11/1/15

Στα κάγκελα


Η Νέα Δημοκρατία έχει υπό την ηγεσία Σαμαρά αποξενωθεί από μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων της. Έχουμε κατά καιρούς αναλύσει τους λόγους, έχουμε επισημάνει πόσο ατυχής ήταν η δεξιά στροφή του κόμματος με εκλογικούς όρους: απομάκρυνε τη ΝΔ από τον κεντρώο και φιλελεύθερο ψηφοφόρο (αυτόν που τα τελευταία χρόνια έκρινε τις αναμετρήσεις μεταξύ ΠαΣοΚ και ΝΔ), χωρίς όμως αντίκρυσμα, καθώς ενίσχυσε το αυθεντικό άκρο του χώρου, δηλαδή τους λαϊκιστές ΑνΕλλ και τη φασιστική ΧΑ.

Η "τάξη και ασφάλεια" δεν πρέπει να αποτελούν μονοπώλιο της Δεξιάς, αλλά ζητούμενο για κάθε κυβέρνηση, πάντα σε δημοκρατικό πλαίσιο ή καλύτερα στο πλαίσιο της κοινής λογικής. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς δεξιός για να καταλάβει ότι δεν μπορεί η χώρα να υποστηρίξει εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, ούτε με τις κοινωνικές της δομές ούτε με θέσεις εργασίας. Δεν μπορεί να αγνοούμε ότι ακόμα και το να επιτρέπουμε τη διέλευση των λαθρομεταναστών δίνει την εικόνα ενός κράτους γελοίου. Άρα, επί της ουσίας, οι δηλώσεις Σαμαρά από τον Έβρο ήταν σωστές. Η χώρα χρειάζεται σοβαρή μεταναστευτική πολιτική, μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις, είτε τάχα προοδευτικές είτε ακροδεξιές.

Ο απερχόμενος Πρωθυπουργός είχε μία ευκαιρία να αναδείξει τα πλεονεκτήματα της πολιτικής του. Να επισημάνει τη μείωση της παράνομης εισόδου αλλοδαπών στη χώρα, να παρουσιάσει στοιχεία για την αποτελεσματικότητα του φράκτη, να μιλήσει με οικονομικούς όρους για την αδυναμία της χώρας να στηρίξει χιλιάδες απελπισμένους. Δεν έκανε, όμως, αυτό. Πήρε το ειδεχθές γνώριμο ύφος, το "μάγκικο", μίλησε με ειρωνία, με "ακροδεξιό χιούμορ" (όπως εύστοχα παρατήρησε ο Σ. Θεοδωράκης) και, σημειολογικά, είχε ως φόντο το συρματόπλεγμα. Παραμονές εκλογών και ενώ πασχίζει να "ενώσει" τα κομμάτια της παράταξής του, επέλεξε να σταθεί μπροστά σε έναν φράχτη, σύμβολο χωρισμού.

Οι θέσεις μας για τη λαθρομετανάστευση είναι γνωστές και συνοψίζονται σε λίγες λέξεις: μία χώρα που αδυνατεί να φροντίσει όσους επί δεκαετίες τη στηρίζουν με τους φόρους τους, πριν ασχοληθεί με τους απανταχού καταφρονεμένους, οφείλει να ασχοληθεί με τους δικούς της. Να τούς εξασφαλίσει περίθαλψη, εκπαίδευση και εργασία. Αν έπειτα έχει τη δυνατότητα και την ανάγκη, οργανωμένα και τακτοποιημένα να ανοίξει την αγκαλιά της και στους υπόλοιπους.

Θεωρητικά, ο κ. Σαμαράς απευθυνόταν σε ανθρώπους σαν και εμένα και επεδίωκε να μάς επαναφέρει στην παράταξη. Τι πέτυχε; Να απομακρύνει ακόμη περισσότερο κάθε ψύχραιμο ψηφοφόρο από το κόμμα του. Δεν ξέρω αν θα ενισχύσει και τη ΧΑ, αλλά σίγουρα η εικόνα του στον Έβρο δεν τού προσέφερε κανένα όφελος. Η δε συνέχεια, με την απόπειρα σύνδεσης με τις επιθέσεις στη Γαλλία, τον εξέθεσαν διεθνώς.

Το περισσότερο σημαντικό, ωστόσο, είναι ότι ο κ. Σαμαράς δεν έχει καταλάβει ότι έχει διαλύσει το κόμμα του με τα καμώματά του. Δεν έχει ιδέα ότι οι ακροδεξιές κορώνες και οι διάφοροι Φαήλοι, Μπαλτάκοι και Λαζαρίδηδες προκαλούν εκλογική ζημία, αλλά, το κυριότερο, μεταφέρουν στην κεντρική πολιτική περιθωριακές ιδέες και προσεγγίσεις στα προβλήματα του τόπου. Είναι ασύλληπτο το γεγονός ότι στη ΝΔ εντοπίζουν το πρόβλημα στους ακροδεξιούς ψηφοφόρους, αντί να επιχειρήσουν να συγκινήσουν τους κεντρώους, οι οποίοι παραμένουν άστεγοι ή έχουν να επιλέξουν μεταξύ εμφανώς κακών επιλογών (ΠαΣοΚ και Ποτάμι, κυρίως, αν όχι και ο ΣυΡιζΑ). Διότι κινήσεις τύπου Γκερέκου δεν μπορούν να θεωρηθούν σοβαρό άνοιγμα προς τον χώρο αυτόν.

Μοιάζει αυτήν τη στιγμή αναπόφευκτη η εκλογική νίκη του ΣυΡιζΑ. Η ΝΔ κάνει ότι μπορεί για να τη σιγουρέψει. Έχει επιλέξει τη στρατηγική του φόβου, όπως πριν 3 χρόνια. Οι εποχές, όμως, αλλάξαν. Ο ΣυΡιζΑ στρίβει συνεχώς προς το συμβατικό αστικό κόμμα, προς ένα νέο ΠαΣοΚ, όπου απλά κυκλοφορούν ελεύθεροι ακόμα αρκετοί γραφικοί. Τους οποίους λίγο-λίγο ο Τσίπρας αρχίζει να μαζεύει. Ούτε η δραχμή, ούτε οι δημεύσεις περιουσίας και καταθέσεων, ούτε οι αλλοδαποί - "δολοφόνοι" θα δώσουν ψήφους στη ΝΔ. Ένα σοβαρό πρόγραμμα, στοιχειοθετημένες προτάσεις, υπεύθυνη στάση στα προβλήματα του τόπου, αυτά θα εκθέσουν τον ΣυΡιζΑ στα μάτια του εκλογικού σώματος. Η υπευθυνότητα (θα έπρεπε να) είναι το πλεονέκτημα της ΝΔ έναντι του Τσίπρα.

Πώς, όμως, να συμπεριφερθεί υπεύθυνα ο κ. Σαμαράς; Πώς να μιλήσει με ειλικρίνεια; Από το 2009 μέχρι το 2012 έλεγε τα ίδια με τον Τσίπρα του σήμερα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: