14/6/13

Πολιτική αλητεία ή επικίνδυνη ηλιθιότητα

Ας συνοψίσουμε σύντομα τα δεδομένα περί το κλείσιμο της ΕΡΤ.

Ως άντρο κακοδιαχείρισης (αν όχι διασπάθισης) δημοσίου χρήματος και κακοηθέστατου συνδικαλισμού, το κλείσιμο της εταιρίας είχε έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, αλλά και υποστήριξη από μεγάλο τμήμα της κοινωνίας. Θα ήταν μία απόδειξη ρήξης με το χθες και επίδειξη πυγμής για την αντιμετώπιση φαινομένων που μαστίζουν επί δεκαετίες την κοινωνία.

Οι (προσωπικοί, μάλιστα) χειρισμοί Σαμαρά υπήρξαν, ωστόσο, τόσο κακοί, που ακόμα και πολίτες υπέρ της διακοπής λειτουργίας της ΕΡΤ, θα δουν με ικανοποίηση το σήμα της να ξαναεκπέμπει, διότι αυτό φαίνεται ότι θα γίνει τελικά. Μέσα στην ανισόρροπη αμφιθυμία του, ο Έλληνας έπαψε να βλέπει την ΕΡΤ της προπαγάνδας, της σπατάλης και του ανταποδοτικού τέλους και αισθάνθηκε τη νοσταλγία της ποιότητας και της σοβαρότητας, που αξίζουν μερικά... ευρωσεντ την ημέρα μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ!

Ο Σαμαράς συμπεριφέρθηκε όπως τόσα χρόνια. Με την ίδια αλαζονία, με την ίδια ανεπάρκεια πολιτικής αντίληψης, εγκλωβισμένος στο δικό του παράλληλο σύμπαν όπου είναι πανίσχυρος και αξιοσέβαστος. Έτσι, και χωρίς να έχει διδαχθεί τίποτε από την ιστορία του αντιρατσιστικού, επέλεξε τη ρήξη -όχι όμως με το συνδικαλιστικό κατεστημένο και την κομματοκρατία, αλλά με αυτούς που (κάκιστα) πριν έναν χρόνο τον ανέχθηκαν και τον ανέδειξαν ως Πρωθυπουργό.

Η βίαιη διακοπή εκπομπής της ΕΡΤ μέσα σε ένα απόγευμα, και με πράξη νομοθετικού περιεχομένου χωρίς να συντρέχει κανένας λόγος επείγοντος, δεν αποφασίσθηκε με τη σύμφωνη γνώμη των Βενιζέλου και Κουβέλη. Τα κίνητρα είναι αμφίβολα: πρόκειται για προσπάθεια αποπροσανατολισμού από το ναυάγιο του "success story" λόγω Gazprom, για υποβολή διαπιστευτηρίων προς την τρόικα, για απεγνωσμένη προσπάθεια να κοπούν τα 2000 κεφάλια που απαιτούν οι δανειστές; Δε θα μάθουμε και δεν έχει σημασία.

Από τη στιγμή, όμως, που ο Σαμαράς προχώρησε σε αυτήν την κίνηση χωρίς τη συγκατάθεση των άλλων δύο εταίρων, έπρεπε να είναι έτοιμος για το επόμενο βήμα. Οι αρχηγοί των ΠαΣοΚ και ΔημΑρ ήδη δέχονται εσωκομματικά πυρά για το ελεύθερο που έχουν παραχωρήσει στον Σαμαρά. Μην ξεχνάμε ότι η πραγματική δύναμη της ΝΔ στην κοινωνία είναι το 18% των πρώτων εκλογών και ότι η μεγάλη κοινοβουλευτική της δύναμη οφείλεται στο μπόνους των 50 εδρών. Το να αντιμετωπίζει ο Πρωθυπουργός τους άλλους δύο ως αναγκαίο κακό και να τους παραμερίζει δεν είναι απλά αντιδημοκρατικό ή πολιτικά ριψοκίνδυνο. Είναι περισσότερο ανόητο και παράλογο. Και αυτό φαίνεται πια καθαρά.

Οι δύο θα αντιμετώπιζαν πολιτικό αφανισμό αν ανέχονταν αυτήν την επίδειξη δύναμης από τον Σαμαρά, δύναμης που ούτε καν διαθέτει! Τα δύο κόμματα θα αντιμετώπιζαν άμεσα πρόβλημα πολιτικής επιβίωσης, άρα ήταν αδύνατο να υποχωρήσουν. Αναπόφευκτη συνέπεια, η ενδοκυβερνητική ρήξη.

Εδώ εντοπίζεται όλη η ουσία: στη ΝΔ του Σαμαρά είναι τόσο κοντόφθαλμοι ώστε να μην καταλαβαίνουν το ρίσκο ανατροπής της κυβέρνησης με δική τους ευθύνη, ή μήπως αυτό επεδίωκαν; Στην πρώτη περίπτωση μιλάμε για επικίνδυνη ηλιθιότητα, στη δεύτερη για πολιτική αλητεία. Διότι αν απώτερος στόχος ήταν η διεξαγωγή εκλογών, με ευθύνη τάχα των Βενιζέλου - Κουβέλη, επειδή η ΝΔ ξέφευγε (;;;) από τον ΣυΡιζΑ, και η επιδίωξη της εξουσίας εξέθετε τη χώρα στον κίνδυνο της παρατεταμένης αστάθειας, δεν μπορούμε να μιλάμε για κυβέρνηση, αλλά για πολιτική συμμορία που λυμαίνεται τον τόπο.

Είτε υπήρχε δόλος είτε απλή ανικανότητα, ο χειρισμός υπήρξε τόσο άστοχος που, όπως από την πρώτη στιγμή προβλέψαμε, η (τάχα) πυγμή και αποφασιστικότητα θα γύρναγε μπούμερανγκ. Ήδη σήμερα μοιάζει να μετράμε ώρες για επανεκπομπή της ΕΡΤ!

Σε κάθε περίπτωση είναι ξεκάθαρο ότι το υπάρχον κυβερνητικό σχήμα δεν λειτουργεί. Στη σύσκεψη της Δευτέρας είναι σίγουρο ότι θα θυσιασθεί ο Κεδίκογλου (η ιταμότητα του οποίου έχει εξοργίσει τον κόσμο) και ότι Βενιζέλος και Κουβέλης θα επιχειρηθεί να γλυκαθούν με ανασχηματισμό. Με βάση όμως όσα έχουν προηγηθεί, τα πρώτα ονόματα που θα πέσουν στο τραπέζι πρέπει να αφορούν τη θέση του Πρωθυπουργού.

Ο επικίνδυνα μωροφιλόδοξος, αλαζόνας και ανίκανος Σαμαράς έχει πλέον ανεπανόρθωτα καεί, έχει τσαλακωθεί. Και μόνο η "συμβιβαστική" πρόταση Σταμάτη για επαναλειτουργία της ΕΡΤ με πρόγραμμα σε επανάληψη συνιστά πολιτική συντριβή. Η ΕΡΤ εξελίχθηκε όπως το δημοψήφισμα του Παπανδρέου πριν δύο χρόνια. Εκείνος, όμως, είχε τους πάντες εναντίον του, να κραυγάζουν για δημοκρατική απονομιμοποίηση της κυβέρνησής του, ο Σαμαράς γιατί αυτοεγκλωβίστηκε;

ΠαΣοΚ και ΔημΑρ έχουν την ιστορική ευκαιρία να υπηρετήσουν το εθνικό συμφέρον αποκομίζοντας ταυτόχρονα και ουσιαστικά πολιτικά οφέλη. Ο Σαμαράς πρέπει να φύγει (από κυβέρνηση και κόμμα) και να αναλάβει μία προσωπικότητα, πολιτική αλλά ακομμάτιστη, για να βγάλει πραγματικά το σκάφος από την ξέρα -και όχι αυτοεξαπατώμενη με success stories και κραδαίνοντας οικονομικούς δείκτες βελτιωμένους σε βάρος του επιπέδου διαβίωσης του ελληνικού λαού.

Δεν υπάρχουν σχόλια: