10/6/14

Συγχαρητήρια...

Στερεύουν τα λόγια για να σχολιάσει κανείς τη σύνθεση της τελευταίας (ελπίζουμε...) κυβέρνησης σαμαρικής εμπνεύσεως. Αν το μήνυμα της κάλπης ήταν η στροφή στον λαϊκισμό και το χάιδεμα της "Δεξιάς", έχουμε νέα για τον Πρωθυπουργό του 19%: σε έναν χρόνο θα δίνει μάχη για τη δεύτερη θέση με τη Χρυσή Αυγή. Το γράψαμε και επιμένουμε, καλή η συνθηματολογία αλλά έχει έρθει η ώρα για πολιτική ουσίας. Την οποία, φυσικά, ένας πολιτικός που έχει σφάλει σε όλες ανεξαιρέτως τις μεγάλες επιλογές του αδυνατεί να συλλάβει έστω ως έννοια.

Ερωτήματα: Άσκησε προσωπική πολιτική ο κ. Στουρνάρας; Υπήρχε πιστότερος (σε βαθμό μανίας) στην εφαρμογή των σκληρών πολιτικών από τον κ. Γεωργιάδη; Τι πλήρωσαν οι κ.κ. Τσαυτάρης, Μιχελάκης και Χατζηδάκης, αν όχι το μάρμαρο της εκλογικής αποτυχίας της ΝΔ; Όσο η σύνθεση της κυβέρνησης καθορίζεται με τόσο ταπεινά κριτήρια, όπως η "ανθρωπογεωγραφία" (απίστευτης έμπνευσης όρος), οι εσωκομματικές ισορροπίες και οι ψήφοι στις Ευρωεκλογές που χάθηκαν από το ψωμί και το γάλα, η χώρα δεν έχει καμία ελπίδα.

Σε κάθε ανασχηματισμό βρίσκαμε κάτι θετικό. Σήμερα είναι αδύνατον. Πού να σταθείς; Στον Ντινόπουλο; Στον πολιτικό κολοσσό Μάκη Γιακουμάτο; Στον αξέχαστα επιτυχημένο ως υπουργό Υγείας Λοβέρδο, τον άνθρωπο που πρώτος διέλυσε τα νοσοκομεία και νομοθέτησε την καταναγκαστική και απλήρωτη εργασία των γιατρών;

Δε θα χαραμίσουμε χρόνο ασχολούμενοι με τους ουτιδανούς που χαραμίζουν τόσον καιρό τον χρόνο της χώρας μας. Αφού απορήσουμε πώς επιβίωσαν οι Δένδιας και Μητσοτάκης, θα σταθούμε στις εξής δύο παρατηρήσεις:

Πρώτη, το 20% της Χρυσής Αυγής στις επόμενες εκλογές. Διότι αν ο κ. Σαμαράς πιστεύει ότι η πραγματική αιτία της ανόδου των νεοναζί είναι η κρίση, ότι οι Έλληνες έγιναν θαυμαστές του Χίτλερ ή η ψήφος διαμαρτυρίας γελιέται. Το παντελές ξεχαρβάλωμα της δημόσιας τάξης είναι η κυριότερη αιτία και το γενικευμένο αίσθημα ανασφάλειας. Έκανε ο Δένδιας προσπάθεια και στοχοποιήθηκε, διόλου τυχαία, από τη ΧΑ. Ως συνεχιστής του, ο Κικίλιας δεν προκαλεί πλέον γέλια αλλά ΑΠΟΓΝΩΣΗ.

Δεύτερη, αφού κλίνουμε ευλαβικά το γόνυ στον κ. Καράογλου και το τεράστιο έργο του, η τοποθέτηση του κ. Ορφανού στο Μακεδονίας - Θράκης. Μακράν η πιο εύστοχη επιλογή Σαμαρά: ένα πολιτικό μηδενικό σε ένα υπουργείο με μηδενικές αρμοδιότητες.

Συγχαρητήρια.

Δεν υπάρχουν σχόλια: