22/6/13

Το τέλος του ΠαΣοΚ

Το πόσο ανόητος υπήρξε ο χειρισμός Σαμαρά - Κεδίκογλου στο κλείσιμο της ΕΡΤ φαίνεται από την τελική απόφαση να επαναπροσληφθούν προσωρινά 2000 υπάλληλοι της καταργηθείσης εταιρίας. Δηλαδή όλη η φασαρία, ώστε να αποφευχθεί η "εκκαθάριση εν λειτουργία", έγινε για τους υπόλοιπους 500; Αυτά είναι αστεία πράγματα, με τα κτίρια υπό κατάληψη και την κυβέρνηση υπό κατάρρευση.

Αν, λοιπόν, δεχθούμε ως ειλικρινή την τρικομματικά ομόφωνη δήλωση ότι η χώρα δεν αντέχει εκλογές, παίρνουμε απάντηση στο ερώτημα της προηγούμενης ανάρτησης: επρόκειτο για μία ανόητη απόφαση με εξαιρετικά κοντόφθαλμη εκτίμηση των συνεπειών της και μεγαλύτερη ζημία από κέρδος για τον Σαμαρά. Όχι μόνο δεν του πέρασε το στυλάκι της πυγμής, αλλά είδε να κυκλοφορούν ανοιχτά σενάρια αντικατάστασής του. Εκκαθάριση εν λειτουργία, όχι της ΕΡΤ, αλλά του ιδίου...

Βάσει των ανωτέρω, εύλογα προκύπτει και το ερώτημα τι επεδίωκε ο Κουβέλης. Περισσότερους από 2000; Κανένας πια δε θα απολυόταν εις τον αιώνα τον άπαντα; Αλλά εδώ πρέπει να βάλουμε στην άκρη την ΕΡΤ και να πιάσουμε την αληθινή πολιτική.

Το χαρτί της "υπευθυνότητας" που έβγαλε από το μανίκι ο Βενιζέλος μία ανάσα πριν την προσφυγή στην κάλπη, το έχουν παίξει στο υψηλότερο επίπεδο τρεις πολιτικοί. Ο Καρατζαφέρης, τόσο με την "πλάτη" που προσέφερε στις αρχές του 2009 στον Καραμανλή όσο και με τη συμμετοχή στην κυβέρνηση Παπαδήμου, ο Κουβέλης, με τη συμμετοχή στην τρικομματική, και ο Βενιζέλος, ομοίως, πριν έναν χρόνο αλλά και χθες. Τα κίνητρα διαφορετικά σε κάθε περίπτωση (ο ΛαΟΣ π.χ. ήθελε να αποτινάξει τη ρετσινιά του ακραίου, εκτός της γνωστής μεγαλομανίας Καρατζαφέρη), αλλά αν έπρεπε να πιστέψουμε έναν από τους τρεις για την ειλικρίνειά του αυτός θα ήταν ο Κουβέλης: δεν είχε να αποδείξει τίποτε, συμμετείχε σε μία κυβέρνηση άλλης ιδεολογικής χροιάς, οι έδρες του δεν ήσαν απαραίτητες για την εξασφάλιση της δεδηλωμένης και δεν μπορούσε να τον εκβιάσει κανείς. Όμως η ΔημΑρ μπήκε στην τρικομματική, παρότι ήταν σαφές ότι θα ζημιωνόταν εκλογικά.

Το γιατί ο κ. Κουβέλης έκανε τη συγκεκριμένη επιλογή δεν μπορεί να απαντηθεί αυτήν τη στιγμή, γιατί όσο και να πιστέψουμε τη θεωρία της "υπευθυνότητας", κάτι άλλο είχε στον νου του. Ίσως περίμενε άλλα πράγματα, μεγαλύτερο ρόλο στη χάραξη πολιτικής, ίσως επεδίωκε τον ρόλο του αριστερού "χαλινού" και όχι του αριστερού "άλλοθι", όπως κατηγορήθηκε. Τελικά, σήμερα έκανε τη μεγάλη έξοδο, με αφορμή την ΕΡΤ, όπως ο Καρατζαφέρης πέρσι. Δεν μπορεί κανείς ελαφρά τη καρδία να τον κατηγορήσει, κυρίως λόγω της αυταρχικής νοοτροπίας του Σαμαρά. Αν όμως πριν έναν χρόνο ήταν υπεύθυνος, σήμερα έγινε ανεύθυνος, ειδικά, μάλιστα, όταν ξορκίζει τον εφιάλτη των εκλογών;

Κάπως έτσι φτάνουμε στον άλλον "υπεύθυνο" πολιτικό άνδρα, τον κ. Βενιζέλο. Όσο και αν συμφωνήσουμε ότι οι εκλογές θα ήταν μία καταστροφική εξέλιξη για τη χώρα, δεν μπορεί να ξεχνάμε ότι για την κυβερνητική κρίση ευθύνεται ο κ. Σαμαράς και η κωμική ανικανότητά του να διαχειρισθεί ένα θέμα τόσο ευνοϊκό για την κυβέρνηση. Με την απόφασή του να προσφέρει στήριξη στον κ. Σαμαρά (χωρίς καν να απαιτήσει την αλλαγή Πρωθυπουργού από πρόσωπο κοινής αποδοχής και τον σχηματισμό αξιόπιστης διαχειριστικά κυβέρνησης), ο κ. Βενιζέλος υπέγραψε τον πολιτικό του θάνατο. Οι βλέψεις του πλέον μπορούν να ξεκινάνε από τον Δήμο Θεσσαλονίκης και να φτάσουν ως μία εκλόγιμη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο ή το ψηφοδέλτιο επικρατείας. Της Νέας Δημοκρατίας, φυσικά.

Το ΠαΣοΚ χθες τελείωσε, αυτοδιαλύθηκε. Κανείς δεν μπορεί, βεβαίως, να απαιτεί από τον Πρόεδρό του να προτάξει το μικροκομματικό όφελος έναντι του εθνικού. Αλλά χθες κατέστησαν παντοδύναμοι ένα κόμμα και ένας πολιτικός που συνδυάζουν δύο θανάσιμα ελαττώματα: την ακραία και αυταρχική πολιτική νοοτροπία με την παροιμιώδη ανικανότητα. Και μιλάμε φυσικά για τη "νέα" (θου Κύριε) ΝΔ, που παίζει πια χωρίς αντίπαλο στο κεντρώο μέτωπο, παρά τα εξώφθαλμα ακροδεξιά στοιχεία της. Όμως η ΝΔ τι το διαφορετικό πράττει σε σχέση με το 2010; Επέτυχε καλύτερη διαπραγμάτευση; Έφερε την ανάπτυξη; Έριξε το χρήμα στην αγορά;

Το μόνο που άλλαξε είναι η διαγραφή μέρους του χρέους και η βελτίωση των δημοσιονομικών δεικτών, ακριβώς λόγω... μνημονίου! Σε βάρος βέβαια των πολιτών. Στη χώρα μας όμως αναμασούμε το παραμύθι της "άλλης λύσης" που θαυματουργικά θα μας έσωζε. Αλλάξαν τρεις Πρωθυπουργοί, όλοι εφάρμοσαν το μνημόνιο (ο νυν σε πλήρη αντίθεση με όσα έλεγε επί μήνες), ο επίδοξος τέταρτος ήδη ξεκίνησε διακριτικά την κυβίστηση, αλλά στη χώρα μας νομίζουμε ότι το ΔΝΤ είπε το μεγάλο mea culpa! Ότι απλά πέταξε το μπαλάκι των ευθυνών στην αβουλία της ΕΕ, κυρίως της Γερμανίας, χωρίς επί της ουσίας να μιλάει για λάθη του δεν το πήρε κανένας χαμπάρι. Αλλά στην Ελλάδα είμαστε απασχολημένοι: ψάχνουμε το πετρέλαιο που θα μας σώσει και που είναι τόοοοοσο πολύ που το εποφθαλμιούν οι εχθροί μας -και γι' αυτό μας έριξαν στη δίνη της τεχνητής κρίσης...

Κάπως έτσι ο κ. Βενιζέλος δεν μπορεί πια ούτε το χαρτί της "συνέπειας" να πετάξει στο τραπέζι, αφού ποτέ δεν υπερασπίστηκε την επιλογή του μνημονίου, ρίχνοντας το ανάθεμα στον Παπανδρέου. Ο κ. Βενιζέλος, χωρίς ντροπή, επεχείρησε να καβαλήσει το κύμα του λαϊκισμού και να κλάψει δημοσίως για τον ταλαιπωρημένο Έλληνα που δυστυχεί. Αργά ή γρήγορα, όταν αντιληφθεί ότι το 3% είναι όνειρο μακρινό θα πηδήξει και αυτός από το πλοίο. Σίγουρα θα βρει πολλές δυσνόητες για το ευρύ κοινό λέξεις να βάλει στη σειρά για να αιτιολογήσει την επιλογή του.

Και, σιγά - σιγά, ο Τσίπρας θα μαζέψει τα ψηφαλάκια των άλλων δύο διαλυμένων αριστερών, η ανικανότητα του κ. Σαμαρά ούτως ή άλλως μόνο με τη δική του είναι συγκρίσιμη, και πιθανώς να βρεθεί στην εξουσία. Δεν είναι αυτό, όμως, που με τρομάζει.

Πιθανή ανέλιξη του ΣυΡιζΑ στην εξουσία απλά θα μας προσφέρει το αλλόκοτο θέαμα της εφαρμογής του μνημονίου από τον κ. Τσίπρα και τον δικό του θίασο. Άλλωστε πριν 14 μήνες οι νεοδημοκράτες δεν μπορούσαν καν να διανοηθούν ότι ο Σαμαράς δε θα πετάξει με τις κλωτσιές την τρόικα από τη χώρα για να εφαρμόσει τα Ζάππεια. Απλά, απλούστατα, δεν υπάρχει άλλη λύση από το μνημόνιο, τις αποκρατικοποιήσεις, την εξυγίανση του δημοσίου και όλα όσα αποφεύγουμε επί τρία χρόνια φορτώνοντας με φόρους τους Έλληνες.

Αυτό που με τρομάζει είναι ότι μέσα σε όλα αυτά, και με την προϋπόθεση ότι έχουμε αποφύγει το περίφημο "ατύχημα", η μεθεπόμενη νικήτρια των εκλογών θα είναι η Χρυσή Αυγή, καθώς ο πάντα σοφός λαός θα έχει ξεμείνει από αντιμνημονιακές επιλογές.

Τότε θα φανεί η τεράστια ζημιά που έχει προξενήσει η ανέλιξη του κ. Σαμαρά και των υπολοίπων ακροδεξιών στην ηγεσία του μόνου (κάποτε) στοιχειωδώς σοβαρού αστικού κομματικού πόλου. Ο (πάντα σοφός) λαός της βάσης του κόμματος, έβαλε το 2009 τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Σιγά - σιγά μαζεύεται η πραγματική αγέλη για να τα κατασπαράξει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: