23/1/15

Προεκλογικοί χρησμοί 2015

Δε θυμάμαι τα τελευταία 25 χρόνια που παρακολουθώ τις εκλογές να προκύπτει τόσο απροκάλυπτα η νίκη ενός κόμματος. Και άλλες φορές ο νικητής ήταν ξεκάθαρος εβδομάδες, μήνες ή και... χρόνια (βλέπε 2004) πριν την Κυριακή των εκλογών, πάντοτε, όμως, η συγκυρία επέβαλλε την τήρηση κάποιων προσχημάτων. Ουδέποτε είδαμε μέχρι φέτος π.χ. τα μικρότερα κόμματα να διαγκωνίζονται στη διεκδίκηση θέσης κυβερνητικού εταίρου του νικητή, ουδέποτε είδαμε απελπισμένο Πρωθυπουργό να ζητά νίκη "έστω με μία ψήφο" και να δηλώνει αποφασισμένος για κυβέρνηση συνεργασίας. Η απανωτή προβολή των σποτ όπου Ποτάμι, ΠαΣοΚ, ΑνΕλλ και... ΔημΑρ (αν είναι δυνατόν!) ξεκάθαρα δηλώνουν έτοιμοι για συνεργασία με τον ΣυΡιζΑ, με τα σποτ του Σαμαρά, προκαλεί θλίψη για τη ΝΔ, αν όχι την πλήρη γελοιοποίησή της.

Η ΝΔ, και αυτό δεν προκαλεί σε κανέναν έκπληξη, έκανε ό,τι μπορούσε για να ενισχύσει τον ΣυΡιζΑ. "Διάβασε" την ψήφο στη ΧΑ ως ιδεολογική στροφή, όχι ως ψήφο απελπισίας και αποδοκιμασίας, με αποτέλεσμα ακροδεξιές γραφικότητες που την αποξένωσαν από τον κεντρώο και φιλελεύθερο χώρο. Επένδυσε στον φόβο της χρεοκοπίας, ωσάν να μην άλλαξε τίποτε από το 2009 και την είσοδο στο μνημόνιο, από το 2011 και τα άδεια καφάσια του τότε Πρωθυπουργού κ. Παπαδήμου, από το 2012 και τον πανικό των καταθέσεων. Πέρα από την ιστορία με τον Πέτρο και τον λύκο, ούτως ή άλλως πολλοί εκ των ψηφοφόρων ουδέποτε επείσθησαν για τον κίνδυνο...

Τελικά, η ΝΔ μάς μοστράρισε τον κ. Σαμαρά και το όραμα που φέρει και την υπογραφή του! Λίγες μέρες πριν τις εκλογές ο Σαμαράς αισθάνθηκε "ισχυρό χαρτί" για το κόμμα του και ανακάλυψε ότι εκτός της καλλιέργειας κλίματος πανικού, εξόδου από το ευρώ, κουρέματος καταθέσεων, στεγνώματος της αγοράς κ.λπ. κερδίζει ψήφους βγαίνοντας μπροστά. Είναι άλλωστε τόσο αγαπητός, έχει τέτοιο πέρασμα στην κοινωνία, έχει εκτιμηθεί τόσο πολύ για τις ικανότητές του, που η επιλογή αυτή ήταν μονόδρομος για τη σταθερότητα στη χώρα: η ΝΔ κάνει τα πάντα για να αποτρέψει δεύτερες εκλογές, εξασφαλίζοντας εξ αρχής αυτοδυναμία στον κ. Τσίπρα!

Όπως προκύπτει από το κλίμα, ο ΣυΡιζΑ είναι πολύ κοντά στην αυτοδυναμία. Τόσο κοντά, που οι επαναληπτικές εκλογές ίσως αποτελέσουν μεγάλο πειρασμό, αν τελικά δεν επιτευχθεί μεθαύριο. Γιατί έχει τέτοιο ρεύμα ο Τσίπρας; Έπεισε κανέναν; Όχι. Διακρίθηκε αυτός για τις ικανότητές του; Όχι. Ωστόσο, το μίγμα λαϊκιστικών μαξιμαλισμών, εξάντλησης της κοινωνίας και παταγώδους κυβερνητικής αποτυχίας, τού έχει δώσει αέρα. Και μόνο το γεγονός ότι η ίδια η κυβερνώσα ΝΔ, που υποτίθεται ότι έσωσε τη χώρα, βγήκε στο κυνήγι ψήφων επισημαίνοντας τον κίνδυνο χρεοκοπίας αποτελεί την πλέον ξεκάθαρη ομολογία αυτής της αποτυχίας της. Οι θυσίες των Ελλήνων πάνε χαμένες, όχι λόγω του ΣυΡιζΑ, αλλά εξαιτίας όσων διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας το τελευταίο διάστημα.

Όπως πάντα, τέτοιες μέρες, κλείνουμε με την προεκλογική μας πρόβλεψη, παρά το γεγονός ότι η ρευστή κατάσταση πιθανώς θα μάς εκθέσει: 
ΣυΡιζΑ: 33-36%
ΝΔ: 27-30%
ΧΑ: 6-7%
Ποτάμι: 5-6%
ΚΚΕ: 4,5-5,5%
ΠαΣοΚ: 4-5%
ΑνΕλλ: 3-3,5%
ΚιΔηΣο: 1,5-2,5%
ΛαΟΣ: 1,5-2%
ΔημΑρ-Πράσινοι: 1-2%
ΑντΑρΣυΑ: 1-2%

Τα ποσοστά είναι ενδεικτικά τάξης μεγέθους και, επειδή δεν έχουμε ζηλέψει δόξα δημοσκόπου, ας εξηγηθούμε.

Για τον ΣυΡιζΑ φαίνεται ότι θα κινηθεί κοντά στο 35%. Δε θα είναι έκπληξη αν το ξεπεράσει, ενώ ο,τιδήποτε κάτω του 33% θα συνιστά αποτυχία. Η ΝΔ φαίνεται ότι κρατά ένα 25% μπετόν αρμέ τυφλωμένων γαλάζιων ψηφοφόρων που φοβούνται την έλευση της "Αριστεράς" (λέμε τώρα). Είναι πιθανότερο να κινηθεί εκεί γύρω, αλλά το να πλησιάσει το 30% θα μοιάζει με θρίαμβο.

Αποτελεί αιρετική εκτίμησή μας ότι η τρίτη διερευνητική εντολή (εάν απαιτηθεί) θα πάει στον υπόδικο κ. Μιχαλολιάκο. Καλύτερα να μη δικαιωθούμε, αλλά το "Ποτάμι", παρά τη μιντιακή προβολή και τον αέρα του νέου, δεν έχει δημιουργήσει ρεύμα. Και τα δύο κόμματα λογικά θα υπερβούν το 5%, αλλά βρίσκουν ταβάνι όχι μακριά από το 6%. Η ΧΑ κρατάει, παρά τον απίστευτο πόλεμο που υφίσταται (je suis Charlie και ελευθερία λόγου, αλλά οι υποψήφιοί της έχουν αποκλεισθεί από τα πάνελ...) για λόγους που έχουμε εξηγήσει, ενώ ο κ. Θεοδωράκης δεν έχει πείσει κανέναν ότι κομίζει το νέο και αξίζει την ψήφο μας -ούτε καν τον εαυτό του.

ΚΚΕ και ΠαΣοΚ θα κινηθούν πέριξ του 5%, με προβάδισμα του πρώτου για την πέμπτη θέση. Το ΠαΣοΚ θα πληρώσει βαρύ το τίμημα της διάσπασης, αλλά η κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση δεν πρόκειται να απειληθεί. Όσο ντροπή για τη δημοκρατία είναι μία πιθανή τρίτη θέση της ΧΑ, άλλο τόσο ντροπή είναι η επανείσοδος στη Βουλή του Καμμένου με το τρενάκι. Δυστυχώς αυτή μοιάζει οριακή, αλλά σχεδόν σίγουρη.

Το εγχείρημα του κ. Παπανδρέου (μαζί με τη βέβαιη επιτυχία του νεότερου Καραμανλή στις Σέρρες) αποτελεί τρανταχτή απόδειξη αποτυχίας του πολιτεύματος μας. Ένα ποσοστό 2% και βάλε των Ελλήνων πολιτών μόνο ως οριακής αντίληψης μπορεί να χαρακτηρισθούν, και όχι γιατί δηλώνουν πρόθυμοι να ψηφίσουν έναν άνθρωπο απλά για ένα επώνυμο ή τον "αποτυχημένο Πρωθυπουργό του μνημονίου".

Το 2% των Ελλήνων θα ψηφίσουν τον άνθρωπο που έκανε μία σωστή επιλογή το 2010, ή, ορθότερα, τον άνθρωπο που δεν είχε επιλογή το 2010, και που, αντί να την υποστηρίξει, έρχεται σήμερα και μάς δουλεύει κανονικά. Μιλάει αντιμνημονιακά και προτείνει δημοψηφίσματα, αγνοώντας ότι οι ηγέτες βγαίνουν μπροστά, αποφασίζουν χωρίς να κρύβονται πίσω από τάχα δημοκρατικά ειλημμένες αποφάσεις, αποφάσεις ενός λαού που ποτέ δεν έμαθε την αλήθεια για το χρέος γιατί όλη η πολιτική ηγεσία επέλεξε τον λαϊκισμό αποσκοπώντας στη μακροημέρευση στην εξουσία. Οι ηγέτες, κ. Παπανδρέου, αναλαμβάνουν την ευθύνη των επιλογών τους. Ο πρώην Πρωθυπουργός έχει πιάσει πλέον πάτο αυτοεξευτελισμού (κάτι ξέρει ο Καραμανλής που κρύβεται). Αυτοί που θα τον ψηφίσουν διαθέτουν κρίση; Διαθέτουν αξιοπρέπεια; Πάντως δε φαίνεται να μάς τον στέλνουν στη Βουλή... Μεγάλη απώλεια, αλλά τίποτε δεν αποκλείεται.

Τέλος, ο ΛαΟΣ θα πληρώσει την (στημένη;) ιστορία διαφθοράς του αρχηγού του, χάνοντας ψήφους και την (καλή) πιθανότητα επανεισόδου στη Βουλή, η ΔημΑρ θα πληρώσει τη μονίμως ασαφή σε όλα στάση της, ενώ η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά θα καταγραφεί και πάλι.

Ειδική μνεία θα κάνουμε στην Ένωση Κεντρώων, που έχει γίνει η νέα διαδικτυακή μόδα (κάτι σαν τη Φιλελεύθερη Συμμαχία προηγουμένων εκλογών) σε ύφος "πάντα τα έλεγε ο Λεβέντης" κ.λπ. Επειδή, φυσικά, άλλα λέγονται, ειδικά στο διαδίκτυο, και άλλα γίνονται στην κάλπη, το κλίμα ευνοεί μία ενίσχυση σε σχέση με προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, αλλά η πιθανότητα επίτευξης ενός αξιοσημείωτου ποσοστού μοιάζει μικρή.

Ούτων λεχθέντων, η εκτίμηση των εδρών χοντρικά κυμαίνεται ως εξής: 
ΣυΡιζΑ: 147
ΝΔ: 80
ΧΑ: 20
Ποτάμι: 17
ΚΚΕ: 14
ΠαΣοΚ: 13
ΑνΕλλ: 9,
που δείχνει γλαφυρά πόσο μεγάλος είναι ο πειρασμός των επαναληπτικών εκλογών. Ενδεικτικά, ο ΣυΡιζΑ φτάνει ακριβώς τις 150 ακόμα και αν ο Καμμένος μείνει εκτός. Αυτή, λοιπόν,είναι η αίσθησή μας: η μάχη δίνεται για την αυτοδυναμία. Και δεν είναι απίθανο να κερδηθεί...

Δεν υπάρχουν σχόλια: