10/6/14

Συγχαρητήρια...

Στερεύουν τα λόγια για να σχολιάσει κανείς τη σύνθεση της τελευταίας (ελπίζουμε...) κυβέρνησης σαμαρικής εμπνεύσεως. Αν το μήνυμα της κάλπης ήταν η στροφή στον λαϊκισμό και το χάιδεμα της "Δεξιάς", έχουμε νέα για τον Πρωθυπουργό του 19%: σε έναν χρόνο θα δίνει μάχη για τη δεύτερη θέση με τη Χρυσή Αυγή. Το γράψαμε και επιμένουμε, καλή η συνθηματολογία αλλά έχει έρθει η ώρα για πολιτική ουσίας. Την οποία, φυσικά, ένας πολιτικός που έχει σφάλει σε όλες ανεξαιρέτως τις μεγάλες επιλογές του αδυνατεί να συλλάβει έστω ως έννοια.

Ερωτήματα: Άσκησε προσωπική πολιτική ο κ. Στουρνάρας; Υπήρχε πιστότερος (σε βαθμό μανίας) στην εφαρμογή των σκληρών πολιτικών από τον κ. Γεωργιάδη; Τι πλήρωσαν οι κ.κ. Τσαυτάρης, Μιχελάκης και Χατζηδάκης, αν όχι το μάρμαρο της εκλογικής αποτυχίας της ΝΔ; Όσο η σύνθεση της κυβέρνησης καθορίζεται με τόσο ταπεινά κριτήρια, όπως η "ανθρωπογεωγραφία" (απίστευτης έμπνευσης όρος), οι εσωκομματικές ισορροπίες και οι ψήφοι στις Ευρωεκλογές που χάθηκαν από το ψωμί και το γάλα, η χώρα δεν έχει καμία ελπίδα.

Σε κάθε ανασχηματισμό βρίσκαμε κάτι θετικό. Σήμερα είναι αδύνατον. Πού να σταθείς; Στον Ντινόπουλο; Στον πολιτικό κολοσσό Μάκη Γιακουμάτο; Στον αξέχαστα επιτυχημένο ως υπουργό Υγείας Λοβέρδο, τον άνθρωπο που πρώτος διέλυσε τα νοσοκομεία και νομοθέτησε την καταναγκαστική και απλήρωτη εργασία των γιατρών;

Δε θα χαραμίσουμε χρόνο ασχολούμενοι με τους ουτιδανούς που χαραμίζουν τόσον καιρό τον χρόνο της χώρας μας. Αφού απορήσουμε πώς επιβίωσαν οι Δένδιας και Μητσοτάκης, θα σταθούμε στις εξής δύο παρατηρήσεις:

Πρώτη, το 20% της Χρυσής Αυγής στις επόμενες εκλογές. Διότι αν ο κ. Σαμαράς πιστεύει ότι η πραγματική αιτία της ανόδου των νεοναζί είναι η κρίση, ότι οι Έλληνες έγιναν θαυμαστές του Χίτλερ ή η ψήφος διαμαρτυρίας γελιέται. Το παντελές ξεχαρβάλωμα της δημόσιας τάξης είναι η κυριότερη αιτία και το γενικευμένο αίσθημα ανασφάλειας. Έκανε ο Δένδιας προσπάθεια και στοχοποιήθηκε, διόλου τυχαία, από τη ΧΑ. Ως συνεχιστής του, ο Κικίλιας δεν προκαλεί πλέον γέλια αλλά ΑΠΟΓΝΩΣΗ.

Δεύτερη, αφού κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ στον κ. Καράογλου και το τεράστιο έργο του, η τοποθέτηση του κ. Ορφανού στο Μακεδονίας - Θράκης. Μακράν η πιο εύστοχη επιλογή Σαμαρά: ένα πολιτικό μηδενικό σε ένα υπουργείο με μηδενικές αρμοδιότητες.

Συγχαρητήρια.

4/6/14

Στην άκρη

Με τη ΝΔ να έχει το θράσος να αποτιμά δημοσίως ως "μη αρνητικό" το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών και θετικές τις εκλογικές προοπτικές της, το σχόλιό μας για την πρόσφατη επίδοση του κ. Σαμαρά και της παρέας του καθίσταται ακόμη περισσότερο επίκαιρο:

Ευρωεκλογές 2014: 1.298.713 ψήφοι, 22,72% και 2η θέση
Ιούνιος 2012: 1.825.497 ψήφοι, 29,66% και 1η θέση
Μάιος 2012: 1.192.103 ψήφοι, 18,85% και 1η θέση

Η αύξηση της αποχής σε σχέση με τον Ιούνιο του 2012 είναι πέριξ του 2,5%, ενώ η πτώση της ΝΔ (πάνω από μισό εκατομμύριο ψήφοι) πλησιάζει το 29%, υπερτριπλάσιο ποσοστό από αυτό του ΣυΡιζΑ! Ωστόσο, επαναλαμβάνουμε, η σύγκριση είναι δικαιότερη με τον Μάιο του 2012 και η αύξηση κατά περίπου 100.000 ψήφους μάλλον δείχνει το δίκαιο της άποψης που έχουμε πολλάκις διατυπώσει, ότι η σημερινή δύναμη της ΝΔ κινείται κοντά στα πενιχρά ποσοστά του 20%.

Ελαφρυντικά και δικαιολογίες; Άφθονα. Εφαρμόζεται το σκληρό πρόγραμμα λιτότητας (αυτό που επί Παπανδρέου ο Σαμαράς κατήγγειλλε συνεχώς) για να ορθοποδήσει η χώρα, υπάρχει η κυβερνητική φθορά, η ψήφος σε Ευρωεκλογές είναι παραδοσιακά χαλαρή, τα ισχυρά διλήμματα των Εθνικών εκλογών θα επαναπατρίσουν ψηφοφόρους. Είναι έτσι, όμως; Είναι θετική η προοπτική του κόμματος;

Κατ' αρχάς η κυβερνητική φθορά δεν πρόκειται να διορθωθεί, αλλά να μεγαλώσει. Η πολιτική που ακολουθείται, το φωνάζουμε επί χρόνια, αποτελεί μονόδρομο και δεν πρόκειται να μεταβληθεί ριζικά. Τα όποια αναπτυξιακά μέτρα (ο Θεός να τα κάνει) θα αποδώσουν απτά οφέλη πολύ αργότερα. Εξευτελιστικά για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια χαρτζιλίκια των 500 ευρώ αποκλείεται να μεταβάλουν την εκλογική συμπεριφορά των δικαιούχων τους.

Το πλέον κρίσιμο και ειρωνικό; Η ΝΔ απειλείται περισσότερο αν επιτύχει στην παλινόρθωση της οικονομίας. Καθώς ο κίνδυνος χρεοκοπίας θα απομακρύνεται και όσο περισσότερο ο Σαμαράς το επικαλείται τόσο πιο αθώα θα μοιάζει η επιλογή ενός κόμματος που υπόσχεται να μοιράσει χρήμα στους αδικημένους -από τα "κλεμμένα". Του ΣυΡιζΑ με άλλα λόγια, που, ως πρώτο πια κόμμα, θα ενισχυθεί περισσότερο από τα διλήμματα της ακυβερνησίας και που στο ζύγι του λαϊκισμού πλεονεκτεί με άνεση.

Από πού πηγάζει η αισιοδοξία στη Συγγρού είναι άξιον απορίας. Το κόμμα διαλύεται και, αν κάποιοι αποσκοπούν στα οφέλη του κατακερματισμού των ΑνΕλλ, ας κοιτάξουν δεξιά τους διότι κοντεύουν να βρεθούν ουρά της Χρυσής Αυγής.

Τα λάθη τόσων ετών τα έχουμε επισημάνει από την πρώτη στιγμή. Κάποιοι έβλεπαν στον Σαμαρά τον "νέο Καποδίστρια" και τα F-16 που θα τον υποδέχονταν όταν "θα είχε τρίψει στη μούρη" των Ευρωπαίων τα μνημόνια. Οι ίδιοι παραμένουν πολιτευτές και πρωθυπουργικοί σύμβουλοι. Διόλου παράξενο, λοιπόν, που στη ΝΔ αδυνατούν να αντιληφθούν τι συμβαίνει γύρω τους. Ή επιλέγουν, έστω, να παριστάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.

Δεν μπορεί να αποτιμηθεί ως θετικό αυτό το αποτέλεσμα, δεν μπορεί η ΝΔ να προσδοκά σε ανάκαμψη αν δεν ανανεωθεί ριζικά το πολιτικό προσωπικό της, αν δεν ανανεώσει την πίστη της στην ελεύθερη οικονομία και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Τα παραμύθια τελείωσαν. Ο λαϊκισμός δεν αντιμετωπίζεται με κόντρα λαϊκισμό και πεντακοσάρικα, αλλά με σχέδιο και στρατηγική.

Εάν ο κ. Σαμαράς, που δεν έχει κάνει ίχνος αυτοκριτικής για τα λάθη του που κόντεψαν να οδηγήσουν τη χώρα στη χρεοκοπία, αγαπάει στοιχειωδώς την πατρίδα ας κάνει μία μεγάλη χάρη σε αυτήν, στην παράταξη της οποίας η ατυχής συγκυρία τον έφερε να ηγείται και, κυρίως, στον εαυτό του. Ας συνεχίσει την ψευδαίσθησή του ότι έσωσε τη χώρα και ας ανοίξει τον δρόμο στη νέα εποχή και τη Νέα Ελλάδα που ευαγγελίζεται με τον μοναδικό τρόπο που μπορεί. Κάνοντας στην άκρη.

Του το χαρίζουμε το ψέμα ότι μας έσωσε, αρκεί να πάει στο σπίτι του πριν να είναι πολύ αργά. Πριν η σοβαρή κεντροδεξιά παραταξή αντικατασταθεί από νεοναζί και ψεκασμένους ημίτρελους, πριν το αριστερό παραμύθιασμα γίνει εξουσία και ξαναμοιράζει λεφτά από τα δανεικά, πριν βρεθούμε με εγχώρια πληθωριστικά νομίσματα ευτελούς αξίας να ζητιανεύουμε στους δρόμους. Διότι σε αυτήν τη χώρα δεν μπορούμε να σοβαρευτούμε ούτε καν στοιχειωδώς. 4 χρόνια εφαρμόζουμε το μνημόνιο, 4 χρόνια το καταγγέλλουμε, 4 χρόνια αποδοκιμάζουμε όσους μας το έφεραν, 4 χρόνια δεν έχουμε ακούσει σοβαρές εναλλακτικές λύσεις και σήμερα πανηγυρίζουμε γιατί μας έσωσε από τη χρεοκοπία.

Αφού λοιπόν σωθήκαμε, πρέπει να γυρίσουμε σελίδα. Όχι να γυρίσουμε στο φαύλο 81 και στο βρικολάκιασμα του Ανδρέα και της Αλλαγής του. Αυτά πολύ ακριβά τα έχουμε πληρώσει ήδη.