23/2/14

Η Χρυσή Αυγή είναι εδώ

Με τις εκλογές του Μαίου να πλησιάζουν, το ενδιαφέρον έχει αρχίσει να ανεβαίνει για το αποτέλεσμά τους και τυχόν πολιτικές εξελίξεις που αυτό θα σηματοδοτήσει. Θα επιβεβαιωθεί η γενικευμένη αίσθηση ότι ο ΣυΡιζΑ θα επικρατήσει; Θα είναι η ενδεχόμενη διαφορά διαχειρίσιμη από την κυβέρνηση; Αν ο χάρτης των Αυτοδιοικητικών εκλογών τείνει προς το γαλαζοπράσινο, θα μπορέσουν Σαμαράς και Βενιζέλος να υπερβούν τυχόν συρρίκνωση της εκλογικής τους δύναμης; Πόσο ο φόβος ενδυνάμωσης του Τσίπρα μπορεί να επαναπατρίσει το κεντροδεξιό ακροατήριο στη ΝΔ;

Καθώς για πρώτη φορά οι τοπικές εκλογές συνδυάζονται με εθνική κάλπη, οι εκτιμήσεις για τα "μηνύματα" των εκλογέων θα είναι λιγότερο αυθαίρετες, ωστόσο η λεγόμενη "χαλαρή" ψήφος επιτρέπει περιθώρια... ερμηνειών κατά το δοκούν. Ήδη, όμως, οι εκλογές αυτές έχουν αποκτήσει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε ό,τι σχετίζεται με τη Χρυσή Αυγή.

Σε αυτές τις ασήμαντες γραμμές δεν κρυβόμαστε, ούτε τώρα, ούτε κρυφτήκαμε ποτέ. Και η στάση μας έναντι της ΧΑ προκύπτει πολύ εύκολα από όλα όσα έχουμε αναρτήσει εδώ και έναν χρόνο. Είναι λοιπόν πολύ οδυνηρή η διαπίστωση πως ήδη έχουμε δικαιωθεί στην εκτίμηση ότι η κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα εν γένει χειρίζονται με εσφαλμένο τρόπο το ζήτημα, και τελικά θα καταφέρουν την ενδυνάμωση του συγκεκριμένου κόμματος.

Ας δούμε λοιπόν την κατάσταση.

Έχουμε ένα κόμμα που προβαίνει σε διάφορες εκδηλώσεις (συσσίτια, προστασία ηλικιωμένων κλπ) οι οποίες το έχουν καταστήσει δημοφιλές στα χαμηλά λαϊκά στρώματα. Επιπλέον, διατυμπανίζει ότι θα "καθαρίσει" τον τόπο από τους "ξένους" που "μας παίρνουν τις δουλειές". Και, σε κάποιον βαθμό, το κάνει -όχι απαραίτητα εντός του πλαισίου του νόμου. Όμως οι ηλικιωμένοι ή εξαθλιωμένοι πολίτες δεν είναι ούτε δικαστές, ούτε επόπτες της τήρησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η δική τους ευημερία τους ενδιαφέρει, και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Επίσης, σε ένα άθλιο ανιστόρητο υπόβαθρο, τα μέλη του κόμματος αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές του εθνικού μεγαλείου, της ελληνικής υπεροχής, του κατατρεγμένου λαού από τα μεγάλα συμφέροντα.

Στο περιβάλλον διάλυσης του πολιτικού συστήματος ο λαϊκισμός κυριαρχεί. Με λαϊκίστικα συνθήματα άλλωστε εξελέγησαν οι τελευταίοι Πρωθυπουργοί της χώρας, είτε με την "επανίδρυση του κράτους", είτε με το "λεφτά υπάρχουν", είτε με τα "Ζάππεια" και τις υπόλοιπες ανοησίες που έλεγε ο Σαμαράς μέχρι να εγκλωβισθεί στον μονόδρομο του ρεαλισμού. Δεν προξενεί λοιπόν εντύπωση ότι ένα κόμμα που δίνει δυναμικό παρόν στην καθημερινότητα των πολιτών και χαϊδεύει αυτιά ενισχύεται.

Με τη ΧΑ στα όρια του 10% και σταθερά στην τρίτη θέση, η αντίδραση του συστήματος (πολιτικού, νομικού και ΜΜΕ), γέννησε την εντύπωση ότι, απειλούμενο, αγωνίζεται να την εξοντώσει. Ο κόσμος δε βλέπει μία ακροδεξιά εγκληματική οργάνωση, που, στο κάτω-κάτω, είναι αμφίβολο αν θα τη δει τελικά και το δικαστήριο. Βλέπει αυτούς που του καθάρισαν το σπίτι από τους αλλοδαπούς και που του μοίρασαν ψωμί. Βλέπει μέσα τον Μιχαλολιάκο, αλλά έξω τον Ξηρό, τον Μαζιώτη και τον Σακκά. Η 17 Νοέμβρη σκότωνε επί τρεις δεκαετίες, χρειάστηκαν αρκετοί νεκροί και πολλά χρόνια για να εξαρθρωθεί μερικώς, και τελικά σχεδόν όλοι οι συλληφθέντες περιφέρονται ελεύθεροι στον δρόμο και αγορεύουν με φόντο τον Κολοκοτρώνη. Ο Μιχαλολιάκος, όμως, είναι μέσα.

Η υπεραντίδραση στη δολοφονία Φύσσα, που προέκυψε ως φαίνεται χωρίς σχέδιο στο πλαίσιο ενός "νταηλικιού" από έναν ψευτόμαγκα χρυσαυγίτη, τείνει να καταστήσει τελικά συμπαθή στην κοινή γνώμη την παράφρονα παρέα των χρυσαυγιτών. Επί μήνες αγωνίζονται να μας πείσουν ότι η ΧΑ αποτελεί συμμορία δολοφόνων, χωρίς να έχουν ικανά στοιχεία, ενώ οι ακροαριστερές εγκληματικές ομάδες, με σειρά ληστειών και επιθέσεων, αφήνονται να αλωνίζουν ελεύθερα. Τα ΜΜΕ δεν αισθάνθηκαν την ίδια συγκίνηση για τη δολοφονία (οργανωμένη, σχεδιασμένη και εν ψυχρώ) δύο νέων παιδιών, μόνο και μόνο γιατί επέλεξαν να ενταχθούν στο συγκεκριμένο κόμμα. Κάτι που, ναι, είναι δικαίωμά τους και δικαίωμα όλων μας. Ούτε οι τοίχοι γέμισαν με συνθήματα ότι οι νεκροί της άλλης μεριάς, οι χρυσαυγίτες, οι αστυνομικοί, τα θύματα του ακροαριστερού ψευτοεπαναστατικού παραληρήματος, "ζουν".

Σε όλα αυτά προστίθεται και ο υποκριτικός μανδύας του "εκτός νόμου" κόμματος. Αν συνεχίσουμε έτσι, η Χρυσή Αυγή (ή Εθνική Αυγή ή Γαλάζια Στρατιά ή όπως αλλιώς θα λέγεται) θα σαρώσει στις εκλογές. Όσα ακούγονται, ότι θα ελεγχθούν ένας-ένας οι υποψήφιοι για το αν πέρασαν από τη ΧΑ ή όχι και οι υπόλοιπες νομικίστικες εξυπνάδες, πολιτικά θα φέρουν αντίθετο αποτέλεσμα, διότι κανείς δεν πείθεται ότι είναι ο Μιχαλολιάκος που αποτελεί απειλή για τη δημοκρατία. Αντίθετα, όσοι βγάζουν εν έτει 2014 κόμματα εκτός νόμου και απαιτούν πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων αποτελούν πραγματική απειλή για το πολίτευμα, ειδικά όταν στο όνομα της δημοκρατικής νομιμότητας, όλως "τυχαίως", εξυπηρετούνται δικά τους συμφέροντα.

Όλο αυτό το διάστημα η ΧΑ θα έπρεπε να έχει αποδομηθεί πολιτικά. Ούτε νομικά, ούτε φυσικά, με τον εγκλεισμό της ηγετικής της ομάδας στη φυλακή, με την παράλογη (αλλά εξαιρετικά βολική) αντίδραση ενός νομικού καθεστώτος που δίνει άδειες εξόδου σε κατά συρροήν δολοφόνους και αφήνει ελεύθερους με εγγυήσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ όσους έχουν κατακλέψει το δημόσιο χρήμα (που τις καταβάλλουν έπειτα, προφανώς, από τα κλεμμένα).

Όσο συνεχίζουμε στο ίδιο μοτίβο τόσο η ΧΑ θα ενισχύεται. Και δε θα ευθύνεται η στροφή σε ακροδεξιές ιδέες λόγω κρίσης και ανέχειας, αλλά η εγκληματική ανικανότητα όσων διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: