19/5/14

Μετά, και πριν την κάλπη...

Αυτά τα σποτ του ΣυΡιζΑ είναι σαν μαχαιριά. Η επίκληση στο θυμικό έχει αποτέλεσμα σε μάζες ευρύτερες από την επίκληση στη λογική και τη χρήση επιχειρημάτων. Τα άδεια πορτοφόλια του ΣυΡιζΑ "μιλάνε" σε περισσότερο κόσμο από το σποτ της Ελιάς που διατυπώνει τη μεγάλη αλήθεια, ότι δεν υπήρχε άλλος δρόμος και ότι είδαμε τι έγινε όπου επιχειρήθηκε. Το πορτοφόλι θα ήταν ακόμα πιο άδειο, αλλά αυτό δεν το έχουμε καταλάβει, με τεράστια ευθύνη των συγκυβερνώντων κομμάτων και των ηλιθιοτήτων που διατύπωναν από το 2007 και έπειτα.

Μετά, λοιπόν, τα χθεσινά αποτελέσματα του πρώτου γύρου των Αυτοδιοικητικών εκλογών αισθάνομαι την ανάγκη να τροποποιήσω την προηγούμενη πρόβλεψη. Ο ΣυΡιζΑ πιθανότατα θα επικρατήσει στις Ευρωεκλογές και, φοβάμαι, με διαφορά.

Έχω επισημάνει από την πρώτη στιγμή εκλογής του κ. Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ ότι θα δρούσε εντελώς διαλυτικά για την κομματική συνοχή, γεγονός αδιάφορο μέχρι τη στιγμή που κόντεψε να μας φέρει "πρώτη φορά Αριστερά". Και το πρόβλημα δεν είναι η Αριστερά. Είδαμε και την ντεμί Δεξιά, είδαμε και τον Μεσαίο χώρο, είδαμε και την "προοδευτική" ντεμί Αριστερά, και χορτάσαμε. Το πρόβλημα είναι ο ερασιτεχνισμός, οι εμμονές, η ανοησία που εφορμά προς την εξουσία. Διότι αυτό είναι ο ΣυΡιζΑ.

Αν ανάμεσα στην καταφανή ανεπάρκεια και την ανικανότητα από τη μια και την αβελτηρία από την άλλη πρέπει να κάνουμε την πιο ακίνδυνη επιλογή, ορθή φαντάζει η πρώτη, με την προϋπόθεση ότι, επιτέλους, θα στείλουμε τους ανίκανους στην ευχή του Θεού. Και για να γίνει πιο σαφές, με Σαμαρά, Μπαλτάκο, Φαήλο και Μιχελάκη το εκβιαστικό δίλημμα "ή ΝΔ ή βγαίνει ο ΣυΡιζΑ" θα πιάνει όλο και λιγότερο. Ώρα να φεύγει ο "επιτυχημένος" Πρωθυπουργός, που ζητάει ομπρέλα μετά και από το νέο φτύσιμο. Διότι και το χθεσινό ήταν φτύσιμο.

Θα επιχειρήσουμε μία αδόκιμη, ίσως, σύγκριση του χθεσινού αποτελέσματος με τις Εθνικές Εκλογές του Μαΐου 2012, και όχι του Ιουνίου, όπου επικράτησαν συνθήκες εξωφρενικής πόλωσης. Η σύγκριση θα γίνει επιλεκτικά, σε δήμους και περιφέρειες όπου μπορούν εν μέρει να προκύψουν χρήσιμα στοιχεία:

Α' Αθηνών (δήμος Αθηναίων):

2012: ΣυΡιζΑ: 19,12% (55.791), ΝΔ: 15,79% (46.072), ΧΑ: 8,77% (25.578)
2014: Σακελλαρίδης: 20% (44.620), Σπηλιωτόπουλος + Κακλαμάνης: 24,02% (53.580), Κασιδιάρης: 16,12 (35.949)

Ένα απόλυτο τίποτα (με κάθε σεβασμό προς τον κ. Σακελλαρίδη, η προσωπικότητα του οποίου μπορεί να αποδειχθεί αξιολογότατη, αλλά πολιτικά είναι ανυπόστατος) πιάνει το τοπικό ποσοστό του ΣυΡιζΑ, με ψήφο χωρίς προσωπικά, αλλά με πολιτικά χαρακτηριστικά. Τη νίκη παίρνει ο κ. Καμίνης, που σαφώς αντλεί ψήφους κυρίως από την Κεντροαριστερά. Ακόμα και αθροίζοντας τις ψήφους Κακλαμάνη στη ΝΔ, είναι εξαιρετικά πιθανό η περιφέρεια να ξαναβαφεί στο συριζαίικο ροζ. Η δε ψήφος στον κ. Κασιδιάρη προφανώς επίσης δεν είναι προσωπική, αλλά θα εξελιχθεί ενδεχομένως σε κομματική. Δεν διπλασιάζεται απλά το ποσοστό. Κερδίζει 10.000 ψήφους στην πρωτεύουσα της χώρας...

Α' & Β' Αθηνών, Α' & Β' Πειραιώς, Αττικής (περιφέρεια Αττικής):
2012: ΣυΡιζΑ: 21,02% (409.791), ΝΔ: 13,15% (256.322), ΧΑ: 7,92% (154.351)
2014: Δούρου: 23,79% (376.129), Κουμουτσάκος: 14,11% (223.094), Παναγιώταρος: 11,11% (175.677) - με ενσωμάτωση 97,44%

ΣυΡιζΑ και ΝΔ χάνουν από 30.000 ψήφους (ίσως λίγο λιγότερες με την τελική ενσωμάτωση) με Δούρου και Κουμουτσάκο να απευθύνονται επίσης σε αμιγώς κομματικό ακροατήριο. Υπενθυμίζεται ότι η ΝΔ δεν υποστήριξε τελικά τον Σγούρο (κάνοντας δώρο τις χθεσινές εντυπώσεις, αν και μάλλον όχι την περιφέρεια, στον ΣυΡιζΑ) γιατί θα αντιδρούσε η κομματική βάση. Η ΧΑ κερδίζει και 20.000 ψήφους.

Α' & Β' Θεσσαλονίκης, Σερρών, Κιλκίς, Χαλκιδικής, Ημαθίας, Πέλλης, Πιερίας (περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας):
2012: ΣυΡιζΑ: 13,64% (150.206), ΝΔ: 21,49% (236.637), ΧΑ: 7,22% (79.535)
2014: Χαραλαμπίδου: 11,74% (114.116), Ιωαννίδης: 18,6% (180.840), Χρυσομάλλης: 8,73% (84.889) - με ενσωμάτωση 98,81%

Εδώ η ανάλυση γίνεται εξαιρετικά δύσκολη. Δεν είναι δυνατόν να αθροίσουμε τον Τζιτζικώστα στη δύναμη της ΝΔ, διότι κατεβάζει ένα ψηφοδέλτιο σε ιδεολογική σύγχυση, ούτε να υπολογίσουμε "στο περίπου" πόσοι από τους ψηφοφόρους του θα επαναπατρισθούν προς τη ΝΔ. Ωστόσο, οι ψήφοι της κ. Χαραλαμπίδου μοιάζουν περιφραγμένες από μπετόν: ο ΣυΡιζΑ δύσκολα θα πέσει από αυτόν τον αριθμό. Η ΧΑ αυξάνει τις δυνάμεις της και εδώ, με μειωμένο πάλι αριθμό εγκύρων ψηφοδελτίων. Είναι η άστοχη διαχείριση της ΝΔ στην, προνομιακή γι' αυτήν, περιφέρεια που θα στερήσει το γαλάζιο χρώμα την άλλη Κυριακή. Ο κ. Τζιτζικώστας είναι εξαιρετικά αντιπαθής, δεν έχει να επιδείξει τίποτα ως Περιφερειάρχης (και συνολικά, πλην του επωνύμου του), αλλά το αντάρτικο ήταν δεδομένο από τη στιγμή που δε δέχθηκε (και καλά έκανε) να θυσιασθεί στον χαμένο αγώνα απέναντι στον Μπουτάρη. Και για να τεθεί απλά: πού πας ρε Ιωαννίδη με τον Άρη υποβιβασμένο, αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά; Δηλαδή, σε τι ψήφους υπολόγιζε ο συμπαθέστατος κατά τα άλλα κόουτς; Έχει μήπως αυτός να επιδείξει έργο ως βουλευτής και υπουργός;

Ναι, είναι άστοχη η σύγκριση Αυτοδιοικητικών και Εθνικών εκλογών. Ναι, αν, για παράδειγμα, συγκρίνουμε μόνο τον Δήμο Θεσσαλονίκης η ΝΔ είναι ενισχυμένη, και μάλιστα με υποψήφιο ποδοσφαιρικό (πάλι) και χαμένο από χέρι. Η ουσία είναι στον εντοπισμό των αναμφισβήτητων πολιτικών τάσεων. Υπάρχει πολλή προσωπική ψήφος και προσωπική αποδοκιμασία στις τοπικές εκλογές. Αλλά η ψήφος π.χ. στη ΧΑ δεν είναι προσωπική. Είναι ψήφος αλλόκοτη, ψήφος οργής, αλλά και ψήφος που θα προκύψει και στην ευρωκάλπη.

Τον Μάιο του 2012 υπήρχε εκείνο το τεράστιο ποσοστό κεντροδεξιών κομμάτων εκτός Βουλής (Ντόρα, Καρατζαφέρης, Μάνος, Τζήμερος). Την Κυριακή θα υπάρχει το Ποτάμι. Από πού θα πηγάσει η ψήφος στο κόμμα Θεοδωράκη δεν το γνωρίζει κανείς. Μπορεί να αντλήσει από τη χρυσαυγίτικη ψήφο οργής; Δύσκολο. Θα κόψει από ΝΔ και ΣυΡιζΑ; Πιθανότατα. Θα μαζέψει το προ διετίας εκτός Βουλής ποσοστό; Άγνωστο.

Εν γνώσει της πιθανής αστοχίας της σύγκρισης, συμπεράσματα βγαίνουν. Ο ΣυΡιζΑ κρατάει δυνάμεις σε απόλυτο αριθμό ψήφων και αυξάνει (λογικά) τα ποσοστά του στις πιο "πολιτικές" από τις χθεσινές περιφέρειες και δήμους. Η ΧΑ ενδυναμώνεται. Το λέγαμε, το προβλέπαμε, προειδοποιούσαμε. Ο κόσμος δεν αισθάνεται να κινδυνεύει από τους νεοναζί. Ας το πάρουν κάποιοι χαμπάρι.

Μόνο που και ο κόσμος μοιάζει να τα έχει χαμένα. Προσκυνά στα συμφέροντα που καταγγέλει επί χρόνια, επιχειρηματικά (βλέπε δήμο Πειραιά) και μιντιακά (βλέπε το ρεύμα του Ποταμιού), αναδεικνύει υποδίκους (βλέπε Βόλο) και τηλε-καρικατούρες (βλέπε Μαραθώνα), επιβραβεύει τα ποικίλα τίποτα (όπως στους δήμους Αθηναίων και Θεσσαλονίκης) μόνο γιατί φορέσαν την κομματική φανέλα.

Και ψηφίζει Χρυσή Αυγή. Αλλά, δυστυχώς, αυτό είναι λογικό.

Διότι, σε μία χώρα που βιώνει την αριστερή δολοφονική και καταστροφική μανία επί 40 χρόνια, η κατάπτυστη δολοφονία του Φύσσα, που "ντύθηκε" ιδεολογικά εκ των υστέρων, δεν ήταν δυνατόν να του αλλάξει μυαλά. Διότι παρά την επικοινωνιακή καταιγίδα που επί μήνες βιώνουμε, έχει προκύψει σίγουρα η εμπλοκή της οργανωμένης ομάδας κρούσης της ΧΑ, αλλά όχι το ιδεολογικό κίνητρο της δολοφονίας. Δεν μπορεί να αποκλεισθεί και τα ΜΜΕ δεν είναι δικαστήριο (κάτι που τα ίδια συχνά ξεχνάνε) ώστε να παρουσιάζουν όλα τα στοιχεία, σε τίποτε δεν μειώνει το αποτρόπαιο της πράξης, αλλά υπάρχει διαφορά μεταξύ ενός τσαμπουκά και της δολοφονίας ενός ανθρώπου για τα όσα πιστεύει.

Οι χρυσαυγίτες δολοφονήθηκαν πέραν πάσης αμφιβολίας για τα όσα πίστευαν (ή κάποιοι νόμιζαν ότι πίστευαν). Εν ψυχρώ. Οργανωμένα. Με σχέδιο. Με μόνο κίνητρο ότι ήταν χρυσαυγίτες. Αυτοί που "απειλούν" τη δημοκρατία παγώσαν από τον φόβο μπροστά στη θέα του όπλου. Με εκείνο το φρικτό βίντεο ξεβρακώθηκε (αυτή είναι η σωστή λέξη) όλο το κατεστημένο των ΜΜΕ, που επί δεκαετίες αγνοούν προκλητικά την προέλευση της πολιτικής βίας στη χώρα, που πιπιλάν αυτιά για πολυεθνικά κράτη, λες και μπορεί η Ελλάδα να αντέξει το βάρος, που προσπαθούν να πείσουν τον Έλληνα ότι είναι ρατσιστής και μισαλλόδοξος γιατί κάποιοι αποφάσισαν να γεμίσουν τη χώρα αλλοδαπούς. Ε, σε αυτό το νοσηρό περιβάλλον, αγαπητός καθίσταται όποιος διώχνει τους ξένους. Τόσο απλά.

Φρικαλέα απλά. Κανείς δεν μπορεί να εγκρίνει αυτό το σκεπτικό, αλλά αυτό είναι το υπαρκτό σκεπτικό, και καταντά άξιον απορίας πώς μετά τον επικοινωνιακό ορυμαγδό η ΧΑ δε μάχεται για την πρωτιά. Ακόμα.

Έχουμε προειδοποιήσει για τις ρίζες και τις αιτίες του κακού. Πολλά χρόνια πριν. Πριν τη ΧΑ, όταν κάποιοι αισθάνονταν απειλή από τον ΛαΟΣ του κ. Καρατζαφέρη. Ο ΛαΟΣ είναι σήμερα κυβέρνηση, όχι μόνο σχηματικά ή ιδεολογικά. Τα πρόσωπα για τα οποία ο Καραμανλής δήλωνε κάποτε "δεν συνεργάζομαι με τα άκρα" είναι υπουργοί και κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι. Όχι απλά μέλη, όχι υποψήφιοι που απλά συμπληρώνουν μία λίστα.

Ντρέπομαι, λοιπόν, αλλά θα το ομολογήσω ευθέως. Έχω κάνει τεράστιο αγώνα κατά της ΧΑ, και από αυτές τις γραμμές, ώστε να μη χρειάζεται να καταθέσω διαπιστευτήρια δημοκρατικότητας. Μου προκαλεί αηδία η όψη των μελών της. Θεωρώ ότι η πίστη στον Ναζισμό είναι προσβολή για κάθε Έλληνα. Όταν όμως το σύστημα κωφεύει, όταν αδιαφορεί για τα προβλήματα του τόπου μία είναι η συνέπεια: έχω φτάσει και εγώ ένα κλικ πριν την απονενοημένη ψήφο. Υπάρχει αγανάκτηση στον κόσμο, όχι μόνο για την ανέχεια και το μνημόνιο, αλλά για την υποκρισία της εξουσίας που βολεύτηκε με τη δαιμονοποίηση της ΧΑ. Που την έκλεισε στη φυλακή, αφήνοντας δολοφόνους να περιφέρονται ελεύθεροι, που ξοδεύει ιδρώτα και χρόνο στην ανεύρεση ενοχοποιητικών στοιχείων, αλλά που δε βρήκε χρόνο και τρόπο να την εξουδετερώσει πολιτικά.

Προφανώς και δεν πρόκειται να ψηφίσω τη ΧΑ. Δεν πάει το χέρι μου, εκρήγνυται το μυαλό μου. Κάποιων άλλων, όμως;

Συνεπής στην παράδοση του blog, αποκαλύπτω τη δική μου "πρόθεση ψήφου". Χρειάζεται ένα ισχυρό μήνυμα αποδοκιμασίας στο υπάρχον σύστημα, χωρίς να διαλυθεί το σύμπαν και να χρεοκοπήσει η χώρα, χωρίς να επανέλθει η αβεβαιότητα και η αστάθεια. Χρειάζεται μία νέα ισχυρή κεντροδεξιά παράταξη, διότι είναι η μόνη ελπίδα για να προκύψει μία σοβαρή κεντροαριστερά. Όσο ο ΣυΡιζΑ πιστεύει στη νίκη, τόσο περισσότερο ανόητος και λαϊκιστικός θα γίνεται ο λόγος του.

Για μένα το μήνυμα είναι ένα. Πετάμε τον Σαμαρά και την Ακροδεξιά του στα σκουπίδια. Ναι, έτσι ακριβώς πρέπει να γίνει και έτσι ακριβώς το γράφω. Η επικοινωνιακή επίθεση περί "σοβαρού και επιτυχημένου" Πρωθυπουργό προκαλεί πια αηδία ακόμα και στους ψηφοφόρους της ΝΔ. Και ο ίδιος έχει καταλάβει ότι με το 18% δεν πάει πουθενά. Αυτός, όμως, που διέλυσε την παράταξη δεν μπορεί να την ενώσει, ειδικά με όσα έχουν προηγηθεί. Απαιτείται εν πλω αλλαγή Πρωθυπουργού, συγκρότηση νέου κόμματος με ευρύτερη κοινοβουλευτική στήριξη στην υπάρχουσα Βουλή, αποφεύγοντας τις εκλογές. Απαιτείται ηχηρή αποδοκιμασία της ΝΔ, χωρίς αντίστοιχη στήριξη του ΣυΡιζΑ και χωρίς να προκύψει η αιτία διάλυσης της Βουλής. Αν ΝΔ και ΣυΡιζΑ αναγκασθούν η μεν σε αλλαγή ηγεσίας, ο δε σε αυτοδιάλυση και απόρριψη των ακραίων στοιχείων που έχει μαζέψει, ίσως ανατείλει μία αχνή ελπίδα.

Και ο μόνος τρόπος για να μην προκύψει αστάθεια, αλλά να σταλεί αυτό το μήνυμα είναι (λυπάμαι πάρα πολύ που το γράφω) η ψήφος στην Ελιά. Για μία και μόνη φορά.

Φυσικά, δεν προβλέπω να γίνει κάτι τέτοιο. Και πλέον φοβάμαι την οργή του κόσμου. Φοβάμαι την ψήφο στον ΣυΡιζΑ που θα φέρει όξυνση και αίτημα για εκλογές. Πολύ περισσότερο, φοβάμαι τις εκλογές. Δεν έχουν τίποτα καλό να προσφέρουν στη χώρα. Ας το καταλάβουμε επιτέλους, αφήνοντας στην άκρη τις ανοησίες για την "προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία". Ενίοτε, αν όχι συνήθως, τα αδιέξοδα από την υπερβολική προσφυγή σε αυτήν προκύπτουν.

Δεν υπάρχουν σχόλια: