχουμε προβλέψει, έστω από αυτές τις ταπεινές γραμμές; Εκτός αν διαθέτουμε πολιτική οξυδέρκεια και μαντικές ικανότητες σπάνιες, ώστε μόνοι εμείς να το έχουμε αντιληφθεί από καιρού...

Επειδή, λοιπόν, είναι καλή η φιλοκυβερνητική προπαγάνδα και η προσπάθεια στήριξης της ασταθούς τρικομματικής, αλλά ο κόσμος δεν είναι τόσο ανόητος, αντί να εκφράζουν έκπληξη οι διάφοροι σοφοί, μάλλον ήρθε η ώρα να απευθυνθούν με ειλικρίνεια στον ελληνικό λαό. Όχι με εκβιαστικά ψευτοδιλήμματα τύπου "ευρώ ή δραχμή", αλλά θέτοντας στο επίκεντρο την τραγική κατάσταση της οικονομίας της χώρας, όχι αναζητώντας εξιλαστήρια θύματα, αλλά επισημαίνοντας την τεράστια ευθύνη του εκλογικού σώματος. Διότι τα σημάδια ήδη είναι εμφανή, με την τριπλέτα του λαϊκισμού, Τσίπρας - Χρυσή Αυγή - Καμμένος, να ενδυναμώνεται.

Στο μεταξύ, ήρθε προ ημερών το τελειωτικό χτύπημα. Εάν αναζητούσαμε το πρόσωπο που θα συμπλήρωνε την άλλη πολιτική τριάδα, αυτήν του Τίποτα, δίπλα στους κ.κ. Σαμαρά και Τσίπρα ένας μόνο μπορούσε επάξια να σταθεί: ο κ. Κωστής ο Στεφανόπουλος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της ευμάρειας και της έναρξης των Ολυμπιακών. Όταν η χώρα χρεοκοπούσε ο κ. Κωστής μπορεί να ηγείτο της Ελλάδος, αλλά μάλλον ζούσε αλλού -γι' αυτό και δεν είχε πάρει τίποτε χαμπάρι για διαφθορά, για έλλειμμα, για δημιουργική λογιστική. Γι' αυτό επί δέκα χρόνια άνοιξε το στόμα του μόνο ενώπιον του Κλίντον. Η λύση της μακάριας σιωπής του υπήρξε γεγονός τόσο αξιοσημείωτο, ώστε ο ξέχειλος σοφίας λόγος του βρέθηκε, για το όνομα του Θεού, να διδάσκεται στα κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας του Λυκείου...

Έλυσε, λοιπόν, ξανά τη σιωπή του ο Πρόεδρος της Ελλάδος της Ισχυρής. "Είναι καλός ο Σαμαράς, δεν το περίμενα", ήταν τα σοφά λόγια του ενός αποστάτη για τον άλλον. Και άλλος ένας έκπληκτος, λοιπόν, με τις ικανότητες του ανθρώπου που κατέστησε τους Τσίπρα, Καμμένο και Μιχαλολιάκο πολιτικούς παράγοντες με την αβελτηρία του, και τη ΝΔ κόμμα του 18%. Θέλει ικανότητες για να το πετύχεις αυτό.

"Ίσως ξαναψηφίσω τώρα ΝΔ", κατέληξε ο Νέστωρ της πολιτικής. Αυτό και μόνο αρκεί για να μην την ψηφίσει κανείς άλλος.

Δεν υπάρχουν σχόλια: